Κατάργηση 73 θέσεων αντιδημάρχων, καθώς και για συγχώνευση Δήμων έκανε λόγο ο υπουργός Εσωτερικών, Κωνσταντίνος Ιωάννου, αλλά προφανώς λογαριάζει χωρίς τους ξενοδόχους.

Η προσέγγιση αυτή αποτελούσε και μέρος της αρχικής εκτίμησης, αν αναλογιστούμε ότι η μεταρρύθμιση θα γινόταν κυρίως για οικονομικό νοικοκύρεμα των Δήμων και καλύτερη ποιότητα υπηρεσιών. Η τοποθέτηση του Υπουργού συμβάλλει με σαφήνεια προς αυτή την κατεύθυνση, σύμφωνα με τις διαπιστώσεις ότι παρατηρούνται αδυναμίες και στρεβλώσεις, αλλά, προφανώς έρχεται σε σύγκρουση με τα κομματικά νταλαβέρια, τα οποία οδήγησαν στη σημερινή μορφή.

Όλα αυτά για τα οποία έβαλε πλώρη το Υπουργείο Εσωτερικών και προφανώς θα ετοιμάσει και προωθήσει σχετικά νομοσχέδια προς αυτή την κατεύθυνση είναι προς όφελος των δημοτών και κυρίως όσον αφορά την εξοικονόμηση χρημάτων, τα οποία δύναται να χρησιμοποιηθούν από τους Δήμους για έργα αλλά και άλλους σκοπούς χρήσιμους για τους δημότες, τη στιγμή μάλιστα που για πολλούς οι εν λόγω θέσεις είναι εν πολλοίς αχρείαστες. Στο σημείο αυτό, αξίζει να σημειωθεί πως στην υφιστάμενη νομοθεσία δεν καθορίζονται αρμοδιότητες για τους αντιδημάρχους, οπόταν θα μπορούσε να λεχθεί πως ο ρόλος τους ουσιαστικά έχει διακοσμητικό χαρακτήρα. Σημείο για το οποίο στα νομοσχέδια θα συμπεριληφθεί και ο καθορισμός καθηκόντων των εναπομεινάντων αντιδημάρχων. Το εγχείρημα –γιατί περί τέτοιου πρόκειται όταν απέναντι βρίσκονται κομματικά συμφέροντα- ακούγεται ορθολογιστικό. Το ερώτημα είναι τι άποψη έχουν τα κόμματα και ποια θα είναι η αντίδρασή τους από τη στιγμή που ο τελικός λόγος της απόφασης τούς ανήκει; Πώς θα βολέψουν όλα αυτά τα κομματικά στελέχη σε αξιώματα και με το αζημίωτο –αν και πάντα ανοίγουν θέσεις για ημετέρους- όταν η ρύθμιση αυτή αποτέλεσε βασική προϋπόθεση για τη συναίνεσή τους στον συγκεκριμένο σχεδιασμό μεταρρύθμισης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΤΑ). Είναι ξεκάθαρο λοιπόν πως η ρύθμιση με τους αντιδημάρχους και ο αριθμός των Δήμων προήλθε από ζυμώσεις τεσσάρων περίπου χρόνων, με το κοστούμι να είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των κομμάτων, αδιαφορώντας για το κόστος που θα επωμίζονταν οι πολίτες.

Ο κ. Ιωάννου προέβη στη σχετική αναφορά, μιλώντας για το θέμα της μεταρρύθμισης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΤΑ), κατά τη διάρκεια συζήτησης του προϋπολογισμού του Υπουργείου Εσωτερικών ενώπιον της κοινοβουλευτικής επιτροπής Οικονομικών για το έτος 2025.

«Σε σχέση με τον αριθμό των Δήμων και των αντιδημάρχων και των καθηκόντων τους, η θέση μας είναι δεδομένη. Είναι υπερβολικός αριθμός. Πρέπει να γίνουν περισσότερες συνενώσεις στους Δήμους. Πόσες, ποιες και γιατί, θα αποφασιστεί σε συνεννόηση και κατόπιν διαβούλευσης με τα κοινοβουλευτικά κόμματα και θα είμαστε έτοιμοι στους επόμενους μήνες να φέρουμε συγκεκριμένες προτάσεις. Θα μπούμε σε μια συζήτηση για να αξιολογηθεί ο ρόλος και τα πιθανά καθήκοντά τους. Για παράδειγμα, υπάρχει μια σκέψη να είναι βάσει πληθυσμού, χωρίς να προδικάζω ποια θα είναι η απόφαση».

Ο χρησμός της λογικής σε μια τέτοια εξέλιξη –αν υπάρξει- προδικάζει χλωμή αντιμετώπιση από την κομματική νομενκλατούρα που αυτή κρατά και το μαχαίρι, αυτή κόβει και το καρπούζι… εκτός και αν σε μια τέτοια διαβούλευσή της προταθεί κάτι άλλο που να χορταίνει τις ορέξεις της…