Τον χορό, βεβαίως, σέρνει ο καιρός. Πιο επιστημονικά, η κλιματική αλλαγή. Ορθότερα, η κλιματική κρίση.
Οι εικόνες που μας έρχονται από τη θεομηνία στην νοτιοανατολική Ισπανία, δεν είναι επιστημονική φαντασία, ούτε σκηνές από το μέλλον. Είναι η τρέχουσα πραγματικότητα της εκδίκησης του καιρού. Δημιούργημα ανθρώπου.
Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές, οι καταστροφικές πλημμύρες έχουν πάρει τη ζωή τουλάχιστον 72 ανθρώπων. Τα σωστικά συνεργεία ακόμα ψάχνουν πολλούς, που αγνοείται η τύχη τους. Ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ έκανε δραματικό διάγγελμα, υποσχόμενος σε όσους είναι στις πληγείσες περιοχές «δεν πρόκειται με τίποτα να σας εγκαταλείψουμε».
«Βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεράστια συμφορά», ψέλλισε σοκαρισμένος ο Βασιλιάς Φελίπε ο 6ος, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά σε δομές που έχουν εξαρθρωθεί και δυσκολία πρόσβασης «σε περιοχές που ούτε ξέρουμε τι καταστροφές θα βρούμε».
Το «σκηνικό» δεν διαφέρει από αυτό που απειλεί ανά πάσα στιγμή και τη δική μας ύπαρξη εδώ στην Ελλάδα, ειδικά στην Αττική. Πολύμηνη ξηρασία, ανομβρία, καμένα δάση, αποψίλωση, άναρχη δόμηση, μπαζωμένα ρέματα. Μια γερή καταιγίδα αρκεί για να γίνει και εδώ …της Βαλένθια!
Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, περιμένουμε (ώρα 6:20μ.μ. τώρα εδώ) να αρχίσει η συνάντηση του Προέδρου της Κύπρου Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Τζο Μπάιντεν. Από τα μέχρι τώρα δημοσιεύματα, ιδίως στην Κύπρο, διακρίνω πάλι την ίδια «εθνική ορολογία» που γνωρίσαμε και σε προηγούμενες, τέτοιες συναντήσεις υψηλού επιπέδου. Τα παθήματα του παρελθόντος μας διδάσκουν ότι οι μεγάλες προσδοκίες (εν πολλοίς κατασκευασμένες, παρά βάσιμες), απλώς αναζωπυρώνουν και επανατροφοδοτούν τις ψευδαισθήσεις μας.
Καλύτερα να εκπλαγούμε εκ των υστέρων, παρά να απογοητευτούμε προκαταβολικά…
Περίπου 250.000 συνδρομές ακυρώθηκαν στην «Washington Post» επειδή για πρώτη φορά στην ιστορία της εφημερίδας αποφασίστηκε, από τον πολυεκατομμυριούχο εκδότη της και Διευθύνοντα Σύμβουλο της Amazon, Τζεφ Μπέζος, 60, να μην υποδείξει ποιον, ή ποιαν υποψήφιο υποστηρίζει για Πρόεδρο των ΗΠΑ. Ο ίδιος είπε ότι σταμάτησε αυτήν τη συνήθεια, επειδή θέλει να έχουν τη δική τους κρίση οι αναγνώστες.
Από την άλλη, όμως, ο φημισμένος δημοσιογράφος της «Washington Post», Μπομπ Γούντγορντ, που με τον συνάδελφό του Καρλ Μπένστιν αποκάλυψαν το σκάνδαλο Ουότεργκεϊτ που έριξε τον πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον τον Αύγουστο του 1974, δήλωσε ότι διαφωνεί με την απόφαση του Μπέζος, γιατί η «Washington Post», όπως είπε, είναι μια θεσμική εφημερίδα, η οποία συστηματικά τα τελευταία χρόνια παρακολουθούσε την πορεία του Τραμπ και του ασκούσε δριμεία κριτική, ακόμα και στα δικά της βασικά άρθρα. Επομένως, λέει, «η απόφασή του τώρα να μην δηλώσει ποιον υποστηρίζει η εφημερίδα, «είναι σαν να καταργεί την εκδοτική της θέση».
Ανάρτηση της Ημέρας από την εκ Κρήτης συγγραφέα Αφροδίτη Φραγκιαδουλάκη στο Facebook: «Δίνουμε το χέρι σε αυτόν που μας απλώνει το δικό του για βοήθεια. Επισκεπτόμαστε ή τουλάχιστον παίρνουμε ένα τηλέφωνο εκείνον που χώρισε, αρρώστησε, χήρεψε. Συγχωρούμε στην ειλικρινή παράκληση για συγνώμη. Συντρέχουμε στον βαθμό που μπορούμε. Απαντάμε ευγενικά. Χαμογελάμε. (Ανθρωπιά στο περίπου… ή αλλιώς, αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα)
Φωτογράφημα: Το Όρος Φούτζι στην Ιαπωνία, ενεργό ηφαίστειο περίπου 100 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Τόκιο, δεν έχει δει ακόμα χιόνια φέτος, και όπου να ’ναι μπαίνει ο Νοέμβριος, από τους πιο παγωμένους μήνες. Τούτο έχει να συμβεί εδώ και περίπου 130 χρόνια και, βεβαίως, ανησυχεί τους επιστήμονες, οι οποίοι αποδίδουν σαφώς το φαινόμενο αυτό στην παγκόσμια κλιματική κρίση. Η οποία, πλέον, δεν είναι ούτε παροδικό, ούτε και περιστασιακό φαινόμενο. Αντίθετα, είναι εδώ για να μείνει. Και μας δείχνει με πολλούς τρόπος (η γύμνια του Φούτζι είναι ένας από αυτούς) ότι η ζωή μας αλλάζει μέρα με τη μέρα. Στην φωτογραφία, το Ιερό Βουνό όπως θα έπρεπε να ήταν σήμερα.
