Τι είναι χειρότερο, άραγε; Το γεγονός ότι εγκληματίες στρέφονται απροκάλυπτα εναντίον του τελευταίου προπύργιου της Δημοκρατίας ή ότι πολιτειακοί αξιωματούχοι αδυνατούν να αντιληφθούν το προφανές, συνεχίζοντας να θέτουν εαυτούς πάνω από την πατρίδα;
Ήταν βράδυ της 20ής Δεκεμβρίου όταν τέθηκε υπόψιν του γράφοντα η έκρηξη βόμβας σε οικία λειτουργού της δικαιοσύνης στην Πάφο. Όταν η είδηση διασταυρώθηκε από τη συνάδελφο με την οποία συνεργαστήκαμε εκείνη τη νύχτα για να αναδείξουμε το τραγικό γεγονός, μαύρες σκέψεις πλημμύρισαν το μυαλό μου. Και, μάλιστα, έτυχε να το σχολιάσω από το ίδιος κιόλας βράδυ σε έναν καλό φίλο.
Το έγκλημα στράφηκε απροκάλυπτα εναντίον της δικαιοσύνης. Η οποία δικαιοσύνη, είναι το τελευταίο προπύργιο μιας Δημοκρατίας που πασχίζει να είναι ευνομούμενη. Βλέπετε, αυτή δεν ήταν ακόμη μια εγκληματική ενέργεια. Ήταν μια πράξη εναντίον όλων όσοι συνθέτουν την κοινωνία μας και φανερώνει συνάμα ότι στα μάτια κάποιων αδίστακτων έχουν ξεπέσει πολίτες και ανώτατοι αξιωματούχοι. Ότι τίποτα δεν δουλεύει όπως πρέπει. Με απλά λόγια, η εξέλιξη έπρεπε να μας προβληματίσει όλους και να μας οδηγήσει σε αυτοκριτική.
Ίσως οι ειδήσεις και οι δηλώσεις που μεταδόθηκαν και έγιναν, αντιστοίχως, τα πρώτα 24ωρα μετά το σοβαρό συμβάν, να έδιδαν αυτό το στίγμα σε κάποιο βαθμό. Όλα ξεχάστηκαν πολύ σύντομα, όμως, αν κρίνουμε από τις αντιδράσεις που καταγράφηκαν τις επόμενες ημέρες. Ούτε οι πολίτες έδειξαν εμπράκτως ότι ταρακουνήθηκαν, ούτε, ασφαλώς, οι αξιωματούχοι του δημοσίου, οι οποίοι συνέχισαν ακάθεκτοι το βιολί τους.
Το βιώσαμε όταν με αφορμή το πόρισμα της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς, αναζωπυρώθηκε η κόντρα μεταξύ των αξιωματούχων Ελεγκτικής Υπηρεσίας και Γενικής Εισαγγελίας. Από την Ελεγκτική μας μίλησαν για δικαίωση -ωσάν και το ζήτημα είναι ποιος θα κερδίσει τις εντυπώσεις- και από τη Νομική Υπηρεσία είχαμε ανταπαντήσεις που έκρυβαν την απειλή προς το πρόσωπο του Γενικού Ελεγκτή για εκείνη την περιλάλητη «ανάρμοστη συμπεριφορά».
Σε μια στιγμή που τίποτα δεν πάει καλά, δηλαδή, οι αξιωματούχοι… υπηρετούσαν την προσωπική τους κόντρα. Κι ούτε μπορούν να αντιτάξουν ότι με τις αντιδράσεις τους δεν υπηρετούσαν τον εαυτό τους αλλά τον θεσμό τους. Υπό τα δεδομένα, οι προαναφερθείσες ενέργειες τους, δεν θα μπορούσαν να προσφέρουν τίποτα στην κοινωνία. Όταν έχουμε επιθέσεις εναντίον της ίδιας της δικαιοσύνης, το τελευταίο που πρέπει να προβάλλεται είναι οι έριδες μεταξύ αξιωματούχων της Πολιτείας.
Ακόμη και το τετραπλό θανατηφόρο τροχαίο της Πρωτοχρονιάς ήρθε να δείξει πόσο ξεχασμένη είναι η ασφάλεια σ΄ αυτό τον τόπο. Βέβαια, όταν αστυνομικοί στήνουν μπλόκα σε δρόμους χωρίς ιστορικό με δυστυχήματα, για να παγιδεύουν οδηγούς, μόνο και μόνο για να πουν στον προϊστάμενο ότι έκαναν εξώδικες καταγγελίες, πώς θα εμπεδωθεί σ΄ αυτό τον τόπο η σωστή οδηγική συμπεριφορά;
Κι ασφαλώς, τις προάλλες είχαμε το κερασάκι στην τούρτα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κάνει μια ανεξήγητη αποκάλυψη περί κυβερνητικού ανασχηματισμού προσεχώς, προκαλεί ανασφάλεια στο κυβερνητικό του σχήμα, δίνει τροφή σε αναλύσεις και σχόλια στον Τύπο για υπουργούς που είναι στην εξώπορτα, προκαλεί γενικότερη αναστάτωση και μετά με μια φτηνή επικοινωνιακή επίδειξη προσπαθεί να μαζέψει ό,τι μπορεί…
Τελικά η βόμβα της 20ής Δεκεμβρίου στα σαθρά θεμέλια αυτού του τόπου, δεν ήταν ικανή να ξυπνήσει κανέναν. Ούτε και τους πολίτες, οι οποίοι έχουν και παίρνουν αυτό που τους αξίζει.
