Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας υποβολής των υποψηφιοτήτων ο Φειδίας Παναγιώτου κρατούσε μια κόλλα χαρτί και διάβαζε με προσοχή. Πρέπει να ήταν η δήλωση που εκφώνησε αμέσως μετά, με την οποία καλούσε τον κόσμο σε… «ειρηνική επανάσταση».

Εκείνη την ώρα, προσωπικά, δεν είχα ούτε την όρεξη ούτε τη διάθεση να κάτσω να ακούσω τον Φειδία. Έψαξα και βρήκα, προχθές, τη σχετική ειδησεογραφία που αφορούσε τη δήλωσή του. Το κατασκεύασμα «Άμεση Δημοκρατία» κατά τον ιδρυτή του έχει ως στόχο «να δώσουμε στον κόσμο την ευκαιρία να κάμει μαζί μας μια ειρηνική επανάσταση στις 9 του Μάη»…

9 του Μάη;

Βεβαίως χθες εκλογές δεν είχαμε. Και είμαι σίγουρος ότι τα έγγραφα που ο ίδιος υπέγραψε λίγο πριν το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης έλεγαν πολύ ξεκάθαρα ότι οι βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν στις 24 του Μάη.

9 του Μάη έχει μια άλλη σημειολογία: Στο χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης γιορτάζεται η «Ημέρα Ευρώπης» και είναι η εθνική επέτειος, η ημέρα ίδρυσης της ΕΕ. Στη Ρωσία γιορτάζεται «Η ημέρα της νίκης» και στη Μόσχα πραγματοποιείται μεγάλη στρατιωτική παρέλαση.

Ο Φειδίας Παναγιώτου συνεχίζοντας, εξήγησε πως η «Άμεση Δημοκρατία» δημιουργήθηκε επειδή «κουραστήκαμε να βλέπουμε τους πολιτικούς να χωρίζονται σε αριστερούς, δεξιούς και κεντρώους. Επειδή κουραστήκαμε να ακούμε τους πολιτικούς να μιλούν την ξύλινη γλώσσα και να κάνουν πως τα ξέρουν όλα. Κουραστήκαμε ο κόσμος να μην συμμετέχει ενεργά στην πολιτική και να συμμετέχει μόνον μια φορά κάθε πέντε χρόνια».

Οι αναφορές αυτές του Φειδία Παναγιώτου μπορεί κάλλιστα να παρασύρουν τον αναγνώστη ή τον ακροατή. Να θεωρηθούν ως μια αθώα διαπίστωση – μια κραυγή αγωνίας από μια ομάδα αγανακτισμένων πολιτών.

Κι όμως, πηγαίνοντας πίσω από το καπνογόνο του «πασιαμά» που ο ίδιος φροντίζει να ρίχνει μέσα από κάθε δημόσια εμφάνισή του, θα διαπιστώσουμε πως ούτε ο ίδιος ως άτομο ούτε και το «πολιτικό» του κατασκεύασμα μπορεί να θεωρηθούν ως κάτι το αθώο.

Γιατί ακριβώς αυτό το «πασιαμίστικο» στιλ είχε λανσάρει και στις ευρωεκλογές του 2024 και πέτυχε να μπει στην Ευρωβουλή. Αλλά οι πράξεις του στη συνέχεια καταδεικνύουν πως κάθε άλλο παρά αθώα συμπεριφέρεται.

Σημειώνουμε μόνο μερικά:

  • Στις 8 Μαΐου 2025 ήταν ένας από τους τρεις ευρωβουλευτές που καταψήφισαν πρόταση ψηφίσματος για επιστροφή των παιδιών που απήχθησαν από τη Ρωσία στον πόλεμο με την Ουκρανία. Μετά άλλαξε την ψήφο του σε αποχή, αμφισβητώντας όσα αναφέρονταν στο σχετικό κείμενο.
  • Την επομένη στις 9 του Μάη, βρέθηκε στη Μόσχα για να γιορτάσει την «Ημέρα της Νίκης». Μάλιστα σύμβουλός του όταν ρωτήθηκε από το Politico παρουσίασε την εμφάνιση Φειδία στην Κόκκινη Πλατεία ως πράξη διπλωματίας. Αρχικά αρνήθηκε να αποκαλύψει εάν πήγε εκεί με χρήματα της Ρωσίας, ενώ αργότερα είπε ότι τα πλήρωσε ο ίδιος.
  • Στο Κυπριακό καταγράφονται δύο κτυπήματα: Την ανάρτηση βίντεο κατά την επέτειο της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής του 1974, όπου υποστήριζε ότι «μας έχουν μάθει τη μισή αλήθεια». Και πέρσι η συνέντευξη με τον Ερσίν Τατάρ, όπου του έδωσε την ευκαιρία να προπαγανδίσει ενάντια στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Αυτό που σήμερα ο Φειδίας Παναγιώτου ονομάζει «Άμεση Δημοκρατία» δεν είναι μια δική του ευφάνταστη ιδέα. Έχει πολλές ομοιότητες με το «Movimento 5 Stelle», το ιταλικό «Κίνημα Πέντε Αστέρων» του Beppe Grillo, το οποίο δημιουργήθηκε στις αρχές του 2010. Το M5S είχε χρησιμοποιήσει την πλατφόρμα «Rousseau» για τη λήψη αποφάσεων, όπου τα μέλη του ψήφιζαν διαδικτυακά για συνασπισμούς, υποψήφιους βουλευτές και πολιτικές θέσεις.

Ο Φειδίας Παναγιώτου ισχυρίστηκε ότι τέτοιο μοντέλο όπως το δικό του «δεν έχει ξαναγίνει ποτέ».

Υπάρχουν όμως κι άλλες ομοιότητες… Ο Grillo ήταν κωμικός, ο Φειδίας είναι YouTuber, αντιπολιτική ρητορική του στιλ «δεν καταλαβαίνω πολιτική αλλά θα μάθω», νεανικό κοινό μέσω των social media, και τα φιλορωσικά ρεύματα.

Η «Άμεση Δημοκρατία» φαίνεται ως κάτι το φιλελεύθερο, ως ένα συμμετοχικό concept. Στην πράξη όμως ελέγχεται πλήρως μέσω της πλατφόρμας Agora, που έφτιαξε ο Φειδίας με τρεις φίλους του.

Κι ενώ εμφανίζεται πολέμιος της κομματικής ολιγαρχίας, ο ίδιος, στην πράξη, συγκεντρώνει την εξουσία γύρω από τον εαυτό του ή εκείνον που διαχειρίζεται την πλατφόρμα.

Τελικά αυτός ο φαινομενικά αθώος σχηματισμός δείχνει να είναι άκρως επικίνδυνος…