Η κυπριακή κοινωνία παρακολουθεί με φρίκη τα διαδραματιζόμενα κατά την τρίτη θανατική ανάκριση για την υπόθεση του τραγικού Θανάση Νικολάου, ο οποίος δολοφονήθηκε άγρια και αφέθηκε κάτω από το γεφύρι της Άλασσας στις 29 Σεπτεμβρίου 2005.
Η φρίκη προκύπτει όχι από το γεγονός ότι ουδείς αμφιβάλλει πλέον ότι ο Θανάσης δολοφονήθηκε και δεν αυτοκτόνησε, ούτε ότι υπάρχει εμφανής συγκάλυψη από τις ίδιες τις αρχές, αλλά από το πάθος που επιδεικνύεται από την Γενική Εισαγγελία έναντι στην οικογένεια του θύματος κατά την θανατική ανάκριση. Ένα πάθος που προκαλεί οργή στην κοινή γνώμη. Να ακούει από την μια τον ποινικό ανακριτή, Σάββα Μάτσα, να αναφέρεται σε παραλείψεις που αγγίζουν τα όρια της συγκάλυψης, για πρόχειρη διερεύνηση, παραπλάνηση της Αστυνομίας, στο ότι η υπόθεση θα έπρεπε να είχε διερευνηθεί ως φόνος ή τουλάχιστον ως ανθρωποκτονία, κι από την άλλη βλέπει την εκπρόσωπο της Γενικής Εισαγγελίας να επιδεικνύει τέτοια συμπεριφορά που κάνει, την κοινωνία, να διερωτάται γιατί οι Εισαγγελείς επιχειρούν απροκάλυπτα να κουκουλώσουν το έγκλημα.
Η Δικαστής ΝτόριαΒαρωσιώτου τοποθετήθηκε λέγοντας ότι «η στάση του Γενικού Εισαγγελέα διαφαίνεται σε όλη την πορεία της διαδικασίας. Ανσυμφωνούσατε-είπε στην εκπρόσωπο της Γενικής Εισαγγελίας Ξένια Ξενοφώντος- θα λύναμε την υπόθεση από τον Οκτώβρη που ήρθατε ενώπιον μου. Προφανώς, υπάρχει απόκλιση απόψεων». Η παθολογοανατόμος Δήμητρα Καραγιάννη είπε στην κ. Ξενοφώντος ότι ο Θανάσης δεν έπεσε από τη γέφυρα και γι’ αυτό δεν εντοπίστηκαν εξωτερικές κακώσεις. «Δεν υπήρχαν αφού δεν έπεσε, στραγγαλίστηκε. Μου δώσατε στο πιάτο την απάντηση. Κάποιος που πέφτει από 30 μέτρα, τον μαζεύουν με το κουταλάκι. Μιλάμε για εκχυμώσεις, όχι κακώσεις. Θέλετε να σας κάνω μάθημα ανατομίας; Με έχετε εκνευρίσει και δεν θέλω να χάσω την ψυχραιμία μου. Εδώ μιλάμε για μια δολοφονία! Προτιμώ να σας χαμογελώ παρά να σας απαντώ», είπε η κ. Καραγιάννη τονίζοντας ότι υπάρχουν στοιχεία στα τεκμήρια που έχει εξετάσει και τα οποία δείχνουν ότι ο δράστης του Θανάση Νικολάου ήταν αριστερόχειρας! Όπως αντιλαμβάνεστε, πολύς κόσμος -Νομική Υπηρεσία, Αστυνομία, δικηγόροι, δημοσιογράφοι και πολιτικοί- γνωρίζει λεπτομέρειες και ονόματα για τους αυτουργούς του εγκλήματος και τους πέριξ αυτών και εύλογα απορείτε γιατί με τόσο πάθος η Νομική Υπηρεσία «υπηρετεί» αυτό που η κ. Ξενοφώντος εξυπηρετεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού… και έχει ταυτιστεί «με τη γνωμοδότηση ενός ιατροδικαστή που ήταν η αιτία να καταδικαστεί η Κύπρος από το ΕΔΑΔ! για αμελή, πλημμελή και πρόχειρη ιατροδικαστική και αστυνομική έρευνα»!
Το αδιανόητο είναι πως η Νομική Υπηρεσία προτιμά, ακόμα και τώρα, να αποδεικνύεται βουτηγμένη στη διαπλοκή και τη συγκάλυψη. Είναι σίγουρο ότι ζούμε πια τις πιο αλγεινές εποχές της δικαιοσύνης στην Κύπρο, μιας δικαιοσύνης που διασύρεται καθημερινά από τους κορυφαίους θεσμικούς της ταγούς οι οποίοι, εδώ και δύο σχεδόν δεκαετίες, δεν αισχύνονται να κουκουλώνουν μια δολοφονία, πίσω από την οποία ξέρουν πολύ καλά ποιοί βρίσκονται. Από το 2005 που δολοφονήθηκε ο Θανάσης, πέρασαν από την Νομική Υπηρεσία οι Πέτρος Κληρίδης και Κώστας Κληρίδης, αλλά ο φάκελος του Θανάση έμεινε θαμμένος τόσο βαθιά όσο ήταν και ο ίδιος. Είναι πια ξεκάθαρο ότι οι άρχοντες ξανάπιασαν τον παλιό δόλο των θεών. Σαν τους αλχημιστές, έχουν κάνει τόσες προσμίξεις στο ψέμα που και οι συμφορές, τούς έγιναν προσοδοφόρες.Από τότε που ο Σκάμαντρος ξεχείλισε κουφάρια το ’74, οι αλχημιστές σε αυτή την προδομένη αυλή των θαυμάτων, ανακάλυψαν ότι από χώμα και αίμα κατασκευάζεται χρυσάφι, αφορολόγητο, λόγω επίκλησης του «εθνικού θέματος» και άλλων τινών. Στην αρχή ήταν οι μίζες, από τον μικρό στο μεγάλο δρόμο, στο λιμάνι, το νοσοκομείο, το σχολείο. Όλα είχαν την ταρίφα τους. Οι άρχοντες στη συνέχεια έκαναν τα κρατικά συμβόλαια πάρεργο και ασχολήθηκαν απευθείας με το χρήμα. Πρώτα δοκίμασαν ένα μεγάλο κόλπο, ξεπλένοντας όλο το συνάλλαγμα της Σερβίας. Κοντά στα 25 δισ. με ανάλογη μίζα. Ύστερα προχώρησαν στην εγχωρία αγορά και απογύμνωσαν τον κοσμάκη από τις οικονομίες του στην κρεατομηχανή του ΧΑΚ. Τις Κυριακές, στα μνημόσυνα, ο αγώνας -με το βλέμα στον Πενταδάχτυλο- συνεχιζόταν ανυποχώρητος. Οι συμφορές με τα 121 θύματα της «Ήλιος» και τους νεκρούς του Μαρί, πέρασαν πάνω από τους άρχοντες επιδερμικά και μάλλον ως ευκαιρία προεκλογικού κέρδους. Οι άρχοντες, σε αντίθεση με τους πληβείους, συνήλθαν τάχιστα από τις συμφορές γιατί είδαν να ανοίγει άλλη μία πύλη ευκαιρίας, καθότι οι ολιγάρχες έκαναν ουρές έξω από τις τράπεζες. Το κονκλάβιο έτρωγε πια στην κυριολεξία με χρυσά κουτάλια, μέχρι που εμφανίστηκε από την Φραγκφούρτη ένας κουρέας με ένα ψαλλίδι σαν θεριστική. Μας έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο και του δώσαμε αποταμιεύσεις, ταμεία προνοίας, συντάξεις και τίτλους ιδιοκτησίας σπιτιών των πληβείων. Όσοι ολιγάρχες είχαν φροντίσει, κρύφτηκαν πίσω από τους άρχοντες που ήξεραν πως να προστατευθούν. Μετά ο πρόεδρος φρόντισε όσοι έβγαλαν λεφτά στην «κλειστή περίοδο», να δώσουν μερικά για τα σάντουιτς των παιδιών στα σχολεία και η Δικαιοσύνη σφύριζε ποιούμενη την νήσσαν. Μάλιστα ο πρόεδρος του Ανωτάτου φρόντισε να εξασφαλίσει τα αξιόγραφα της κόρης του και της αδελφής του χωρίς να σπάσει μύτη, με τους άλλους Ανώτατους να σφυρίζουν αδιάφορα… Μετά μας πήρε ο δαίμονας, με την εξαγωγή στην Αυστραλία 645 κιλών ecstasy μέσα σε φουκούδες αξίας 25 εκατ. ευρώ και τα φόρτωσαν σε έναν ισοβίτη για να μην «πιαστεί» ο μεγάλος νονός. Ακολούθως ο Νίκαρος κήρυξε την έναρξη του φεστιβάλ «Χρυσοφόρα διαβατήρια και επαύλεις», «εκδρομές στις Σευχέλλες» και «αφορολόγητο χρήμα στις βαλίτσες». Εντελώς αφορολόγητο ήταν και είναι μέχρι σήμερα και το «εθνικό θέμα», που είναι και μεγαλύτερο ατιμώρητο έγκλημα.
ΥΓ: Μεταξύ μας, το Κυπριακό είναι κλινικά νεκρό και, όπως είδατε εσχάτως, ανέλαβε περί τούτου πρωτοβουλία ο Νικόλας Παπαδόπουλος!
