ΣΕ περιόδους κρίσης διαπιστώνονται κενά και παραλείψεις. Κενά και παραλείψεις, που δεν είναι τωρινά αλλά διαχρονικά. Επανέρχονται, όμως, όταν αναζητούνται λύσεις σε μια συγκυρία κρίσιμη για τη χώρα.
Η ΚΥΠΡΟΣ δεν είναι σε πόλεμο, αλλά επηρεάζεται από αυτόν, που βρίσκεται σε εξέλιξη μετά την επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ κατά του Ιράν. Είμαστε στην περιοχή, γειτνιάζουμε με το θέατρο του πολέμου. Είναι γνωστά τα όσα ακολούθησαν και το κτύπημα με drone κατά της βρετανικής βάσης στο Ακρωτήρι.
ΜΕΤΑ, λοιπόν, τα γεγονότα αυτά και τον συνεχιζόμενο πόλεμο, που δεν φαίνεται ότι θα σταματήσει σύντομα, οι κρατικές υπηρεσίες προστασίας εξετάζουν μια σειρά από μέτρα, που λαμβάνονται σε τέτοιες περιπτώσεις. Ένα θέμα είναι τα καταφύγια. Υπάρχουν 2.500 καταφύγια, τα οποία καλύπτουν περίπου το 45% του πληθυσμού. Ο υπόλοιπος πληθυσμός τι θα απογίνει; Όπως αναφέρθηκε θα γίνει από την Πολιτική Άμυνα επιθεώρηση των καταφυγίων σε συνεργασία με άλλες αρμόδιες Υπηρεσίες για επαναξιολόγηση και επανέλεγχο τους. Αυτό σημαίνει πως κάποια θα εγκαταλειφθούν και θα αναζητηθούν άλλα.
ΟΙ υπηρεσίες του κράτους συστήνουν στους πολίτες όπως εντοπίσουν από προηγουμένως το πλησιέστερο καταφύγιο στο χώρο όπου βρίσκονται και παράλληλα να ετοιμάσουν το δικό τους Σακίδιο Έκτακτης Ανάγκης, που να περιέχει βασικά είδη. Την ίδια ώρα, την περασμένη Τετάρτη, έγινε αποστολή δοκιμαστικού μηνύματος λήψης προληπτικών μέτρων αυτοπροστασίας. Αφορούσαν μαζικά μηνύματα SMS και δεν ήταν το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης. Χαρακτηρίσθηκε ως μια προσωρινή λύση ενώ διαπιστώθηκαν προβλήματα.
ΤΟ θέμα των καταφυγίων θα έπρεπε- θεωρούμε- να αντιμετωπισθεί τα πρώτα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή του 1974. Αν όχι τα πρώτα χρόνια, τη δεκαετία του ‘80 θα έπρεπε να είχαν γίνει όλα εκείνα τα αναγκαία για να υπάρχουν καταφύγια. Βέβαια, η επιλογή καταφυγίων δεν είναι κάτι το σταθερό υπό την έννοια ότι κτίρια αλλάζουν, κατεδαφίζονται, κτίζονται καινούργια. Συνεπώς είναι μια διαδικασία σε εξέλιξη. Αλλά καταφύγια πρέπει να υπάρχουν. Και όχι να παρουσιάζονται τα προβλήματα την ώρα της κρίσης.
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ Άμυνα αντέδρασε αμέσως μετά το κτύπημα στο Ακρωτήρι. Απέδειξε πως έχει αντανακλαστικά και είναι οργανωμένη για να αντιμετωπίσει καταστάσεις. Αλλά αυτό φαίνεται πως αυτό δεν αρκεί. Κυρίως γιατί σε ένα βασικό ζήτημα, όπως είναι τα καταφύγια είναι πίσω. Βελτίωση στους μηχανισμούς χρειάζονται. Χρειάζονται προφανώς κι άλλα να γίνουν. Κι αυτά αφορούν τους μηχανισμούς έγκαιρης ειδοποίησης των πολιτών και πρωτίστως της προστασίας τους.
ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει πρόληψη και προετοιμασία και όχι να περιμένουμε να ξεσπάσει κρίση.
