Μήπως είναι η πρώτη φορά που έχουμε τόσα σκάνδαλα να μας πνίγουν; Όχι. Αλλά μαζεύτηκαν πολλά και βγαίνουν στη φόρα όλα μαζί. Κι αυτό δεν οφείλεται πουθενά αλλού παρά μόνο στο ότι ως κοινωνία, Πολιτεία, κρατικές Αρχές έχουμε για όλα το ίδιο ελάττωμα. Τα μειωμένα αντανακλαστικά. Δουλεύουν τα πάντα και οι πάντες σε χαλαρούς ρυθμούς. Ασχολούμαστε με ένα πρόβλημα μόνο όταν φτάσει ο κόμπος στο χτένι.
Είναι κουσούρι. Μην ταραχθεί η καλοπέραση μας. Να πω ένα «αθώο» παράδειγμα (αθώο σε σύγκριση με όσα άλλα συμβαίνουν), δεν είναι και το καλύτερο αλλά είναι των ημερών. Ο δημοτικός γραμματέας της Πάφου, Θέμις Φιλιππίδης, είναι σε προαφυπηρετική άδεια. Αλλά, με όσα γίνονται στο δημαρχείο ήρθε στο φως και το ότι αναγκάζεται να πηγαίνει δουλειά για να μην κλατάρει το δημαρχείο
Γιατί αυτό; Διότι ενώ ήταν γνωστή η ημερομηνία της αφυπηρέτησής του, ουδείς μερίμνησε για την αντικατάστασή του. Να προκηρυχθεί η θέση, να αποφασιστεί ο αντικαταστάτης του και να προσληφθεί έγκαιρα, με περιθώριο να ενημερωθεί κιόλας προτού φύγει ο Φιλιππίδης. Τώρα, θα τον βγάλουν και παράνομο επειδή, λένε, δεν δικαιούται να πηγαίνει στο δημαρχείο να εργάζεται αφού είναι σε προαφυπηρετική άδεια. Τέτοιοι είμαστε!
Εκτός από καθυστερημένοι χάνουμε και την ουσία. Διότι, τώρα το πρόβλημα είναι το ότι πήγαινε ο Φιλιππίδης στο δημαρχείο και όχι γιατί δεν προκηρύχθηκε η θέση του πριν έξι μήνες. Άσε που μπορεί η ουσία να εντελώς αλλού. Ότι, για παράδειγμα, ο εν αργία πλέον δήμαρχος τον ήθελε εκεί για δικούς του λόγους. Αυτό, είμαι βέβαιος, δεν θα το ψάξει κανένας.
Ε, τα ίδια και με τα σκάνδαλα. Αν λειτουργούσαν σωστά τα αντανακλαστικά των Αρχών το 2014, όταν έγινε από την Ελεγκτική Υπηρεσία η πρώτη αναφορά στην σχέση της ΣΥΤΑ, που μετέδιδε ποδοσφαιρικούς αγώνες και του Κούμα, που ήταν πρόεδρος των ποδοσφαιρικών αγώνων, θα ξεκαθάριζε η υπόθεση πριν φουντώσει. Ή, έστω, το 2018 όταν ο Φάνης Μακρίδης αποκάλυψε τα πρώτα έγγραφα που έδειχναν ενδεχόμενο ασυμβίβαστο.
Δεν έγινε τίποτε τότε κι όταν το πρόβλημα έγινε βουνό χρειάστηκαν δύο πορίσματα από ανακριτές της Επιτροπής Δεοντολογίας και Προστασίας Αθλητισμού και ένα πόρισμα της ανεξάρτητης ποινικής ανακρίτριας, Αλεξάνδρας Λυκούργου, που διορίστηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα, για να βγάλουν κάποια άκρη. Κι όταν έδωσε πόρισμα η ποινική ανακρίτρια με συμπεράσματα για πιθανά ποινικά αδικήματα, χρειάστηκαν άλλοι πεντέξι μήνες για να ετοιμάσει κατηγορητήρια η Γενική Εισαγγελία και να στείλει την ποινική υπόθεση στη Δικαιοσύνη, που το έκανε χτες.
Η άλλη υπόθεση των ημερών, χείρου και χειρότερα! Ο Θεόδωρος Αριστοδήμου είπε δημοσίως πριν δέκα χρόνια όσα είπε και πριν λίγες μέρες για πιθανά ποινικά αδικήματα του Φαίδωνα. Ήταν σαφές ότι μιλούσε για υπόθεση βιασμού. Όμως, πριν δέκα χρόνια τα αντανακλαστικά των Αρχών υπολειτούργησαν. Δεν τον κάλεσε κανένας να μιλήσει ενώ δήλωνε πως ήταν έτοιμος να καταθέσει όσα γνώριζε. Η αδράνεια αποθάρρυνε και το φερόμενο ως θύμα βιασμού, που προτίμησε να σιωπήσει και να ζήσει τον εφιάλτη χωρίς καμιά βοήθεια. Σήμερα που ξεχείλισε το ποτήρι αναγκάζονται να τρέχουν για έρευνες σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες, λόγω της παρέλευσης χρόνου.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα της αργοπορημένης αντίδρασης της Πολιτείας; Μα, να γίνεται ηφαίστειο η αγανάκτηση των πολιτών. Η απαξίωση. Η απογοήτευση. Και τελικά, η βαθιά αντίληψη ότι οι πάντες είναι διεφθαρμένοι. Και σε ένα παράλληλο επίπεδο, να ενθαρρύνονται τόσο πολύ οι ομάδες του υπόκοσμου ώστε να βγαίνουν μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Λάρνακας να λύνουν τις διαφορές τους δημοσίως. Ή να δολοφονούν στο φως της ημέρας, σε δρόμους, σε παραλίες, στις εισόδους ξενοδοχείων.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα του ζαμανφουτισμού των Αρχών; Μα, ότι στην Κύπρο υπάρχει ανοχή. Ότι μπορείς να κάνεις όποια παρανομία θέλεις και δεν θα σου ζητήσει κανένας εξηγήσεις.
Το πρόβλημα δεν είναι η αντίληψη που δημιουργήθηκε. Το πρόβλημα είναι αυτοί που δημιούργησαν την αντίληψη. Αστυνομία, Εισαγγελία, υπουργεία, προεδρικά, κόμματα, πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες, ακόμα και τα δικαστήρια με τις καθυστερήσεις τους. Τώρα τους πνίγουν όλους τα λύματα που ρέουν ασταμάτητα από τα κοινωνικά δίκτυα. Αλλά, δεν θα έρεαν αν έκαναν όλοι τη δουλειά που τους αναλογεί.
