ΜΕΤΑ από ένα τραγικό συμβάν, σπεύδουν όλοι να βρουν λύση για ένα πρόβλημα, που έπρεπε να είχε προ πολλού αντιμετωπιστεί. Κάθε φορά που βιώνουμε ανθρώπινες απώλειες, υπάρχει μια κινητικότητα και ταυτόχρονα μια συζήτηση για το ποιος ευθύνεται. Και σε αυτό το πεδίο των ευθυνών, πολλοί είναι εκείνοι, που προσπαθούν να τα φορτώσουν στους άλλους.

ΤΟ ζητούμενο δεν είναι να φορτωθεί σε ένα φορέα, σε έναν Οργανισμό η ευθύνη, γιατί προφανώς κι αυτές είναι συλλογικές. Αυτές είναι μια αλυσίδα, που έπρεπε να λειτουργήσει. Εκείνοι οι Οργανισμοί, που έλεγχαν την κατάσταση των κτηρίων, αλλά και τις γραπτές προειδοποιήσεις για εκκένωσή τους, έχουν προφανώς και την ευθύνη. Αλλά δεν θα σταθούμε σε αυτό. Γιατί ο καθένας γνωρίζει ποιος έπρεπε να δράσει έγκαιρα. Και γι’ αυτό υπάρχουν νόμοι και κανονισμοί.

ΝΑ ασχοληθούμε, όμως, με το διά ταύτα. Πρώτο, είναι τραγικό και ταυτόχρονα απαράδεκτο να χάνονται ζωές επειδή χρησιμοποιούνταν ακατάλληλα κτήρια. Επειδή κατοικούνται από ανθρώπους αυτά τα κτήρια. Δεύτερο, εκ των υστέρων, έχουν αποφασισθεί μέτρα. Και είναι σαφές πως τα μέτρα που ανακοινώθηκαν είναι εκείνα, που έπρεπε να υλοποιούνται ήδη. Μεταξύ άλλων, θα δημοσιοποιηθούν και θα επικαιροποιηθούν οι  περίπου 1.300 επικίνδυνες οικοδομές, εφαρμόζοντας την ισχύουσα νομοθεσία. Αυτή, ξεκάθαρα, είναι ευθύνη των Επαρχιακών Οργανισμών Αυτοδιοίκησης.

ΟΙ ΕΟΑ πρέπει, όπως ανέφερε ο υπουργός Εσωτερικών μετά από σύσκεψη για το θέμα,  να κάνουν ιεράρχηση των 1.300 περίπου περιπτώσεων που είχαν εντοπιστεί, ανάλογα με τον βαθμό επικινδυνότητας. Για τις πιο επικίνδυνες οικοδομές οι ΕΟΑ πρέπει να προχωρήσουν σε σήμανση και να εφαρμόσουν το άρθρο 15, απαγορεύοντας τη χρήση τους, με ιδιοκατοίκηση ή ενοικίαση, μέχρι να γίνουν τα απαραίτητα έργα αποκατάστασης.

ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ότι τον Μάρτιο του 2025 το Υπουργείο Εσωτερικών προώθησε σε συνεργασία με τον τότε βουλευτή Μαρίνο Μουσιούττα και την Επιτροπή Εσωτερικών, σχετική τροποποίηση για τις επικίνδυνες οικοδομές. Αυτό δεν ολοκληρώθηκε και ως εκ τούτου θα απασχολήσει τη νέα Βουλή. Προφανώς και χάνεται πολύτιμος χρόνος. Προφανώς και έπρεπε το θέμα να είχε ολοκληρωθεί προ πολλού. Χάθηκε, όμως, μέσα από τις ατέρμονες συζητήσεις και τη γραφειοκρατία.

ΑΥΤΟ, όμως, ότι δηλαδή δεν ψηφίσθηκε η νέα νομοθεσία δεν είναι δικαιολογία. Θα πρέπει οι ΕΟΑ να λειτουργούν με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, που παρέχει προδήλως θεραπείες.

ΤΑ τελευταία γεγονότα επιβεβαιώνουν ότι  η διαχρονική  εγκληματική αδιαφορία έχει τραγικές επιπτώσεις. Και ασήκωτες ευθύνες.