Το Γενικό Σύστημα Υγείας αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες κοινωνικές κατακτήσεις. Όμως, από τα αρχικά κιόλας στάδια φάνηκε πως υπήρχαν προβλήματα. Πολλά από αυτά αποδόθηκαν στον ενθουσιασμό των πολιτών που όταν αυτός θα καταλάγιαζε, θα ξεπερνιούνταν. «Είναι σαν να έχεις πρόσβαση σε δωρεάν παγωτό και πέφτεις με τα μούτρα μέχρι να επέλθει κορεσμός», ήταν μια εξήγηση που δόθηκε. Πέντε χρόνια μετά όμως, τα προβλήματα παραμένουν και κάποια μεγεθύνονται. Εξ ου και η κρίση που ξέσπασε τις μέρες αυτές με απεργίες στα δημόσια νοσηλευτήρια.

Όταν συζητούνται τα προβλήματα του ΓΕΣΥ προτάσσεται πάντα η εκμετάλλευση του συστήματος από πολίτες και γιατρούς. Για αυτό και μπήκαν διάφορες δικλείδες που να ανακόπτουν την εκμετάλλευση, όπως το όριο στον αριθμό των παραπεμπτικών σε άλλες ειδικότητες και εργαστηριακές εξετάσεις και το πέναλτι σε γιατρούς που το παρακάνουν. Ήταν όμως αυτό το μεγάλο πρόβλημα του συστήματος ή εν τέλει και οι δικλείδες ασφαλείας δημιουργούν προβλήματα και κινδύνους;

Στην Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής τέθηκε θέμα για αύξηση των θανάτων μετά την εφαρμογή του ΓΕΣΥ. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Ζαχαρίας Κουλίας, ο οποίος ενέγραψε το θέμα, έδωσε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία παρατηρείται μια σταδιακή αύξηση στους θανάτους. Το 2018, πριν το ΓΕΣΥ, πέθαναν 5960 άτομα, ενώ τις επόμενες χρονιές 6393 (το 2019), 6578 (το 2020), 7326 (το 2021) και 7401 (το 2022). Φυσικά, μεσολάβησε κι η πανδημία. Ωστόσο, από το 2018 μέχρι το 2022 -σε τέσσερα χρόνια δηλαδή- υπάρχει μια διαφορά 1441. Ένας αριθμός που αντιπροσωπεύει ανθρώπους.

Τα στοιχεία αυτά, σύμφωνα με τον κ. Κουλία προέρχονται από τη Μονάδα Παρακολούθησης Υγείας του Υπουργείου Υγείας. Σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, πριν το ΓΕΣΥ ο προϋπολογισμός για την υγεία ανερχόταν στα 500 εκατ. ευρώ, ενώ μετά την εφαρμογή του Σχεδίου ο προϋπολογισμός ακούμπησε σχεδόν τα 2 δισ. Ευρώ (φυσικά μεγάλο μέρος του πληθυσμού πλήρωνε από την τσέπη του για σχέδια υγείας).

Μπορεί κάποιος να πει πως ο Κουλίας, όπως και άλλοι πολιτικοί και πολίτες, έχουν διαφορετικές απόψεις για το ΓΕΣΥ και προσπαθεί να κατευθύνει το θέμα αλλού. Ωστόσο, δεν είναι αμαρτία να μιλάμε για το ΓΕΣΥ. Αρχικά, για να στηριχτεί η εφαρμογή του Σχεδίου και να μπορέσει να λειτουργήσει, περιτυλίχθηκε με ένα πέπλο που δεν επέτρεπε την όποια κριτική. Όλα θεωρούνταν πόλεμος κατά του ΓΕΣΥ για αλλότρια συμφέροντα. Πέντε χρόνια μετά, δεν μπορεί να ισχύει αυτό. Το αντίθετο. Όσο οι παθογένειες και τα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται, μεγεθύνονται και παγιώνονται.