Αν δεν ήμουν εναντίον των φαρμάκων και συμπληρωμάτων που λαμβάνονται με τις χούφτες για να καταστέλλουμε όποια αναστάτωσή μας, όπως τώρα π.χ. για την προεκλογική επίσκεψη Έντι Ράμα το Σαββατοκύριακο στην Αθήνα, ή και για τα χασμουρητά της Σάττι στην Eurovision, θα έλεγα να πάρουμε ένα ελαφρύ ηρεμιστικό…
…να απενεργοποιήσουμε τις πηγές που προωθούν και συντηρούν την υπερβολή. Να σερφάρουμε στη φύση, σ’ ένα ωραίο θέατρο, σε ένα βιβλίο. Οπουδήποτε και οτιδήποτε κρίνουμε ότι μπορεί να ρίξουμε τα επίπεδα τοξικότητας, που τώρα είναι στα ύψη.
Ευτυχώς, κάπως εκτονώθηκε η τρέλα από το ωραίο πανηγυράκι της Eurovision, που παραμένει τέτοιο όσο αφήνεται απ’ έξω μένει έξω το φαντασμαγορικό της τρα-λα-λα με πολιτικές στρακαστρούκες!
Σε κάποιους στην Ελλάδα δεν άρεσαν οι δύο εκφωνητές, Θανάσης Αλευράς και Ζερόμ Καλούτα. Εμένα, μου άρεσαν πολύ. Σε άλλους καθόλου. Φυσικό, και θεμιτό. Σπάνια εμείς οι Έλληνες συμφωνούμε όλοι σε κάτι. Όμως, το να ζητούν κάποιοι, μέσω των τοξικών σόσιαλ μίντια, να παραιτηθεί, λένε, το δ.σ. της ΕΡΤ «για κακές επιλογές», σε τραγούδι και συντελεστές, πραγματικά με ξεπερνάει…
Έζησα πολλά χρόνια στην Αγγλία και εργάστηκα στο BBC που, όμοια με την ΕΡΤ, ήταν ο φορέας που επέλεγε το τραγούδι της Βρετανίας για την Eurovision, τους συντελεστές, και τους εκφωνητές – κορυφαίος για μένα, ο αλησμόνητος Τέρι Ουόγκαν.
Όπως και να ’χει, κανείς ποτέ δεν ζήτησε την παραίτηση του δ.σ. του BBC για τις, εκ του αποτελέσματος, μη επιτυχημένες επιλογές τραγουδιών..
Εμείς, πάλι, όλα τα θεωρούμε «εθνικά» και τρελαινόμαστε εάν κάτι παρεκκλίνει από τις εμμονές και τα κωλύματά μας. Φέτος, ευτυχώς, ξεφύγαμε από την πάγια, εθνική μας εντολή, να δίνουμε Κύπρος και Ελλάδα 12 πόντους ο καθένας. Στη Σουηδία, εμείς δώσαμε 10 στην Κύπρο και η Κύπρος 7 σε εμάς. Και τα δύο, πολλά ήταν…
Στα πιο σημαντικά τώρα, χτες είχαμε την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Άγκυρα και την συνάντησή του με τον Ταγίπ Ερντογάν. Το κείμενο αυτό γράφεται ακόμα και πριν την αναχώρηση του Έλληνα πρωθυπουργού.
Το καλό νέο είναι ότι, παρά το μεγάλο φάουλ του Ερντογάν, λίγες μέρες πριν από την προγραμματισμένη συνάντηση, να θέσει σε λειτουργία ως τζαμί, τη Μονή της Χώρας, στην Κωνσταντινούπολη, που είναι Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, η ελληνική κυβέρνηση δεν άκουσε τις φωνές ακροδεξιών εθνικιστών να αναβάλει την επίσκεψή του.
Επίσης, γνωρίζουμε εκ των προτέρων, ότι και σε αυτό το τετ-α-τετ δεν τέθηκε από καμιά πλευρά το Κυπριακό. Έγκυρη διπλωματική πηγή της Αθήνας, είπε όμως στον «Φ» ότι σε τέτοιες συναντήσεις, ιδίως σε ένα κλίμα δύσκολο όπως είναι τώρα, «δεν πρέπει να αποκλείουμε οτιδήποτε».
Σε μια συζήτηση που είχα χθες με τον κ. Παναγιώτη Ιωακειμίδη, ομότιμο καθηγητή Ευρωπαϊκής Ενοποίησης του Πανεπιστημίου Αθηνών, συμφώνησε με τη γνωστή θέση του κ. Χρήστου Ροζάκη, αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να περιμένει επίλυση του Κυπριακού για να βελτιώσει τις σχέσεις της με την Τουρκία. «Η βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων θα είναι επωφελής και για την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος, εφόσον ο πολιτικός κόσμος –και η ηγεσία ειδικά– το θέλει πραγματικά», σχολίασε ο κ. Ιωακειμίδης.
Από τα Πρόσωπα της Ημέρας ξεχωρίζω εκείνο της νέας Προέδρου της Βόρειας Μακεδονίας, Γκορντάνα Σιλιάνοφσκα, που κατά τη διάρκεια της ορκωμοσίας της πέταξε το «Βόρεια» και μας γύρισε πίσω στα προ των Πρεσπών χρόνια, δίνοντας λαβή σε όσους την είχαν καταδικάσει.
Και δεύτερο πρόσωπο, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα, που έκανε μια προεκλογική εκδήλωση εδώ στην Αθήνα, απευθυνόμενος σε πάρα πολλούς συμπατριώτες του που πλέον ζουν και εργάζονται εδώ. Γιατί όχι; Η εύλογη απορία. Και γιατί να έχουμε αναστατωθεί τόσο πολύ εμείς;
Δεν πάνε και δικοί μας πολιτικοί, σε άλλες χώρες εν όψει εκλογών όπου υπάρχει μεγάλο «ελληνικό στοιχείο», ας πούμε; Πρόσφατα, ο Δημήτρης Κουτσούμπας του ΚΚΕ, ήταν στον Καναδά και στην Αμερική. Εκεί, τώρα που ελπίζω να έχουν ελεύθερη ψήφο και οι ομογενείς μας, πήγαν και θα πάνε και πρωθυπουργοί. Δεν αναστατώθηκαν εκεί τα ΜΜΕ και τα κόμματα «γιατί να πάει ο Κουτσουμπας, ο Μητσοτάκης, όποιος άλλος…».
