Το εθνικό μας σπορ. Στο οποίο, λίγο να αλλάξεις τη διάταξη των όρων, μια στίξη να ξεχάσεις, κάτι εισαγωγικά να παραλείψεις, μπορεί να καταδικαστείς από τους θεματοφύλακες της εθνικής μας υπόθεσης ακόμα και για εσχάτη προδοσία.

Η …υπερβολή μου εδώ, σας διαβεβαιώ ότι είναι απείρως υποδεέστερη εκείνης με την οποία λογοκρίνεται κάθε τι που εμπεριέχεται στον οδικό χάρτη του «καταστατικού» μας. Λες και  το πρόβλημά μας εξακολουθεί να υπάρχει, όχι επειδή η Τουρκία κατέχει τη μισή Κύπρο, αλλά επειδή κοιτώντας τον χάρτη, μα και την πραγματικότητα, εκείνο το κομμάτι που ξεριζώθηκε από το νησί και τη ψυχή μας είναι –ναι– ήδη τούρκικο.

Η γνώση των απλών ελληνικών και η προσοχή στον τρόπο με τον οποίο εκφέρονται οι λέξεις, είναι βασική αρχή ενός νοήμονα ανθρώπου. Που πολύ απλά θέλει να πει ότι: Αν δεν κάνουμε κάτι ουσιαστικό και δραστικό (και σίγουρα όχι αυτό που κάνουμε τόσα χρόνια τώρα, ανάμεσα σε εκλογικές αναμετρήσεις, με καταλογισμό ευθυνών, δίχως ίχνος αυτοκριτικής και με ατέρμονη παπαγαλία θέσεων), η κατεχόμενη Κύπρος θα γίνει τουρκική και με βούλα.

Βρήκαν στόχο τον Στυλιανίδη τώρα. Ποιοι; Αυτοί που αποδεδειγμένα δεν θέλουν λύση άλλη από εκείνη της επιστροφής μας στην προ του 1974 κατάσταση.

Στην Αθήνα, όλοι κατάλαβαν πώς το είπε, εκτός από την Κωνσταντοπούλου της Πλεύσης Ελευθερίας και τον Βελόπουλο της Ελληνικής Λύσης. Τα υπόλοιπα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, κατάλαβαν το νόημα, συμφώνησαν με αυτό και σίγουρα δεν είδαν την «προδοσία» που ένοιωσαν οι ευαίσθητοι, πιο πατριώτες.

Αν όμως, μετά από μια στρατιωτική εισβολή παράνομη, την οποία έχει καταδικάσει ο ΟΗΕ. Με τη μισή Κύπρο να κατέχεται από την Τουρκία. Με τον Ερντογάν να καθορίζει τα πάντα εκεί… Αναρωτιέται κάποιος εάν θα αρχίσουμε επιτέλους και στην Κύπρο και στην Ελλάδα να μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας; λέει ο πολιτικός αναλυτής Πάσχος Μανδραβέλης της «Καθημερινής» των Αθηνών, αναφερόμενος στα λόγια του Στυλιανίδη, «που  απεικονίζουν,  την πραγματικότητα». Κακή πραγματικότητα; Κακή. Παράνομη πραγματικότητα; Παράνομη. Κόντρα στις αποφάσεις του ΟΗΕ; Κόντρα. Ό,τι και να λέμε όμως, έτσι είναι.

«Εάν δεν καταλάβουν οι Κύπριοι ότι πρέπει να προχωρήσουν σε μια λύση, που σίγουρα δεν θα είναι ιδανική, … μέρα με τη μέρα η Κύπρος γίνεται τουρκική. Δεν εποικίζεται μόνο. Η τουρκική κυβέρνηση ελέγχει όλους τους αρμούς της εξουσίας εκεί. Το θέλουμε αυτό; Εάν δεν το θέλουμε, ας αρχίσουμε τότε να μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας και να μην χτίζουμε επάνω στην αλήθεια fake news», καταλήγει ο Μανδραβέλης, όταν του ζήτησα χθες να κάνει το δικό του σχόλιο. Έστω για ένα τέτοιο …μη θέμα!

Και η σύμβουλος επικοινωνίας, Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, που εκδίδει το εξαιρετικό Newsletter FACT και που γνωρίζει το Κυπριακό όσο λίγοι, έγραψε αυτό:

«Είναι σαφές τι είπε ο Χρήστος Στυλιανίδης αναφερόμενος στους ψευδοπατριώτες, που για να τον επιβεβαιώσουν άρχισαν να σκούζουν ισχυριζόμενοι ότι είπε ότι η μισή Κύπρος ανήκει στην Τουρκία ενώ είπε ακριβώς το αντίθετο. Ελπίζω να μην τους απολογηθεί κι από πάνω. Αρκετά πλέον».

Όντως!

ΥΓ: Ιδού και ο τίτλος μιας φυλλάδας χθες στην Ελλάδα: «Χάρισε στους Τούρκους τη μισή Κύπρο». Και ο υπότιτλος «50 χρόνια μετά την εισβολή ο Κύπριος(!) Υπουργός (του ενδοτισμού) νομιμοποιεί το Ψευδοκράτος». Το θαυμαστικό στο «Κύπριος», το έβαλε η ίδια η φυλλάδα…

(*) … και με τη νοημοσύνη μας.