Υπάρχουν πολλές παραλλαγές από το ορίτζιναλ, που είναι «φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες». Η έκφραση αυτή, λέει ο έγκυρος στα εκπαιδευτικά θέματα ιστότοπος, alfavita.gr, χρησιμοποιείται για να δείξει κάποια δολιότητα, έχει αυτήν την απάντηση-εξήγηση:
Ο Λαοκόων ήταν πρόσωπο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, ένας από τους Τρώες ιερείς του Θυμβραίου Απόλλωνα.
Ο μικρός του ρόλος στο τέλος του Τρωικού Πολέμου ήταν ότι προειδοποίησε τους Τρώες (μάταια) να μη δεχθούν τον Δούρειο Ίππο (= ξύλινο άλογο) ως δώρο από τους Έλληνες: «Μια θανάσιμη απάτη είναι τούτη», είπε, «σκαρωμένη απ’ τους Αχαιούς αρχηγούς!»
Στην Αινειάδα, ο Βιργίλιος (70π.Χ – 19πΧ) ήταν ο κορυφαίος αρχαίος Ρωμαίος ποιητής επί εποχής Αυγούστου. Το σημαντικότερο έργο του είναι η Αινειάδα, το εθνικό έπος της Ρώμης, ενώ έγραψε επίσης τα Βουκολικά (Eclogae) και τα Γεωργικά (Georgica). Θεωρείται θεμελιώδης μορφή της δυτικής λογοτεχνίας.
Bάζει τον Λαοκόωντα να λέει: Equo ne credite, Teucri / Quidquid id est, timeo Danaos et dona ferentes, δηλαδή «Μην εμπιστεύεστε το άλογο, Τρώες. / Οτιδήποτε κι αν είναι, φοβάμαι τους Δαναούς ακόμα κι όταν φέρνουν δώρα». Από αυτούς τους στίχους έχει γίνει διάσημη και παροιμιώδης η φράση “timeo Danaos et dona ferentes“. Στα ελληνικά: «ΦοβοῦτοὺςΔαναοὺςκαὶδῶραφέροντας».
Όπως και νάχει, η γλώσσα διαδίδεται, προσαρμόζεται και τροποποιείται κατά το δοκούν.
Στην Κύπρο, άκουσα πολλές φορές την φράση «Φοβού τους Καλαμαράδες και δώρα φέροντες».
Και εσχάτως, η φράση εδώ στην «κοιτίδα», έχει τροποποιηθεί ώστε να συμπεριλαμβάνει και τους …Κυπραίους.
Γενικά, είμαστε και οι δύο large! Ή μάλλον, extra large.
Δεν μας χωράει ο τόπος, δεν μας χωράει το σπίτι, δεν μας χωράει η πόλη μας.
Δεν μας χωράει ο εαυτός μας.
Καιρός ίσως να περιοριστούμε λιγάκι. Να μην βγαίνουμε κάθε βράδυ. Να φτιάχνουμε κάτι στο σπίτι. Όχι από ντελίβερι. Να στραφούμε λίγο προς το «μέσα».
Το έξω, το «εξαντλήσαμε». Κι αυτό, εξάντλησε εμάς.
Ζούμε πράγματι σε έναν κόσμο όπου, τουλάχιστον στα δικά μας μέρη, βγαίνουμε έξω για να βοσκήσουμε, και ερχόμαστε μέσα για να «πέσουμε».
Ακούστε τι ωραία μας το λένε οι Crosby, Stills, Nash & Young, παλιοί καλοί ρόκερς, που κάθε τους τραγούδι λέει μια ιστορία, ή φωτογραφίζει το γύρω και το μέσα τους. Βάλτε το Our House. Το Σπίτι Μας.
Να και τα λόγια:
Εγώ θα ανάψω τη φωτιά / Βάλε εσύ στο βάζο τα λουλούδια που αγόρασες σήμερα.
Κοιτώντας τη φωτιά / Για ώρες και ώρες να σε ακούω.
Όλη νύχτα παίζω τα δικά σου ερωτικά τραγούδια/
Για μένα, μόνο για μένα.
Τόσο άνετο το δωμάτιο / τα παράθυρα φωτίζονται απ’ τη νύχτα.
Μέσα τους ηλιοφάνεια, φλογερά πετράδια.
Για σένα, μόνο για σένα
Το σπίτι μας είναι ένα πολύ, πολύ, πολύ ωραίο σπίτι
Με δύο γάτες στην αυλή
Η ζωή ήταν κάποτε τόσο δύσκολη
Τώρα όλα είναι εύκολα, επειδή είσαι εσύ.
> Να και το link: https://youtu.be/aunVlekXjkE?si=ikENyzkwKfCCP_Aq
Σκέψη της Ημέρας από τον Ρότζερ Ουότερς, 82 ετών, Άγγλος ρόκερ μουσικός, τραγουδιστής και συνθέτης, αλλά και βαθύτατα πολιτικοποιημένος και ακτιβιστής. Ήταν συνιδρυτής της ροκ μπάντας των Pink Floyd το 1965 μαζί με τον βασικό συνθέτη του συγκροτήματος, Σίντ Μπάρετ.
Την εβδομάδα αυτή μίλησε μέσω δορυφόρου στην εκπομπή του Βρετανού Πίερς Μόργκαν. Ξεχώρισα αυτό:
Αυτήν την στιγμή, η Αμερική δεν είναι Δημοκρατία. Όποιος θέλει, και έχει λεφτά πολλά, μπορεί να αγοράσει την Προεδρία. Το έκανε ο Τραμπ. Την αγόρασε με χρήμα που του έδωσε ή AΙPAC. (σημ: που είναι κεφάλαια που συγκεντρώνονται και δαπανώνται από την Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων (AIPAC), μια ισχυρή αμερικανική ομάδα λόμπινγκ, για την υποστήριξη φιλοϊσραηλινών πολιτικών υποψηφίων και την επιρροή της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Περιλαμβάνει εκατομμύρια δολάρια σε άμεσες δωρεές, δαπάνες της υπερ-PAC και ομαδοποίηση εκστρατειών για την έντονη επιρροή των εκλογών, που συχνά στοχεύουν σε υποψηφίους που ασκούν κριτική στο Ισραήλ.
