Αναπόφευκτα θα ασχοληθώ με την προγραμματισμένη για την ερχόμενη εβδομάδα 48ωρη απεργία των γιατρών του δημοσίου.
Δεν θα μπω στην ουσία της διαφωνίας τους με τον ΟΚΥπΥ. Θα εξηγήσω μόνο ότι οι γιατροί, όταν λένε δεδουλευμένα, εννοούν ότι δεν δέχονται να πάρουν αυτό που τους αναλογεί, βάσει συμφωνίας, από τα πραγματικά έσοδα του ΟΚΥπΥ από τον ΟΑΥ για τους τελευταίους τέσσερις μήνες του 2023 και ζητούν να πάρουν ποσά τα οποία θα λάμβαναν πριν την μείωση των εσόδων των δημόσιων νοσοκομείων από το ΓεΣΥ. Η μείωση των εσόδων του ΟΚΥπΥ (όπως και όλων των νοσοκομείων του ΓεΣΥ), έγινε τον Σεπτέμβριο του περασμένου χρόνου όταν εντάχθηκαν στον τρόπο υπολογισμού των αποζημιώσεων τους από τον ΟΑΥ ποιοτικά κριτήρια και άλλες προϋποθέσεις.
Δεν μπορώ όμως να σχολιάσω την φράση που συνεχώς επαναλαμβάνεται από τους γιατρούς (και όχι μόνο) ότι «το μοντέλο του ΟΚΥπΥ έχει αποτύχει». Πρέπει να πω ότι την φράση αυτή την ακούμε και από εκπροσώπους κομμάτων, κυρίως του ΑΚΕΛ τους τελευταίους μήνες, σε συνεδριάσεις κοινοβουλευτικών επιτροπών. Θυμίζω επίσης ότι παρόμοια συνθήματα ακούσαμε και τον Οκτώβριο του 2023 όταν όλες οι συντεχνίες των εργαζομένων στα κρατικά νοσοκομεία απεργούσαν για το ζήτημα των συλλογικών συμβάσεων. Θυμίζω και την ουσία της διαφωνίας των συντεχνιών με τον ΟΚΥπΥ για τη συλλογική σύμβαση. Διεκδικούν ωφελήματα αντίστοιχα του δημοσίου στη σύμβαση.
Πρέπει επίσης να θυμίσω πως όταν λαμβάνονταν οι αποφάσεις για την μεταρρύθμιση στον τομέα της Υγείας η τότε Κυβέρνηση, Νίκου Αναστασιάδη, η οποία μέχρι την συγκεκριμένη στιγμή προωθούσε πολυασφαλιστικό ΓεΣΥ, υποχώρησε στις πιέσεις του ΑΚΕΛ και αποδέχθηκε την εφαρμογή μονοασφαλιστικού συστήματος. Το ΑΚΕΛ από πλευράς του, υποχώρησε και αποδέχθηκε την αυτονόμηση των δημόσιων νοσοκομείων και την ίδρυση νέου ημικρατικού οργανισμού. Του ΟΚΥπΥ.
Η μεταρρύθμιση του τομέα της Υγείας δεν περιλάμβανε μόνο το ΓεΣΥ και τον ΟΚΥπΥ. Περιλάμβανε μια σειρά άλλων αλλαγών, με κυριότερη (πέραν των δύο) την αναδιοργάνωση του υπουργείου Υγείας. Σκοπός, να σταματήσει το υπουργείο Υγείας να ασχολείται με προσλήψεις, προαγωγές, αγορά φαρμάκων, αναλωσίμων, εξοπλισμών και να τρέχει να διορθώνει βλάβες σε μηχανήματα, κλίνες και λοιπά ζητήματα της καθημερινότητας. Στόχος, να ασχοληθεί το υπουργείο Υγείας επιτέλους με την υγεία των πολιτών αυτού του κράτους. Να εφαρμόσει πολιτικές υγείας. Να παρακολουθεί τη δημόσια Υγεία και να προωθεί την πρόληψη, να ασκεί εποπτικό έλεγχο και να εφαρμόσει μηχανισμούς ελέγχου της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Όπως συμβαίνει δηλαδή στα «κανονικά» κράτη.
Το ένα σκέλος της συμφωνίας στην προ της μεταρρύθμισης του τομέα της Υγείας, δηλαδή η εφαρμογή ενός μονοασφαλιστικού ΓεΣΥ, υλοποιήθηκε εν μέσω μάλιστα πιέσεων από κάποιους των οποίων η τσέπη θα επηρεαζόταν και το Σύστημα διανύει τον έκτο πλέον χρόνο της λειτουργίας του.
Το δεύτερο σκέλος, δηλαδή η ίδρυση του ΟΚΥπΥ και η στήριξη του από όλους δεν αφέθηκε ποτέ να προχωρήσει προς πραγματική υλοποίηση.
Δικαίωμα των εργαζομένων και των συντεχνιών να διεκδικούν. Αλίμονο αν επιχειρούσαμε να σιγήσουμε τις φωνές αυτών που μπορούν ακόμα σε αυτό τον τόπο να διεκδικούν.
Αλλά και οι εργαζόμενοι πρέπει να καταλάβουν ότι για να πετύχει το μοντέλο του ΟΚΥπΥ πρέπει κι εκείνοι να κατανοήσουν ότι τα έσοδα του Οργανισμού εξαρτώνται κυρίως από τον τρόπο που οι ίδιοι ενεργούν. Αν ο γιατρός «ως κράχτης» προσελκύει ασθενείς, αν ο νοσηλευτής παρέχει σωστή και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς, αν ο διοικητικός λειτουργός χαμογελά και εξυπηρετεί χωρίς δυσφορία τους πολίτες που του ζητούν πληροφόρηση και όλα τα υπόλοιπα σχετικά.
Αδικείτε και τις υπηρεσίες που προσφέρετε αγαπητοί φίλοι. Στα νοσοκομεία μας υπάρχουν αξιόλογοι επιστήμονες και η καλύτερη, πιο σύγχρονη και πιο ασφαλής τεχνολογία.
Αν περιμένετε ότι ο ΟΚΥπΥ θα βγει να φωνάζει «εδώ η καλή πραμάτεια πέρασε κόσμε» θα καταφέρετε μόνοι σας να κλείσετε τα κρατικά νοσοκομεία. Και δεν αναφέρομαι μόνο στους γιατρούς και άλλους εργαζόμενους, αλλά σε όσους οραματίζονται πισωγυρίσματα.
