Ο βαθμός εμπιστοσύνης μιας κοινωνίας στο σύστημα Δικαιοσύνης, είναι βασικό χαρακτηριστικό στοιχείο για την εύρυθμη λειτουργία ενός κράτος και την ποιότητα της Δημοκρατίας σε ένα τόπο. Τα «χρυσά διαβατήρια» είναι ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο αντίκτυπος του όλου θέματος δεν περιορίζεται μέσα στα στενά πλαίσια αυτής της δύσμοιρης πατρίδας μας, αλλά έχει φτάσει σχεδόν σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.

Τα κατορθώματα μας έχουν γίνει γνωστά ανά το παγκόσμιο και σε πολλές περιπτώσεις το όνομα της χώρας μας ταυτίζεται με την διαφθορά και την λαμογιά. Μπορεί να υπάρχει βέβαια και ένας βαθμός υπερβολής στο θέμα λόγω άλλων σκοπιμοτήτων, αλλά η ουσία είναι ότι έχει επικρατήσει η αντίληψη ότι είμαστε μια χώρα απατεώνων. Ένα κράτος διαφθοράς που λειτουργεί με την αρπαχτή. Και φυσικά, η εντύπωση αυτή δεν δημιουργήθηκε από το πουθενά. Το βίντεο του Al Jazeera αποτύπωσε μια κατάσταση πραγμάτων που όπως και να το κάνουμε, επιβεβαιώνει δυστυχώς την εικόνα αυτή.

Το ζητούμενο βέβαια είναι αν ως κράτος και ως κοινωνία μπορούμε να γυρίσουμε σελίδα. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να υπάρξει πραγματική κάθαρση. Να γίνει σωστή διερεύνηση και όσοι έχουν την όποια εμπλοκή, να οδηγηθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης και να δικαστούν. Κάποιοι έχουν ευθύνες για τις διαστάσεις σκανδάλου που έλαβε το πρόγραμμα των πολιτογραφήσεων. Και το ερώτημα είναι, εάν αυτές οι ευθύνες περιορίζονται μόνο στην ανοχή ή την ανικανότητα που επέδειξαν έναντι στην ασυδοσία που παρατηρείτο με τις αιτήσεις που κατατίθεντο ενώπιον του Υπουργικού ή αν υπάρχει και κάτι άλλο, πολύ πιο σοβαρό.

Αν δηλαδή οι όλοι χειρισμοί εξυπηρετούσαν συμφέροντα αυτών που είχαν την εξουσία να λαμβάνουν αποφάσεις και να καθορίζουν το τοπίο. Αν υπάρχει πολιτική διαπλοκή και εάν οι προεκτάσεις της όλης ιστορίας είναι πολύ μεγαλύτερες από ο,τι δείχνουν. Διότι αν προκύψει κάτι τέτοιο, ο πολιτικός σεισμός που θα ακολουθήσει θα είναι τεράστιος και οι προεκτάσεις του θα αγγίξουν πολλούς.

Το θέμα συνεπώς είναι να υπάρξει ένα ξεκαθάρισμα. Αυτό αναμένουμε να δούμε τώρα με τις εξελίξεις γύρω από την υπόθεση και το κατηγορητήριο για τα χρυσά διαβατήρια. Αναμένουμε να δούμε επιτέλους σε αυτό τον τόπο το μαχαίρι να φτάνει κυριολεκτικά στο κόκκαλο και να μην μένουμε μόνο στις πολιτικές διακηρύξεις. Να αποδοθούν ευθύνες και να υπάρξει δικαιοσύνη ώστε σιγά- σιγά να αρχίσει να αποκαθίσταται και η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το κράτος και τους θεσμούς.

Το πολιτικό κόστος από τα διάφορα σκάνδαλα είναι πολύ μεγάλο. Αυτό είναι που πρέπει να αντιληφθούν όλοι όσοι έχουν ή διεκδικούν ρόλο στην πολιτική. Στην κοινωνία έχει πλέον εδραιωθεί ένα αίσθημα αγανάκτησης και απογοήτευσης. Ο κόσμος στην μεγάλη πλειοψηφία του είναι θυμωμένος διότι θεωρεί πώς ζει σε ένα κράτος διεφθαρμένο σε όλους τους τομείς του. Η πολιτική, όπως και οι διάφοροι θεσμοί, θεωρούνται ως ένα ενιαίο σύστημα εξουσίας που εξυπηρετεί προσωπικά συμφέρονται και όχι το κοινωνικό σύνολο. Υπάρχει η εντύπωση της συγκάλυψης για όλα τα κακώς έχοντα που συμβαίνουν διαχρονικά σε αυτό τον τόπο. Διότι διαχρονικά έχει εμπεδωθεί μία κουλτούρα ατιμωρησίας στην Κύπρο.

Σκάνδαλα και διάφορες άλλες υποθέσεις που είτε κουκουλώνονται, είτε πέφτουν στα μαλακά. Όπως ήταν η περίπτωση του Χρηματιστηρίου ή όπως ήταν πιο παλιά το σκάνδαλο κατασκευής του αυτοκινητόδρομου Λευκωσίας- Λεμεσού. Ή αν θέλουμε να μιλήσουμε για το σήμερα, όπως είναι η περίπτωση της υπόθεσης του στρατιώτη Θανάση Νικολάου που εδώ και 18 χρόνια αναζητεί δικαιοσύνη χάριν στην επιμονή και τον αγώνα που δίνει η μητέρα του.

Απαιτείται λοιπόν πραγματική κάθαρση και νέα εποχή. Να γυρίσουμε σελίδα και να προχωρήσουμε μπροστά με νέους και καθαρούς όρους. Μπορούμε;