Στα τέσσερα προηγούμενα κείμενα της στήλης για το ζήτημα της πορνείας και του σωματεμπορίου με θύματα γυναίκες σε όλο τον κόσμο, στην Ευρώπη και στην Κύπρο, αναδείχθηκε ο κυρίαρχος ρόλος της ζήτησης του πληρωμένου σεξ από τους άντρες-πελάτες που συντηρούν και διαιωνίζουν την πορνική αγορά. Και που βέβαια –μαζί με τους σωματέμπορους και τους μαστροπούς– αντιμετωπίζουν τη γυναικεία σεξουαλικότητα ως εμπόρευμα που μπορούν να το πουλούν και να το αγοράζουν για να εξυπηρετήσουν τις δικές τους ανάγκες και συμφέροντα.

Σε ό,τι αφορά την Κύπρο, την αντίληψη του άντρα-πελάτη που έχει το… ανθρώπινο δικαίωμα να αγοράσει σεξ, τη διατύπωσαν κατά καιρούς με δημόσιες τοποθετήσεις τους, άντρες με πολιτικό και κοινωνικό εκτόπισμα που υποστήριξαν τη νομιμοποίηση της πορνείας στο νησί. Γνωστός δικηγόρος έγραψε σε άρθρο του σε καθημερινή εφημερίδα για την ανάγκη αναγνώρισης της πορνείας ως «νόμιμης οικονομικής δραστηριότητας», θεωρώντας αυθαίρετα την εκπόρνευση της εκδιδόμενης γυναίκας, ως ελεύθερη επιλογή της.

Ουσιαστικά, ο αρθρογράφος αντιμετωπίζει αυτή την υποτιθέμενη ελεύθερη γυναίκα που πουλά το σώμα της επειδή έτσι …γουστάρει, όχι ως ανθρώπινη ύπαρξη που μπορεί να νιώσει πόνο, φόβο και δυστυχία, αλλά σαν άψυχο αριθμό μιας οικονομικής και νομοτεχνικής στατιστικής. Δεν υπάρχει στο άρθρο καμιά αναφορά για την ψυχική και συναισθηματική κατάσταση της εκδιδόμενης γυναίκας, ούτε, βέβαια, για τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες που την οδηγούν στην πορνεία. 

Ο δικηγόρος αυτός επικαλείται στο άρθρο του για να ενισχύσει τη θέση του, τη δημόσια τοποθέτηση πρώην βουλευτή που αναφέρθηκε στις εκδιδόμενες γυναίκες μιλώντας για «γυναίκες που προσφέρουν ερωτική συντροφιά» και ζητώντας νομιμοποίηση της πορνείας στην Κύπρο. Ο βουλευτής είχε πάρει άμεση απάντηση σε εκείνη τη δημόσια συζήτηση, από την παρευρισκόμενη Επίτροπο Ισότητας των Φύλων, Τζόζη Χριστοδούλου, τότε λειτουργό του Μεσογειακού Ινστιτούτου Μελετών Κοινωνικού Φύλου (MIGS). «Με λυπεί ιδιαίτερα» είπε η κυρία Χριστοδούλου, «γιατί κάποιοι θέλουν να ρομαντικοποιήσουν μια μορφή βίας κατά των γυναικών. Εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να ποινικοποιούνται οι πελάτες της πορνείας. Όταν ένας άντρας-πελάτης αγοράζει υπηρεσίες από μια γυναίκα στην πορνεία, δεν είναι σε ίση θέση με τη γυναίκα. Αυτός που αγοράζει τις υπηρεσίες, είναι πάντα σε θέση εξουσίας και μπορεί ανά πάσα στιγμή να χρησιμοποιήσει, να εκμεταλλευτεί ή και να βιάσει αυτές τις γυναίκες».

Σε κάθε περίπτωση, οι δύο προαναφερόμενοι υπέρμαχοι της πορνείας, μάλλον δεν πήραν είδηση ότι βρισκόμαστε στον 21° αιώνα, ότι οι γυναίκες κατέκτησαν την ελευθερία τους και την ανεξαρτησία τους μέσα από τη μόρφωση και την έξοδό τους στην εργασία και ότι οι πραγματικοί άντρες δεν αγοράζουν και δεν πουλούν γυναίκες.