Κάθισαν οι σοφοί του Υπουργείου Δικαιοσύνης και κατέβασε ο νους τους ένα νομοσχέδιο που θέτει κωλύματα στη διεξαγωγή διαδηλώσεων, συγκεντρώσεων και… παρελάσεων. Η συζήτηση και ψήφισή του από τη Βουλή αναβλήθηκε από την Ολομέλεια της Πέμπτης και πάει παρακάτω. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου προβλέπουν τη διαδικασία ειδοποίησης του διοργανωτή συγκέντρωσης ή παρέλασης, τη διεξαγωγή αυθόρμητης (!) συγκέντρωσης, τις υποχρεώσεις του διοργανωτή συγκέντρωσης ή παρέλασης και της Αστυνομίας, τον καθορισμό υπεύθυνου αξιωματικού ως συνδέσμου με τον διοργανωτή και άλλα.

Ποια άλλα; Τη δυνατότητα του Αρχηγού Αστυνομίας να επιβάλλει περιορισμούς σε σχέση με συγκέντρωση «υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και βάσει προκαθορισμένης διαδικασίας», αλλά και περιγράφει τις περιπτώσεις που ο Αρχηγός Αστυνομίας δύναται να αποφασίσει τη διάλυση συγκέντρωσης ή παρέλασης και της σχετικής διαδικασίας που πρέπει να προηγηθεί της απόφασης αυτής.

Επίσης, τη θέσπιση αδικήματος σε περίπτωση που πρόσωπο προτρέπει άλλα πρόσωπα σε χρήση βίας ή προβαίνει ο ίδιος σε πράξεις βίας, αρνείται χωρίς εύλογο λόγο να αφαιρέσει αντικείμενο ή προϊόν ή τέχνασμα το οποίο καλύπτει ή αποκρύπτει με οποιονδήποτε τρόπο την ταυτότητά του ή αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά του, ώστε αυτό να μην μπορεί να ταυτοποιηθεί, και μετά την κοινοποίηση απόφασης διάλυσης της συγκέντρωσης ή παρέλασης καλύπτει ή αποκρύπτει με οποιονδήποτε τρόπο την ταυτότητά του ή αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά του με τρόπο που αυτό να μην είναι αναγνωρίσιμο.

Το νομοσχέδιο θεσπίζει επίσης ποινικά αδικήματα σχετικά με τη χρήση βίας ή την κάλυψη προσώπου με κουκούλα ή κάτι άλλο, κάτι που ασφαλώς δεν συνδέεται με την τέλεση συγκεκριμένου αδικήματος. Κατά τα άλλα, στο νομοσχέδιο υπάρχουν πρόνοιες που προβλέπουν τον καθορισμό είκοσι συμμετεχόντων ως ελάχιστου αριθμού για τη διεξαγωγή συγκέντρωσης, καθώς και την αποστολή ειδοποίησης διεξαγωγής συγκέντρωσης από τον διοργανωτή στον Αρχηγό Αστυνομίας επτά τουλάχιστον ημέρες πριν. Πρόνοια, επίσης, προβλέπει τη διακριτική ευχέρεια της Αστυνομίας Κύπρου να ζητεί από πρόσωπο που βρίσκεται στην περιοχή της συγκέντρωσης ή της παρέλασης να αφαιρέσει αντικείμενο το οποίο αποκρύπτει ή καλύπτει την ταυτότητά του σε περίπτωση που υπάρχει εύλογη υποψία ότι η συγκέντρωση ή παρέλαση πρόκειται να καταστεί μη ειρηνική.

«Μοιάζει να το ‘πε το ΠΑΣΟΚ, ο Σολωμός ή ο Τσάτσος, θα πω κι εγώ ένα σιγανό μην μας ακούσει ο μπάτσος»: Δεν υπάρχει λόγος σοβαρός να ψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο. Οι διαδηλώσεις που γίνονται στην Κύπρο, δυστυχώς είναι μετρημένες, ενώ αυτές που εξελίσσονται σε βίαιες είναι σπάνιες έως πολύ σπάνιες. Είναι ένα νομοσχέδιο που ετοιμάστηκε μονάχα για το γόητρο μιας εξουσίας η οποία θέλει να βραχυκυκλώσει ακόμα παραπάνω την κοινωνία και να απεμπολήσει έναν υποτιθέμενο μελλοντικό πονοκέφαλο. Δεν υπάρχει σαφής δικαιολογία έγκρισης αυτού του νομοσχεδίου, που τσουβαλιάζει όσους διαμαρτύρονται και τους θέτει -εκ προοιμίου- ύποπτους για χρήση βίας.

Εν ολίγοις, να σκεφτούν δυο και τρεις φορές οι βουλευτές που θα εγκρίνουν αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο «χαρίζει» στον όποιον αξιωματικό της Αστυνομίας τη «διακριτική ευχέρεια» να καθορίζει ποια συγκέντρωση ή διαδήλωση μπορεί να καταστεί βίαιη. Αυτό το νομοσχέδιο που προσβάλλει κάθε έννοια ανθρώπινου δικαιώματος, ελευθερίας έκφρασης, καθώς υπό τον όρο «εύλογη υποψία» λύνει τα χέρια της Αστυνομίας για χρήση βίας εκ μέρους της, ποινικοποιεί μια διαχρονική διαδικασία διαμαρτυρίας και καθορίζει υπευθύνους, που θα δικαστούν για ενδεχόμενες πράξεις τρίτων ή για την κουκούλα ενός φούτερ, αν το κρίνει ο τάδε ή ο δείνα αξιωματικός υπηρεσίας.