Η απόφαση του Τραμπ να φτιάξει Υπουργείο Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας, με βρίσκει κατ’ αρχήν σύμφωνο. Το πρόσωπο στο οποίο το αναθέτει, ο Ίλον Μασκ, μπορεί να είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα αυτού του πόστου. Θα αποδειχθεί στη πράξη.
Στην Αμερική οι ρηξικέλευθες ιδέες και αποφάσεις Προέδρου, είναι κατά βάση μόνο δική του υπόθεση. Ο συγκεκριμένος πολυεκατομμυριούχος επιχειρηματίας είναι παραπάνω από ΟΚ με αυτό.
Μακάρι να πετύχει και να γίνει case-study για την εκρίζωση της γραφειοκρατίας. Του «μέγα καρκίνου» σχεδόν όλων των καθεστώτων. Μη εξαιρουμένου και του δικού μας που, όσες μεταρρυθμίσεις και αν κάνει, όταν συνεχίζουν οι αναρχικοί να καταστρέφουν γραφεία καθηγητών πανεπιστημίου και να μη γίνεται τίποτα, όταν ο καθένας σταθμεύει όπου θέλει και τα πεζοδρόμια είναι μόνο για καφετέριες, όταν τα νυχτερινά κέντρα σερβίρουν ποτά-μπόμπες ακόμα και σε ανήλικους που, βγαίνοντας έξω στους δρόμους σκοτώνονται σε τροχαία και σκοτώνουν κι άλλους, έ με όλα αυτά και ακόμα περισσότερα, «μεταρρυθμίσεις» αυτοκαταργούνται ως γελοίες. Τουλάχιστον.
Έ, όσο για τα κοσμητικά επίθετα που λατρεύει να χρησιμοποιεί ο Τραμπ, όπως το «The Great Elon Musk», και το «American Patriot Vivek Ramaswamy», απλώς φωτίζουν ακόμα πιο πολύ το υπερβολικό προσωπείο του. Όπως λένε και οι αγαπημένοι μου βικτωριανοί Άγγλοι, δεν είναι δική μου κούπα σούπας! Αλλά, let it be…
Ο επιχειρηματίας Νίκος Δρανδάκης, ένας άνθρωπος με καθαρό μυαλό και όραμα για μια κοινωνία αποδοτική και δίκαιη, με αξιοκρατία και χωρίς βολέματα, εξηγεί ότι αυτό που γίνεται τώρα με την απόφαση του Τραμπ «είναι ότι ο Μασκ θα αναλάβει (προσωρινά, είμαι σίγουρος, για αυτό έχει και δεύτερο επικεφαλής) το νέο υπουργείο Αποτελεσματικότητας της Κυβέρνησης. Είναι σαν να λέμε ότι κάποιος μελλοντικός Έλληνας πρωθυπουργός δημιουργεί υπουργείο για να εκκαθαρίσει το Ελληνικό Δημόσιο, να αξιολογήσει τους δημόσιους υπάλληλους, να απολύσει όλους τους ανίκανους, να κόψει όλα τα περιττά έξοδα και δαπάνες και να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του.
Μπορεί να φανεί περίεργο αλλά, όπως και στην Ελλάδα, έτσι και στην Αμερική δεν υπάρχουν άνθρωποι για ένα τέτοιο τιτάνιο έργο. Μπορεί κάποιος να σκεφτεί κάποιον καλύτερο από τον Μασκ γι’ αυτήν την αποστολή καμικάζι;», αναρωτιέται ο κ. Δρανδάκης, και δίνει τη δική του απάντηση: «Αυτό θα ήταν το όνειρο του πολίτη σε κάθε χώρα που δυναστεύεται από το Δημόσιο. Και αυτό θα γίνει τελικά: Πολύ σύντομα σε άλλες χώρες θα αρχίσει να ασκείται πίεση από την κοινή γνώμη σε κυβερνήσεις να κάνουν αυτό που θα κάνει ο Μασκ στο Αμερικανικό Δημόσιο. Έχει υποσχεθεί ότι θα κόψει 2 τρισ. από τα κόστη του Ομοσπονδιακού budget. Βάζει κανείς στοίχημα ότι δεν θα τα καταφέρει;».
Ακούγοντας χθες από διάφορα μέσα ενημέρωσης μερικούς δημοσιογράφους να βγαίνουν από τα ρούχα τους επειδή (α) ο Τραμπ σκέφτηκε να δημιουργήσει μια τέτοια υπηρεσία –αποδοτική, συνάμα και ουσιαστικά ελεγκτική– που να μην στελεχώνεται από κομματικό πρόσωπο και (β) επειδή τους φάνηκε περίεργο που θα γίνει υπουργός ο Ίλον Μασκ, αλλά όχι ότι έγιναν πολιτικοί, υπουργοί και ευρωβουλευτές μοντέλα, τηλεοπτικοί παρουσιαστές, ποδοσφαιριστές και τικ-τοκερς!
ΥΓ: Την κριτική μου για τον Ντόναλντ Τραμπ την έχω εκθέσει πολλές φορές από αυτήν τη στήλη. Τα καμώματά του όταν έχασε από τον Μπάιντεν και η αισχρή συμπεριφορά του κατά της Κάμαλα Χάρις όταν αυτή αναγκάστηκε να πέσει στα βαθιά νερά της διεκδίκησης της Προεδρίας και έπρεπε να αντέξει την ανήθικη συμπεριφορά του, ασφαλώς και δεν σβήνονται. Η κίνησή του να εντάξει στην ομάδα του –και δη σε καίριο πόστο– έναν επιτυχημένο επιχειρηματία, δεν με χαλάει. Αν πετύχει, θα έχει δημιουργήσει ένα μοντέλο. Εάν όχι, θα πανηγυρίζουν οι μέτριοι…
