Είπε κάτι ο Ερχιουρμάν για την σύνοδο των Ευρωπαίων ηγετών στην Κύπρο; Ή άφησε τους Ελληνοκύπριους να τα πουν; Σίγουρα κάτι θα πει κι αυτός, θα το δούμε αργότερα, αλλά οι «δικοί μας» τον ξεπερνούν.
Βρήκαν τρόπο να ειρωνευτούν και να μειώσουν ακόμα κι αυτή τη σύνοδο! Τι στο καλό συμβαίνει μέσα στα κεφάλια τους είναι αδύνατο να το καταλάβουμε. Πέμπτη και Παρασκευή η Κύπρος, η «εκλιπούσα» Κυπριακή Δημοκρατία, ήταν το κέντρο της Ευρώπης, φιλοξενούσε 24 ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήταν, όπως είπε χαρακτηριστικά η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, «ο φάρος της Ευρώπης στην περιοχή».
Όμως, βρέθηκαν Ελληνοκύπριοι που ενοχλήθηκαν. Σχολίασαν με ειρωνείες αυτό όπου η Κυπριακή Δημοκρατία στηρίζει την ύπαρξή της. Τη διεθνή αναγνώριση. Την ενίσχυσή της ως κράτος. Την επιβίωσή της έναντι των υπαρκτών κινδύνων που αντιμετωπίζει από την τουρκική επιβουλή. Είδα και τις ημερήσιες εφημερίδες μας. Τέτοια υποβάθμιση ούτε οι εφημερίδες της Ουγγαρίας δεν θα έκαναν. Μην πω οι τουρκικές.
Δεν είναι τίποτα αυτή η σύνοδος, λένε και γράφουν, είναι άτυπη σύνοδος και δεν θα πάρει αποφάσεις, οργανώνεται από όλες τις χώρες την περίοδο που έχουν την προεδρία της ΕΕ, και μάλιστα αρκετές χώρες δεν θέλουν να οργανώνουν αυτή την άτυπη σύνοδο. Άρα, εμείς γιατί να θέλουμε! Επειδή για δικούς τους λόγους η Πολωνία και η Δανία (όταν ήρθε η σειρά της για δεύτερη φορά) δεν ήθελαν να οργανώσουν τη σύνοδο και τις οργάνωσε το Βέλγιο, σημαίνει ότι θα έπρεπε και η Κύπρος να το αποφύγει, μην μπαίνει και στα έξοδα.
Η ουσία είναι αν κερδίζει η Κύπρος από αυτή την ιστορία και όχι αν κερδίζει ο Χριστοδουλίδης ή όποιος άλλος προσωπικά. Διότι εκεί πάνε οι ειρωνείες και η υποβάθμιση. Ακόμα και οι πληθωρικές αγκαλιές του Προέδρου με όλους σχεδόν τους ξένους ηγέτες, ενόχλησαν και σχολιάστηκαν. Αλλά, οι αγκαλιές και οι καλές προσωπικές σχέσεις, έχουν τη σημασία τους. Και σε αυτά διαπρέπει ο Χριστοδουλίδης.
Τι κερδίζει η Κύπρος; Μα, μόνο να σκεφτεί κανείς τι θα μπορούσε να συμβεί αν η Κύπρος δεν ήταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με όλες αυτές τις κοσμογονικές ανατροπές που έχουμε στην περιοχή μας, τρομάζει. Και ειδικά αν δεν κατάφερνε να θεωρείται «ο φάρος της Ευρώπης στην περιοχή». Το ότι ήταν στη Λευκωσία μαζί με τους Ευρωπαίους ηγέτες και οι ηγέτες της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, του Λιβάνου, της Συρίας είναι σημαδιακό. Τόσο η Ευρώπη όσο και οι χώρες της Μέσης Ανατολής θέλουν να ενισχύσουν τις σχέσεις τους και τη συνεργασία τους. Και η Κύπρος μπορεί να είναι ένας σημαντικός κρίκος σε αυτή την επιθυμία.
Αν έχει η Κύπρος ηγέτες που μπορούν να δουν πέρα από τη μύτη τους, ο ρόλος της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να είναι πρωταγωνιστικός. Και παράλληλα σωτήριος, ή πάντως καθοριστικά υποστηρικτικός, μπροστά στον κίνδυνο εξαφάνισής της από την Τουρκία.
Επομένως όταν αντιμετωπίζεις ως κράτος κίνδυνο επιβίωσης οφείλεις να κάνεις τα πάντα για να έχεις στηρίγματα. Αυτό ενοχλεί μάλλον όσους μηδενίζουν την άτυπη σύνοδο του ευρωπαϊκού συμβουλίου. Δεν θέλουν τα στηρίγματα, θέλουν να παραδοθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, να χαλαρώσει και να αφεθεί στην τουρκική αγκαλιά.
Υ.Γ. Ο τουρισμός φέτος αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα, λόγω Μέσης Ανατολής. Οι ξένοι που νομίζουν ότι η Κύπρος βρίσκεται μέσα στις μάχες και τους πυραύλους ακυρώνουν τα ταξίδια τους και πάνε αλλού. Μόνο και μόνο το μήνυμα ασφαλούς προορισμού να δίνει η παρουσία τόσων ηγετών στην Αγία Νάπα είναι την Κύπρο που ενισχύει. Πέρα δηλαδή από την πολιτική και γεωστρατηγική σημασία αυτής της Συνόδου. Αλλά, κάποιοι έκαναν τον νου τους καζαντί. Ρίχνουν την μπίλια κι όπου κάτσει.
