Γιατί τόση βία από μέρους των νέων, από την εφηβική ή ακόμα και την παιδική τους ηλικία; Μήπως γιατί την έχουν συνηθίσει; Μήπως γιατί βλέπουν τόσες πολλές σκηνές που πλέον είτε πρόκειται για video game, είτε για πραγματικότητα, το συναίσθημα είναι το ίδιο;
Πέρσι, αποτέλεσε διεθνή είδηση η περίπτωση ενός Ινδού, του Monu Monesar, ο οποίος ξεκίνησε ένα κύκλο βίας σε ζωντανή μετάδοση για να προστατεύσει τάχα τις αγελάδες. Ο Manesar έγινε δημοφιλής ως YouTuber, για τη ζωντανή μετάδοση των σκληρών επιθέσεών του σε άτομα που υποπτευόταν ότι μετέφεραν και έσφαζαν αγελάδες. Βιντεοσκοπούσε τον εαυτό του να ανταλλάσσει πυροβολισμούς με μεταφορείς βοοειδών και να τους χτυπάει, γεγονός που του απέφερε πολλούς ακολούθους στην πλατφόρμα, αλλά και διαδικτυακή αναγνώριση. Το YouTube, μάλιστα, του απένειμε βραβείο για τους «πελάτες» που του έφερνε. Κι από κει και πέρα ξέφυγε εντελώς. Πέρασε, μαζί με ακόλουθους του, σε δολοφονίες. Πάντα σε ζωντανή μετάδοση. Μέχρι που επενέβηκε η αστυνομία, τον συνέλαβε και έκλεισε το κανάλι του.
Στο παγκόσμιο υπάρχουν πολλές περιπτώσεις σαν αυτή που πολλοί προέβησαν σε βασανισμούς, βιασμούς και δολοφονίες μόνο και μόνο για να τις μεταδώσουν, ξέροντας πως θα εξασφάλιζαν μεγάλους αριθμούς θέασης, πράγμα που για αυτούς σήμαινε καταξίωση.
Πέραν όμως τις ακραίες αυτές περιπτώσεις, στις οποίες υπάρχει σκηνοθεσία με στόχο τα κλικς και τα βιούς, οι ειδήσεις είναι γεμάτες από σκηνές βίας. Ειδήσεις σε κανονικά δίκτυα και όχι σε κανάλια αρρωστημένων ατόμων.
Τις μέρες αυτές, κάποιος Γάλλος υπήκοος με σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα από ότι αποδείχτηκε εκ των υστέρων, καθώς οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην Κρήτη, είδε μια γυναίκα που περπατούσε και ανέπτυξε ταχύτητα προς αυτήν σκοτώνοντας την. Η σκηνή καταγράφηκε από κάμερες που ήταν εγκατεστημένες σε υποστατικά της περιοχής με αποτέλεσμα να προβάλλεται διαρκώς σε mainstream δίκτυα. Με τον ίδιο τρόπο, είδαμε μια ηλικιωμένη γυναίκα να πίνει κατά λάθος χλωρίνη και να πεθαίνει, μια νεαρή τουρίστρια να χάνει τη ζωή της σε ένα δρομάκι της Ιταλίας όταν έπεσε γλάστρα στο κεφάλι της από κάποιο μπαλκόνι, είδαμε ένα άντρα να σκοτώνει την πρώην σύντροφο του έξω από αστυνομικό τμήμα, είδαμε πολλά βίαια συμβάντα. Αληθινά, όχι προϊόν σκηνοθεσίας. Κι αν κάποτε στο σινεμά κλείναμε τα μάτια για να αποφύγουμε τη θέαση τέτοιων σκηνών, πλέον συμβαίνει το αντίθετο. Οι νέες γενιές έχουν συνηθίσει τη βία. Φυσικά από τη θέαση μέχρι τη διάπραξη υπάρχει μία διαφορά, αλλά δεν είναι για όλους μεγάλη αυτή η απόσταση.
