Η πρώτη, και σχεδόν αποκλειστική είδηση χθες στην Ελλάδα, σε όλα τα δελτία, σε όλα τα sites, ήταν ο αγώνας του Ολυμπιακού Πειραιώς με την ιταλική Φιορεντίνα.
Η στήλη γράφεται πριν από το παιχνίδι. Διεξήχθη στην Αθήνα, στο γήπεδο της ΑΕΚ, το οποίο εγκαινιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2022. Πνευματικός ανάδοχός του ήταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος καθώς, για όσους δεν το γνωρίζουν, τα αρχικά της ομάδας αναφέρονται στην «Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως».
Κατά τη «βάπτιση», λοιπόν, το Στάδιο της ΑΕΚ έλαβε το όνομα Αγιά Σοφιά. Όνομα το οποίο καταχωρείται στη «ληξιαρχική πράξη γεννήσεως και βαπτίσεως» του γηπέδου. Αλλά σχεδόν ταυτόχρονα, επειδή ζούμε σε εποχές που όλα πωλούνται και αγοράζονται, ήρθε χορηγός που έβαλε πολλά χρήματα και το Στάδιο έλαβε έκτοτε την εμπορική ονομασία «ΟΠΑΠ Arena».
Επειδή όμως σε ευρωπαϊκή διοργάνωση δεν επιτρέπεται να προβάλλεται άλλος χορηγός από εκείνους που επελέγησαν από την διοργανώτρια Αρχή, ΟΥΕΦΑ, το «ΟΠΑΠ» έφυγε χθες από τον τίτλο του Σταδίου και για μια βραδιά μονάχα μετονομάστηκε σε AEK Arena.
Ας είναι! Ειδικά όμως, μιας που το παιχνίδι μεταδόθηκε σε όλο τον κόσμο και όλα τα φώτα της δημοσιότητας έλαμπαν εκεί, θα ήθελα και για λόγους συναισθηματικούς αλλά και ευνόητους, να προτάσσαμε και (γιατί όχι:) να επιβάλαμε την κανονική ονομασία «Αγιά Σοφιά!».
Φανταστείτε το! Φανταστείτε τον ισχυρό συμβολισμό, για ένα μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Σίγουρα, θα υπήρχαν αντιδράσεις, αλλά τι να κάνουμε; Αυτό είναι το κανονικό όνομα του σταδίου της ομάδας μας. Να το βάλουμε στον πάγο για να μην στεναχωρήσουμε τον Ερντογάν;
Πέραν αυτού όμως –και με κίνδυνο λεκτικού λιντσαρίσματος– θεωρώ ότι η συμμετοχή μιας ελληνικής ομάδας σε τελικό ευρωπαϊκού κυπέλλου, είναι θέμα. Αλλά ΟΧΙ πρώτο. Όχι σε τέτοια διάσταση –από το πρωί χθες όλα τα μέσα ενημέρωσης αφιέρωσαν το 90% των δελτίων τους στον αγώνα του Ολυμπιακού– και όχι με τόσες λεπτομέρειες. Και σίγουρα όχι μέσα σε έναν κυκλώνα δύο πολέμων.
Υστερόγραφο: Βεβαίως και θα δω το παιχνίδι, στην τηλεόρασή μου, διαβεβαίωνα από το πρωί χθες τους ακροατές μας στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ. Συμπληρώνοντας ότι σαν άρχοντας θα απλωθώ μπροστά στην τηλεόραση, θα παραγγείλω και μια ωραιότατη πίτσα Φιορεντίνα να την απολαύσω με όλη μου την ψυχή! Οι Ολυμπιακοί της παρέας παράγγειλαν πίττες με γύρο!
Να τώρα και ως κερασάκι στην τούρτα, ένας ωραιότατος αυτοσαρκασμός από τον φίλο ιατρό-αναισθησιολόγο στο νοσοκομείο του Κόλτσεστερ στην Αγγλία, Γιώργο Σακελλίων, τακτικό τροφοδότη της εκπομπής και της στήλης:
«Στον αποψινό τελικό μιας υποδεέστερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης (που κάποιοι την έχουν αναγορεύσει σε κάτι αντίστοιχο με τελικό Διηπειρωτικού Κυπέλλου), ένας παραδοσιακός και αντιπαθητικός εσωτερικός αντίπαλος αντιμετωπίζει μια ομάδα πλήρως αδιάφορη που δεν γεννά κανένα συναίσθημα.
Και μην αρχίσει κανείς τα γλυκανάλατα περί ελληνικών ομάδων.
Ο μόνος λόγος που δεν ανεβάζω σημαία της Fiorentina είναι ότι, μια ενδεχόμενη νίκη του Ολυμπιακού θα συμβάλλει σε μια καλύτερη θέση της Ελλάδας, άρα και των ομάδων της, άρα της Εθνικής και του ΠΑΟΚ στην κατάταξη της UEFA.
Κατά τα λοιπά, εγώ απόψε θα δω μια σειρά στο Netflix.
(Φυσικά όλα αυτά δεν θα ίσχυαν αν ο ΠΑΟΚ ήταν στον τελικό)».
Και, μην αρχίσει κανείς τα οργισμένα σχόλια. Εάν δεν υπήρχε αυτό το αιχμηρό πείραγμα στο ποδόσφαιρο, ακόμα και σε … εθνικό επίπεδο, το άθλημα δεν θα ήταν αυτό που είναι. Για αυτό και το αγαπάμε τόσο. Αλλιώς, θα παίζαμε και θα υποστηρίζαμε μπάντμιντον!…
Εικονογράφηση: Το ποδόσφαιρο που αγαπώ. Του δρόμου. Οι παίκτες που λατρεύω. Αυτοί που η μπάλα είναι κομμάτι της ζωής τους.
