Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για τη σέντρα του Παγκοσμίου Κυπέλλου στις 11 Ιουνίου, στο στάδιο Αζτέκα της Πόλης του Μεξικού, με το ενδιαφέρον εκατομμυρίων φιλάθλων σε όλο τον κόσμο να κορυφώνεται.
Η διοργάνωση θα φιλοξενήσει 48 ομάδες και 104 αγώνες, με τις ΗΠΑ, τον Καναδά και το Μεξικό να μοιράζονται τον ρόλο των οικοδεσποτών μέχρι τον τελικό της 19ης Ιουλίου στο MetLife της Νέας Υόρκης.
Πίσω από τις σημαίες, τις φανέλες και τη γιορτινή ατμόσφαιρα του κορυφαίου ποδοσφαιρικού θεσμού, κυριαρχούν και οι αριθμοί, που επιβεβαιώνουν ότι το Μουντιάλ δεν αποτελεί μόνο αθλητικό γεγονός, αλλά και μια τεράστια οικονομική δραστηριότητα.
Τα νούμερα που ζαλίζουν
Παρά τις “σκιές, που ρίχνει η εν εξελίξει κρίση στη Μ. Ανατολή, το παγκόσμιο κύπελλο του 2026 αναμένεται να καταρρίψει τα οικονομικά ρεκόρ των προηγούμενων διοργανώσεων. Και αυτό είναι μάλλον αναμενόμενο, αν αναλογιστεί κανείς ότι αυτές οι 48 ομάδες αντιπροσωπεύουν το 62% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
Σύμφωνα με μελέτη του OpenEconomics σε συνεργασία με τη FIFA και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, το τουρνουά του 2026 θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν παγκόσμιο οικονομικό αντίκτυπο ύψους 80,1 δισ δολαρίων, στο οποίο περιλαμβάνονται έσοδα από τον τουρισμό, τις μεταφορές, την παροχή υπηρεσιών, την εμπορική δραστηριότητα, εντός κι εκτός γηπέδων.
Παράλληλα, η FIFA υπολογίζει να “τζιράρει” γύρω στα 11 δισ δολάρια, ξεπερνώντας έτσι τα 7,5 δισ δολάρια από το Κατάρ το 2022 και τα 5,357 δισ δολάρια από τη Ρωσία το 2018. Ειδικά όσον αφορά στα έσοδα από τηλεοπτικά δικαιώματα, μόνο και μόνο η επέκταση του τουρνουά σε 48 ομάδες αναμένεται να αυξήσει σημαντικά τα έσοδα. Σύμφωνα με τον Guardian, η FIFA αναμένει ότι τα έσοδα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα θα ξεπεράσουν τα έσοδα από τις προηγούμενες διοργανώσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου, δηλαδή τα 3,4 δισ δολάρια κατά τη διάρκεια του Qatar 2022 και τα 3,1 δισ δολάρια της διοργάνωσης στη Ρωσία το 2018.
Ο χορός των δισεκατομμυρίων
Λίαν αποκαλυπτικά είναι και τα στοιχεία της έκθεσης του Almawave Group, με τρία βασικά ευρήματα, που δίνουν τον τόνο:
Το τουρνουά ακολουθεί έναν σαφή οικονομικό ρυθμό, με την δραστηριότητα να κορυφώνεται κατά τη διάρκεια της φάσης των ομίλων και μια πιο συγκεντρωμένη ζήτηση υψηλότερης αξίας να αναδύεται στους μεταγενέστερους γύρους.
Οι τιμές των ξενοδοχείων αντανακλούν την πίεση της ζήτησης, με σημαντικές αυξήσεις γύρω από κρίσιμους αγώνες και στις μεγάλες πόλεις-οικοδέσποινες, υπογραμμίζοντας τα σημεία όπου η ζήτηση ήδη μεταφράζεται σε αντίκτυπο στην αγορά.
Το κλίμα των επισκεπτών σε όλες τις πόλεις που φιλοξενούν αγώνες είναι ιδιαίτερα θετικό, ειδικά όσον αφορά τα αξιοθέατα και τα τρόφιμα και ποτά, ενώ λειτουργικοί τομείς όπως οι μεταφορές και η φιλοξενία ενδέχεται να αντιμετωπίσουν πιέσεις κατά τη διάρκεια των περιόδων αιχμής.
Η διεθνής ζήτηση τροφοδοτείται από ένα συνδυασμό ευρωπαϊκών και παγκόσμιων αγορών μακρινών αποστάσεων. Στους κύριους συντελεστές συγκαταλέγονται το Ηνωμένο Βασίλειο (2,14 εκατ. θέσεις), η Γαλλία (1,23 εκατ.), η Γερμανία (1,13 εκατ.), η Ιαπωνία (834 χιλ.), η Ισπανία (741 χιλ.), η Κολομβία (636 χιλ.) και οι Κάτω Χώρες (605 χιλ.), παρέχοντας σταθερό όγκο επιβατών σε όλες τις πόλεις υποδοχής. Ωστόσο, η ισχυρότερη ανάπτυξη προέρχεται από μικρότερες και αναδυόμενες αγορές, όπως η Τσεχία με διακύμανση +89,9% σε ετήσια βάση, η Αϊτή (+76,3%), ο Ισημερινός (+61,4%) και η Σαουδική Αραβία (+43,2%).
Μια μικρή περιουσία απαιτείται για τη διαμονή όσων αποφάσισαν να δουν από κοντά το τουρνουά. Ενδεικτικά, ο τελικός στη Νέα Υόρκη κοστίζει 414–1.024 δολάρια, (+10,8% σε ετήσια βάση), ο αγώνας για την τρίτη θέση στο Μαϊάμι 261–744 δολάρια, (+25,5% σε ετήσια βάση), ο εναρκτήριος αγώνας στην Πόλη του Μεξικού 145–742 δολάρια, (+48,9% σε ετήσια βάση). Άλλοι αγώνες, όπως οι ημιτελικοί στο Ντάλας (201–808 δολάρια, +4,3%) και στο Νιου Τζέρσεϊ (279–365 δολάρια, +4,1%), παρουσιάζουν πολύ πιο μέτριες αυξήσεις. Αυτή η μεγάλη διαφορά υπογραμμίζει ότι δεν δημιουργούν όλοι οι αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου το ίδιο επίπεδο ζήτησης για ξενοδοχεία. Μόνο οι πιο σημαντικές διοργανώσεις ασκούν σημαντική πίεση στις τιμές, ενώ οι υπόλοιπες μοιάζουν περισσότερο με τις συνήθεις περιόδους υψηλής ζήτησης.
Η αύξηση των τιμών διαφέρει επίσης ανάλογα με την κατηγορία του ξενοδοχείου, με τα ξενοδοχεία 4 και 5 αστέρων να οδηγούν συχνά τις ετήσιες αυξήσεις — για παράδειγμα, τα ημιτελικά στην Ατλάντα παρουσιάζουν ισχυρή αύξηση στις τιμές των ξενοδοχείων 4 αστέρων (500 δολάρια, +37,3%), ενώ στο Μαϊάμι παρατηρείται αύξηση σε όλες τις κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένων των ξενοδοχείων 5 αστέρων (744 δολάρια, +38,1%).
Οι κερδισμένοι
Ο οικονομικός αντίκτυπος επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στις ΗΠΑ, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 84% της συνολικής προσέλευσης και το 85,3% των συνολικών δαπανών, ξεπερνώντας κατά πολύ τον Καναδά (9,2% των δαπανών) και το Μεξικό (5,5%) μαζί. Αυτό εξηγείται εν μέρει από το γεγονός ότι ένα μεγαλύτερο ποσοστό των αγώνων διεξάγεται στις ΗΠΑ, συμβάλλοντας στην αύξηση του συνολικού αριθμού θεατών και των δαπανών.
Σύμφωνα με την έκθεση, ο τομέας της φιλοξενίας αντιπροσωπεύει τη συντριπτική πλειοψηφία των δαπανών που σχετίζονται με την εκδήλωση —πάνω από 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια από το συνολικό ποσό των 4,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, πολύ μπροστά από τα τρόφιμα και τα ποτά, με 674 εκατομμύρια δολάρια, και τις μεταφορές, με 106 εκατομμύρια δολάρια. Η μόνη αξιοσημείωτη εξαίρεση σε αυτό το μοτίβο αποτελούν οι μεγάλης κλίμακας εκδηλώσεις για τους οπαδούς, όπως τα FIFA Fan Festivals, όπου οι δαπάνες επικεντρώνονται σε μεγαλύτερο βαθμό στα τρόφιμα και τα ποτά και αντανακλούν τη συμπεριφορά των επισκεπτών που παραμένουν για μικρότερο χρονικό διάστημα και δεν διανυκτερεύουν.
