Καλημέρα σας. Καλό μεσημέρι, απόγευμα βράδυ, όποια ώρα σε όποιο μέρος του κόσμου κι αν μας διαβάζετε. Η στήλη, καθώς ξέρετε, «εκπέμπει» κυρίως από την Ελλάδα μας.
…όπου, πραγματικά, όπως και στην Κύπρο, όλα σαν να περιστρέφονται γύρω από το φαγητό. Λες και είμαστε στα πρόθυρα λιμού. Ιδέα δεν έχουμε, βεβαίως, τι σημαίνει πείνα. Κάθε μέρα, το φαγητό είναι πρώτο θέμα. Ναι, υπάρχει ακρίβεια. Ναι, πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται. Ναι, κάθε βράδυ βλέπουμε να βγαίνουν πολλοί στις ειδήσεις και να λένε «πεινάμε».
Τα καλάθια του νοικοκυριού και της Σαρακοστής (από χθες «εγκαινιάστηκε» και αυτό, πανηγυρικά στην Μητέρα Πατρίδα), γίνονται πρώτη είδηση παντού. Σε λίγο θα ασχοληθούμε επί μέρες πολλές με τον οβελία και το πασχαλινό τραπέζι.
Στους δρόμους και στο ίντερνετ έχουμε συμφόρηση από deliveries και ντελιβεράδες, 24 ώρες το 24ωρο, ακόμα και για έναν φραπέ ή ένα φρέντο…
Μαζεύονται τόσα πολλά, εν πάση περιπτώσει, που αν τα κοιτάξεις προσεκτικά με μια δεύτερη ματιά, κατά προτίμηση και από απόσταση ασφαλείας, εύκολα θα καταλάβεις ότι δεν αξίζει καν να ασχοληθείς.
Κι αν λίγο νοιάζεσαι για τα ουσιώδη και όχι τα ευτελή, θα πετάξεις όλα εκείνα που γεμίζουν σελίδες, ηλεκτρονικές και χάρτινες, εκπομπές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές και θα δεις αμέσως να σου χαμογελούν δίπλα σου, με ευγνωμοσύνη, οι δικοί σου άνθρωποι, ο χρόνος, τα βιβλία, οι μουσικές και οι βόλτες σου…
Όλες οι ειδήσεις, τουλάχιστον όπως παρουσιάζονται και στην Ελλάδα, πρώτον έχουν μια κλασική τυποποίηση, τόσο στο σπικάζ, όσο και στις εικόνες που μοντάρονται. Και δεύτερον, διαπνέονται από μίαν απελπιστική ομοιομορφία!
Έβλεπα προχθές στις ειδήσεις ρεπορτάζ από τα πρώτα απογευματινά χειρουργεία που ξεκίνησαν να λειτουργούν για να μειωθούν οι τεράστιες ουρές που είναι στο «περίμενε», με την καταβολή σχεδόν μισού ποσού από τους ασθενείς. Συγκεκριμένα, η πρώτη απογευματινή επέμβαση στην Θεσσαλονίκη, ήταν ορθοπλαστική γόνατος σε άνδρα 67 ετών, που ήταν σε λίστα αναμονής από το 2019. Ο ασθενής πλήρωσε €340, αντί €1.500 που είναι κανονικά η ίδια επέμβαση στα δημόσια νοσοκομεία.
ΥΓ: Πριν μπει ο ασθενής στο χειρουργείο, μαζεύτηκαν γύρω από το φορείο του πολλοί και διάφοροι – η ηγεσία του υπουργείου Υγείας, οι χειρουργοί, βοηθοί, νοσηλευτές και έγιναν βεβαίως και οι αναμενόμενες δηλώσεις. Πολύ καλή η νέα αυτή πρωτοβουλία. Πολύ άσχημη η προβολή της με αυτόν τον τρόπο. Ομαδική φωτογραφία με πάνω από 15 άτομα γύρω από το φορείο, στην είσοδο του χειρουργείου. Και με τον ασθενή πρώτο πλάνο εννοείται. Προσωπικά δεδομένα;…
Χθες Τρίτη, 13 Μαρτίου, θυμηθήκαμε ότι 124 χρόνια πριν γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας, ο Γιώργος Σεφέρης, ένας από τους δύο νομπελίστες της Ελλάδας. Ο άλλος, βεβαίως, είναι ο Οδυσσέας Ελύτης.
Εκείνος ο στίχος του Σεφέρη από την «Άρνηση», «πήραμε τη ζωή μας· λάθος», όπως κι αν τον ψιθυρίσεις, με ή χωρίς την άνω τελεία πριν από το «λάθος», είναι πάντα μέσα στην πραγματικότητά μας.
«Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα».– Ήταν τα λόγια που είπε παραλαμβάνοντας το Νόμπελ Λογοτεχνίας στις 10 Δεκεμβρίου του 1963.
