Στις 7 Απριλίου του 1954, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου, αναφερόμενος στον πόλεμο στην Ινδοκίνα και στον κομμουνιστικό κίνδυνο, περιέγραψε τη θεωρία του ντόμινο, σύμφωνα με την οποία εάν μια χώρα σε μια περιοχή ερχόταν υπό την επιρροή του κομμουνισμού, τότε οι γύρω χώρες θα ακολουθούσαν σε ένα φαινόμενο ντόμινο. Η γεωπολιτική αυτή θεωρία είχε εξέχουσα θέση στις Ηνωμένες Πολιτείες από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1980 και χρησιμοποιήθηκε από σχεδόν όλες τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου για να δικαιολογήσουν την ανάγκη αμερικανικής επέμβασης σε όλο τον κόσμο.

Σήμερα, η θεωρία του ντόμινο δεν αφορά τον πάλαι ποτέ κομμουνιστικό κίνδυνο (όπως τον διατράνωνε η Ουάσινγκτον), αλλά έχει «εφαρμογές» σε μια πλειάδα άλλων πολιτικών, οικονομικών, γεωστρατηγικών ακόμα και κοινωνικών φαινομένων που μπορεί να επηρεάσουν, λίγο έως πολύ, την πολιτική μιας χώρας, όσο μακριά κι αν αυτά εκδηλώνονται και εξελίσσονται. Πόσο μάλλον, εάν τέτοια φαινόμενα – γεγονότα συμβαίνουν δίπλα στη γειτονιά μας. Γι’ αυτό είναι που χρειάζεται να υπάρχουν σε κάθε κυβέρνηση στρατηγικοί αναλυτές που θα μπορούν να σου αναλύουν κάθε σενάριο ακόμα και το πιο δυσμενές, προκειμένου να έχεις όσο το δυνατόν πληρέστερη εικόνα και να προετοιμάζεσαι καλύτερα για κάθε ενδεχόμενο.

Στο διά ταύτα, λοιπόν: Η Κυπριακή Δημοκρατία, από το 2023, μιλούσε για ανάγκη επανακαθορισμού της στάσης των κρατών – μελών της ΕΕ σε ότι αφορά τους πρόσφυγες από τη Συρία. Μάλιστα, στις 17 Μάιου 2024 διοργάνωσε στη Λευκωσία την άτυπη Υπουργική Σύνοδο «Migration and Syria Dynamics», με τη συμμετοχή ακόμα 7 μελών της ΕΕ με τον υπουργό Εσωτερικών να δηλώνει πως «έπειτα από 13 χρόνια, τα δεδομένα και οι συνθήκες στην Συρία έχουν αλλάξει και είναι καιρός συνολικά ως ΕΕ να βρούμε τους κατάλληλους τρόπους, που θα επιτρέψουν την αξιολόγηση των σημερινών πραγματικοτήτων που επικρατούν στην Συρία και, κατ’ επέκταση, τον επανακαθορισμό της στάσης μας». Ενώ ο ίδιος ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης στις 17 Οκτωβρίου 2024, δήλωνε ότι «είναι θετικό που επιτέλους σε αυτό το κάδρο των συζητήσεων για το μεταναστευτικό περιλαμβάνεται και το θέμα της Συρίας». Ωστόσο, σοβαροί εμπειρογνώμονες προειδοποιούσαν για αστάθμητους παράγοντες, ειδικά μετά την εισβολή, στις 30 Σεπτεμβρίου παρακαλώ, του Ισραήλ στον Λίβανο. Όλες οι σοβαρές αναλύσεις έκαναν λόγο για τον κίνδυνο επανεμφάνισης τζιχαντιστών στη Συρία μετά την αναδίπλωση από τη χώρα των υποστηρικτών του καθεστώτος Άσαντ (δηλαδή των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν και των μαχητών της Χεζμπολάχ), λόγω των ισραηλινών κτυπημάτων. Δηλαδή, για μια θεωρία ντόμινο που έλεγε εδώ και χρόνια ότι αποδυνάμωση του Άσαντ και των δυνάμεών του θα επαναφέρει τους τζιχαντιστές. Στη Λευκωσία υπάρχουν τέτοιοι αναλυτές που να προειδοποιούν για τέτοια σενάρια την κυβέρνηση;