Στο κείμενο της στήλης προχθές Κυριακή, αναφέρθηκα στο βιβλίο της Ιρλανδής ακτιβίστριας, Rachel Moran, με τίτλο «Paid for: My journey through prostitution»,με επικέντρωση στο ατράνταχτο επιχείρημά της ότι «ο κυριότερος παράγοντας που σπρώχνει στη διαιώνιση του σωματεμπορίου και της πορνείας στον κόσμο μας, είναι η δύναμη της ζήτησης». Και ότι «η αγορά του σωματεμπορίου και της πορνείας χωρίς τους άντρες καταναλωτές, θα πτωχεύσει».
Στο συγκλονιστικό και πραγματικά αποκαλυπτικό βιβλίο της που εξέδωσε το 2013 και παρουσίασε σε ένα πολύ σημαντικό συνέδριο στη Λευκωσία με θέμα «Οι δυναμικές της ζήτησης για την εμπορία γυναικών με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση», η Rachel Moran περιγράφει τη βία της πορνείας όπως τη βίωσε η ίδια στην Ιρλανδία από ανήλικο, άστεγο κορίτσι 15 χρονών μέχρι τα 22 της που κατάφερε να απελευθερωθεί από το εγκληματικό κύκλωμα και να αλλάξει τη ζωή της ολοκληρωτικά. Σπούδασε δημοσιογραφία στο κρατικό πανεπιστήμιο της ιρλανδικής πρωτεύουσας, πήρε μεταπτυχιακό στη δημιουργική γραφή και αφιερώθηκε από τότε στον ακτιβισμό εναντίον της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των γυναικών στην πορνεία και στο σωματεμπόριο. Επίκεντρο των πρωτοβουλιών της είναι η υιοθέτηση του «σκανδιναβικού μοντέλου» αντιμετώπισης της πορνείας και του σωματεμπορίου, με την ποινικοποίηση και την τιμωρία των αντρών «αγοραστών» του σεξ και όχι των εκδιδόμενων γυναικών.
Σε ό,τι αφορά την κυπριακή πραγματικότητα και τη νομική πτυχή των ζητημάτων αυτών, είναι πολύτιμη η συγγραφική συνεισφορά της συνεργάτιδας, λέκτορα Ποινικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, δρος Μαρίας Κυπριανού, με το βιβλίο της με τίτλο «Η ρύθμιση της πορνείας στην Κύπρο» που κυκλοφόρησε το 2022. Το βιβλίο είναι το αποτέλεσμα έρευνας πέραν των 10 ετών και της διατριβής για το διδακτορικό της στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Λευκωσίας. Η συγγραφέας επισημαίνει ότι «μέσα από το βιβλίο αυτό επιχειρείται για πρώτη φορά η παρουσίαση της αποσπασματικής ρύθμισης της πορνείας στην Κύπρο, καθώς και της επίδρασής της στο φαινόμενο της εμπορίας προσώπων για σκοπούς σεξουαλικής εκμετάλλευσης». Τονίζει ότι «στην Κύπρο η πορνεία δεν είναι από μόνη της ποινικό αδίκημα, εκτός για αλλοδαπές γυναίκες, όμως το αποζήν από κέρδη πορνείας και η διατήρηση οίκου ανοχής είναι ποινικά αδικήματα. Κατά προέκταση, η πορνεία σε κάποιες χώρες είναι ποινικοποιημένη και σε άλλες όχι. Κάποιες από τις ευρωπαϊκές χώρες όπως η Κύπρος και η Αγγλία, έχουν υιοθετήσει ένα υβριδικό μοντέλο, όπου ενώ δεν υπάρχει ξεκάθαρη πολιτική ή νομική πρόνοια για τη νομιμότητα ή την παρανομία της πορνείας, παράλληλα, παρατηρείται η απουσία ρύθμισης της αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών και η ποινικοποίηση της ζήτησης αγοράς υπηρεσιών από θύμα εμπορίας προσώπων».
