Ενώ τελειώνει σήμερα Κυριακή στο Πανεπιστήμιο Κύπρου στη Λευκωσία το τριήμερο διεθνές επιστημονικό συνέδριο αφιερωμένο στον Νομπελίστα ποιητή του Ελληνισμού Οδυσσέα Ελύτη με αφορμή τα 30 χρόνια από τον θάνατο του το 1996 στην Αθήνα, η στήλη χαιρετίζει με ιδιαίτερη συγκίνηση την παρουσία της αγαπημένης του ποιητή Ιουλίτας Ηλιοπούλου που ήταν μια από τις ομιλήτριες/ές την Παρασκευή πρώτη μέρα του συνεδρίου.
Η κυρία Ηλιοπούλου, ποιήτρια, δοκιμιογράφος και συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας, υπήρξε η τελευταία σύντροφος του Οδυσσέα Ελύτη για 13 χρόνια μέχρι και τον θάνατο του και είναι κληρονόμος των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου του. Τον γνώρισε στα 18 της χρόνια όταν ήταν φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Η ίδια τίμησε τη μνήμη του με αφορμή την 30η επέτειο του θανάτου του στις 18 Μαρτίου 2026 με την ανάρτηση στη διαδικτυακή της σελίδα, μιας φωτογραφίας και δύο υπέροχων στίχων του που λένε πολλά, με πολύ λίγα λόγια. Είναι από το ποίημα του Ελύτη «Περασμένα Μεσάνυχτα»: «Αλήθεια θα ‘ναι φαίνεται ότι / Ζω για τότε που δεν θα υπάρχω»…
Έγραψε κάτω από την ανάρτηση ένας από τους αναγνώστες: «Ήμουν Α’ Λυκείου όταν ο διευθυντής του σχολείου χτύπησε την πόρτα και με τρεμάμενη φωνή μάς ανακοίνωσε ότι ο μεγαλύτερος ποιητής μας δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας κι ότι δεν θα κάναμε μάθημα με απόφαση του υπουργείου για το υπόλοιπο της μέρας. Από εκείνη τη μέρα ανάστησα τους στίχους του μέσα μου».
Μια αναγνώστρια ανάρτησε το δικό της μήνυμα: «Του στέλνω ένα χαμόγελο για κάθε στίχο που μου έδωσε ανάσα για να ζήσω. Η ομορφιά, η αληθινή ομορφιά δεν εξαργυρώνεται παρά με αυτές τις ανάσες. Πόσο τυχεροί που τον έχουμε κοντά μας. Προχθές τον διάβασα σε μια φίλη Ολλανδή και τον αγάπησε διαμιάς!. Τριάντα χρόνια χωρίς τον Οδυσσέα Ελύτη…πάντα με τον Οδυσσέα Ελύτη να κυλά μέσα μας σαν Ελλάδα, σαν συνείδηση…να συμπυκνώνει ό,τι αγαπάμε».
