Ποιος ευθύνεται για τις εκκρεμείς ανακλήσεις, που ο υπουργός Μεταφορών Αλέξης Βαφεάδης θέτει θέμα ακινητοποιήσεων των εν λόγω οχημάτων για διόρθωση της κατάστασης η οποία προκύπτει εξαιτίας των κινδύνων για τους ελαττωματικούς αερόσακους; Ποιος αναλαμβάνει το κόστος και την ταλαιπωρία που θα υποστούν οι ιδιοκτήτες για το χρονικό διάστημα από την ακινητοποίηση του οχήματος έως την αποκατάσταση του προβλήματος; Και τελικά, ποιος αναλαμβάνει το κόστος της κρατικής και εταιρικής ευθύνης; Ο πολίτης ασφαλώς. Πώς; Όταν για εβδομάδες –τόσος υπολογίζεται ο χρόνος λόγω του συνωστισμού και της έλλειψης στοκ- ακινητοποιηθεί το μέσο με το οποίο εξυπηρετείται για τις προσωπικές και επαγγελματικές του ασχολίες και αναγκαστεί να προσφύγει σε όχημα ενοικιάσεως ή ταξί, λόγω ανεπάρκειας και μη βολικών δημόσιων συγκοινωνιών.
Το κράτος με τη λογική μεν της ασφάλειας, αλλά, ανέξοδη δε απόφασή του, -αν δεν αναλάβει το κόστος ή αναλάβει περιορισμένα- μετακυλίει το οικονομικό βάρος αποποίησης της ουσιαστικής ευθύνης του (έλεγχοι κατά την εισαγωγή αλλά και επιβολή της υποχρέωσης των εισαγωγέων για αντικατάσταση εξαρτημάτων αν σε μεταγενέστερο στάδιο διαπιστωθούν προβληματικά από την εργοστασιακή τους κατασκευή) στους ιδιοκτήτες οι οποίοι δεν έχουν καμία ευθύνη πέραν από την ακινητοποίηση του οχήματός τους.
Εκτός και αν το κράτος ή οι εταιρείες αναλάβουν το κόστος – που δεν περιορίζεται μόνο στην αντικατάσταση- πράγμα που φαντάζει απίθανο. Αν και ο κ. Βαφεάδης αναφερόμενος στις εισηγήσεις του βουλευτή Σταύρου Παπαδούρη για κάλυψη του κόστους μεταφοράς των πολιτών τα οχήματα των οποίων ακινητοποιούνται, είπε ότι προσεγγίζεται θετικά από το υπουργείο. Χουβαρντάς ο υπουργός αν και επιφυλακτικός! Ανέφερε επίσης πως το υπουργείο αντικρίζει θετικά το ενδεχόμενο να αναλάβει και το κόστος εντοπισμού των οχημάτων με εκκρεμείς ανακλήσεις και να πληρωθούν με κρατικά κονδύλια. Αυτά πρέπει να μας τα ρίχνει από πάνω ο καλός Θεούλης. Ίδωμεν… Το θέμα είναι, ποιο το κόστος κάλυψης το οποίο δεν είναι και εύκολο να υπολογιστεί σε συνάρτηση με τις ανάγκες του καθενός ξεχωριστά; Οπόταν, να ετοιμαζόμαστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πέραν από την αναμενόμενη ταλαιπωρία να βάλουμε και το χέρι στην τσέπη.
Κατά τη συζήτηση στη συνεδρία της Πέμπτης στην κοινοβουλευτική επιτροπή Μεταφορών, θετική ήταν η προσέγγιση για την κοινή πρόταση η οποία δίνει διέξοδο αφενός στις ανακλήσεις οχημάτων μέσω της διαδικασίας που θα ακολουθείται στο ΜΟΤ και αφετέρου, κάλλιο αργά παρά ποτέ, στην εγγραφή νέων οχημάτων μόνο εφόσον προσκομίζεται βεβαίωση ότι δεν εκκρεμεί ανάκληση.
Βέβαια, η πρόταση νόμου προβλέπει ότι κατά τη διενέργεια του περιοδικού τεχνικού ελέγχου κάθε οχήματος θα γίνεται ταυτόχρονα έλεγχος και ως προς την ύπαρξη ακατάλληλων ή ελαττωματικών εξαρτημάτων, τα οποία περιλαμβάνονται σε κατάλογο προτεραιότητας που ετοιμάζεται και γνωστοποιείται από τον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων στα δημόσια και ιδιωτικά κέντρα ελέγχου οχημάτων. Δηλαδή, ο ανυποψίαστος ιδιοκτήτης οχήματος θα μπλέκει σε περιπέτειες ταλαιπωρίας, ίσως και κόστους αν η εταιρεία δεν το αναλάβει, επειδή κάποιοι κρατικοί λειτουργοί δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους κατά την εισαγωγή του οχήματος ή με αποφάσεις τους άφησαν εκτεθειμένους χιλιάδες αγοραστές μεταχειρισμένων οχημάτων από τρίτες χώρες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, εγκύκλιος του Τμήματος Οδικών Μεταφορών (ΤΟΜ) το 2017 εξαιρούσε τους διανομείς για ενημέρωση του ΤΟΜ από την πληροφόρηση για ανακλήσεις μεταχειρισμένων οχημάτων που προέρχονται από τρίτες χώρες, χωρίς να καθορίζει ποιος είναι ο αρμόδιος να το πράξει. Αποτέλεσμα σήμερα να κυκλοφορούν χιλιάδες οχήματα στους δρόμους με ελαττωματικούς αερόσακους ή και άλλα εξαρτήματα χωρίς να το γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες.
Αυτοί, που στο τέλος καλούνται να βρουν την λύση από τυχόν απόφαση του ΤΟΜ να τους κάτσει το όχημα τους στους τάκκους.
