Με ένα μικρό σημείωμα που μου απέστειλε η νομικός, δρ Μαρία Κυπριανού, συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο «Η ρύθμιση της πορνείας στην Κύπρο» (2022), δίνει συνέχεια στο χθεσινό κείμενο της στήλης για την αρνητική επίδραση στην καταπολέμηση της εμπορίας προσώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση, από την εφαρμογή ενός υβριδικού μοντέλου μερικής ρύθμισης της πορνείας στην Κύπρο, όπως την ανέλυσε στο βιβλίο της. Τονίζει ότι «μεταξύ των εισηγήσεων για ρύθμιση της προσφοράς σεξουαλικών υπηρεσιών, προτείνεται η διενέργεια διαβούλευσης με ενδιαφερόμενα μέρη σε σχέση με την ενδεχόμενη ποινικοποίηση της αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών, η οποία θα οδηγήσει σε τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα».
Επισημαίνει η δρ Κυπριανού ότι στην Κύπρο «ενώ παρατηρούνται αξιοσημείωτες εξελίξεις αναφορικά με την καταπολέμηση της εμπορίας προσώπων, η ρύθμιση της πορνείας δεν έχει τύχει της ίδιας αντιμετώπισης. Η σημασία που προσδίδει το κράτος στην καταπολέμηση της εμπορίας είναι έκδηλη με την ενσωμάτωση 38 δράσεων στη Στρατηγική και Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Εμπορίας Προσώπων και για την Προστασία των Θυμάτων 2023-2026. Πρόσφατα δε, στις 8 Απριλίου 2026 τροποποιήθηκε ο σχετικός Νόμος, ορίζοντας ως αρμόδιο υπουργό τον υπουργό Δικαιοσύνης και τον ίδιο, ή τον γενικό διευθυντή του εν λόγω Υπουργείου ως Εθνικό Συντονιστή, καταδεικνύοντας ότι η εμπορία προσώπων δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ζήτημα μετανάστευσης, αλλά ως κατάφωρη παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ανεξάρτητα από την καταγωγή του θύματος ή του θύτη. Παρά τις πιο πάνω θετικές εξελίξεις, παρατηρείται ότι δεν έχει δοθεί η απαραίτητη σημασία στη ρύθμιση της προσφοράς σεξουαλικών υπηρεσιών και/ή της νόμιμης ζήτησης τέτοιων υπηρεσιών, η οποία ενδεχομένως να επηρεάζει σημαντικά την ορατότητα των θυμάτων εμπορίας προσώπων, άρα και τη δυνατότητά τους να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους».
Οι επισημάνσεις αυτές της δρος Μαρίας Κυπριανού διατυπώνονται ενόψει του γεγονότος ότι κάποιες βορειοευρωπαϊκές χώρες (Σουηδία, Νορβηγία) υιοθέτησαν το «σκανδιναβικό μοντέλο» αντιμετώπισης της πορνείας και του σωματεμπορίου, με την ποινικοποίηση και την τιμωρία των αντρών «αγοραστών» του σεξ και όχι των εκδιδόμενων γυναικών που στηρίζονται από το κράτος για να εγκαταλείψουν τη βιομηχανία του σεξ, θεωρώντας ότι σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να θεωρείται η γυναικεία σεξουαλικότητα ως εμπόρευμα. Άλλες χώρες, όπως η Γερμανία, νομιμοποίησαν εδώ και χρόνια την πορνεία. Υπενθυμίζω πρόσφατη δήλωση της προέδρου Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής, Γιούλια Κλέκνερ (Julia Klockner), ότι «η Γερμανία κατάντησε ο οίκος ανοχής της Ευρώπης». Ζήτησε απαγόρευση της πορνείας και της αγοράς του σεξ, προσθέτοντας ότι «όταν λέμε ότι η πορνεία είναι ένα επάγγελμα όπως όλα τα άλλα, είναι μια πράξη υποτίμησης των γυναικών».
