Ο άξονας συνεργασίας της κεντροδεξιάς, όπως είχε αρχίσει να διαμορφώνεται προεκλογικά με την κοινή γραμμή ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ και ενίοτε την Κυβέρνηση ως τρίτο μέρος, κατέρρευσε την επομένη των εκλογών, προτού ακόμη καταλαγιάσουν οι πανηγυρισμοί στα δύο κόμματα.
Αννίτα Δημητρίου και Νικόλας Παπαδόπουλος βρίσκονται μπροστά σε έναν δύσκολο γρίφο, που αφορά αφενός τις θεμιτές προσωπικές τους φιλοδοξίες και αφετέρου την εξίσωση της επόμενης ημέρας. Στον χώρο της κεντροδεξιάς, η Προεδρία της Βουλής συνδέεται πλέον με τους βηματισμούς προς τις προεδρικές εκλογές του 2028.
Ρήξη και μετωπική σύγκρουση
Η ερχόμενη βδομάδα θεωρείται καθοριστική και, ενδεχομένως μέχρι την Τρίτη, μετά την πρώτη συνεδρία του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ, το σκηνικό να αρχίσει να ξεκαθαρίζει.
Οι σχέσεις ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ ακροβατούν σε τεντωμένο σχοινί. Η συμπόρευση των δύο κομμάτων στην ψηφοφορία για την Προεδρία της Βουλής, υπό τα σημερινά δεδομένα, είναι εξαιρετικά δύσκολη έως απίθανη. Υπό αυτές τις συνθήκες, τίθεται υπό αμφισβήτηση και η μετέπειτα πορεία συνεργασίας τους.
Όχι τόσο σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, όπου εκ των πραγμάτων θα υπάρξει συνεργασία σε μεγάλα ζητήματα, ιδιαίτερα στην οικονομία, όπου καταγράφεται ταύτιση απόψεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση, η οποία θα έρθει το επόμενο διάστημα ενώπιον της Βουλής. Σε πολιτικό επίπεδο, όμως, η ρήξη θεωρείται δεδομένη.
Θέμα χρόνου φαίνεται να είναι και η λήξη της εκεχειρίας μεταξύ Προεδρικού και Πινδάρου, με τις δύο πλευρές να αναμένεται να οδηγηθούν σταδιακά σε πλήρη αντιπαράθεση, με ορίζοντα τις προεδρικές εκλογές του 2028.
Το παρασκήνιο της Δευτέρας
Την περασμένη Δευτέρα, Αννίτα Δημητρίου και Νικόλας Παπαδόπουλος συναντήθηκαν στη Βουλή. Η πρώτη εξέφρασε ενδιαφέρον για παραμονή στην Προεδρία της Βουλής, ενώ ο δεύτερος απάντησε προβάλλοντας το δικό του ενδιαφέρον. Το εκατέρωθεν ενδιαφέρον ήταν γνωστό εκ των προτέρων.
Οι προεκλογικοί υπολογισμοί, με βάση τις δημοσκοπήσεις, έδειχναν ότι θα χρειάζονταν και οι ψήφοι των βουλευτών του ΕΛΑΜ για να συγκροτηθεί πλειοψηφία. Μετεκλογικά, αυτό το σενάριο δεν ισχύει. Αντί όμως να διευκολυνθούν οι διαδικασίες, ο γρίφος έγινε δυσκολότερος, καθώς το ζήτημα συνδέεται άμεσα με τις προεδρικές εκλογές.
Η Αννίτα Δημητρίου θέλει να επαναδιεκδικήσει τη θέση, προτάσσοντας ότι ο ΔΗΣΥ, ως το μεγαλύτερο κόμμα και με 17 βουλευτές, τη δικαιούται. Πίσω από αυτή την προσέγγιση, ωστόσο, θεωρείται δεδομένη η σκέψη για τις προεδρικές εκλογές του 2028 και η πρόθεσή της, ως νικήτριας των εκλογών, να είναι η ίδια υποψήφια.
Ο Νικόλας Παπαδόπουλος, με το ποσοστό που κατέγραψε το ΔΗΚΟ, δεν έχει αφήγημα για αποχώρηση από την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη. Ο Πρόεδρος, άλλωστε, διαθέτει ομάδα υποστηρικτών του στο κόμμα. Ως εκ τούτου, ενδεχόμενη στήριξη της Αννίτας Δημητρίου από το ΔΗΚΟ δημιουργούσε ζήτημα ως προς το κατά πόσο το κόμμα θα ενίσχυε μια πιθανή αντίπαλη υποψηφιότητα στις προεδρικές.
Το σενάριο αυτό δεν το ευνοεί ούτε το Προεδρικό, το οποίο βλέπει πλέον την Αννίτα Δημητρίου ως ενδεχόμενη αντίπαλο. Σύμφωνα με το παρασκήνιο, στη συνάντηση της Δευτέρας τέθηκε το θέμα των προεδρικών εκλογών, το οποίο όμως η Πινδάρου δεν θέλει να συζητήσει. Ακολούθησαν μεσολαβήσεις και προσπάθεια συνεννόησης με το Προεδρικό για συνάντηση των τριών, χωρίς αποτέλεσμα.
Προεδρικό και ΔΗΚΟ, όπως φαίνεται, θέλουν από την πρόεδρο του ΔΗΣΥ να δηλώσει ξεκάθαρα ότι δεν θα είναι υποψήφια το 2028. Η ίδια, παρότι δημόσια δηλώνει ότι δεν σκέφτεται από τώρα τις προεδρικές, δεν δεσμεύεται ότι δεν θα είναι υποψήφια. Η στάση αυτή θεωρείται από πολλούς λογική και θεμιτή μετά το αποτέλεσμα της κάλπης.
Υπάρχουν, ωστόσο, και εκείνοι που επισημαίνουν ότι το 27,1% ήρθε και χάρη στο κλίμα συνεργασίας με την Κυβέρνηση, το οποίο καλλιεργήθηκε προεκλογικά. Μέλη της Κυβέρνησης στήριξαν και ψήφισαν τον ΔΗΣΥ, ενώ ακόμη και η στάση του Προέδρου Χριστοδουλίδη ερμηνεύθηκε από πολλούς ως υποστηρικτική προς το κόμμα. Ο ΥΠΕΣ Κωνσταντίνος Ιωάννου ήταν παρών σε προεκλογική συγκέντρωση της Σάβιας Ορφανίδου.
Όλα αυτά δημιουργούν μετεκλογικά κλίμα αμηχανίας και δυσφορίας, το οποίο αναμένεται να οδηγήσει κάποια στιγμή σε σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση.
Κλίμα σκεπτικισμού διαμορφώνεται σε ορισμένους κύκλους και εντός Πινδάρου. Τις τελευταίες ημέρες συζητούνται, μεταξύ κουτσομπολιού και σοβαρότητας, κατ’ ιδίαν συνομιλίες της ηγεσίας με στελέχη του κόμματος, καθώς και το σε πόσους αρχίζει να πέφτει ως υπόσχεση ότι θα πάρουν το δαχτυλίδι στο κόμμα το 2028 και ποιοι φέρονται να έχουν «κλειδώσει» υπουργικούς θώκους, όπως στα Υπουργεία Εξωτερικών και Οικονομικών.
Το Προεδρικό, από την άλλη, όσο και αν θέλει να βγει από την εξίσωση των βουλευτικών εκλογών, θα αποτελεί για πολλούς μέρος της ερμηνείας του αποτελέσματος. Όχι μόνο σε σχέση με το ποσοστό του ΔΗΣΥ, αλλά και με τις επιδόσεις των κομμάτων που στηρίζουν την Κυβέρνηση, καθώς και το γεγονός ότι ΔΗΠΑ και ΕΔΕΚ έμειναν εκτός Βουλής. Το σίγουρο είναι ότι έρχεται ανασχηματισμός και ότι ο Πρόεδρος θα προβεί σε κινήσεις με ορίζοντα το 2028.
Έτσι μπήκε στο κάδρο το ΑΚΕΛ
Με αυτά τα δεδομένα στην κεντροδεξιά, ο Νικόλας Παπαδόπουλος στράφηκε προς άλλες κατευθύνσεις για συνεργασίες σε σχέση με την Προεδρία της Βουλής, βάζοντας και το ΑΚΕΛ στο κάδρο και αποσυνδέοντας το ζήτημα από τις προεδρικές εκλογές.
Ο Στέφανος Στεφάνου, ο οποίος θεωρεί ότι με το ποσοστό του ΑΚΕΛ μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο για τις προεδρικές εκλογές στον αντιπολιτευτικό πόλο, αφήνει προς το παρόν ανοικτό το θέμα στήριξης του Νικόλα Παπαδόπουλου για την Προεδρία της Βουλής. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει ξεκαθαρίσει πως δεν πρόκειται για εύκολη απόφαση, χωρίς όμως να αποκλείεται στήριξη είτε στον πρόεδρο του ΔΗΚΟ είτε νύξη για άλλο πρόσωπο
Το ενδεχόμενο Ειρήνης Χαραλαμπίδου, το οποίο έριξε στο τραπέζι ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης, σχεδόν έχει απορριφθεί. Ο Στέφανος Στεφάνου βλέπει προς το 2028 και το δηλώνει. Το σκηνικό ευνοεί αυτή τη φορά το ΑΚΕΛ και τον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς. Με κατακερματισμένη την κεντροδεξιά και με πιθανή εξεύρεση κεντρώα ή κεντροδεξιά προσωπικότητας για υποψηφιότητα, ο δρόμος ανοίγει διάπλατα και σε αυτό επενδύει.
Δεν αποκλείεται, βέβαια, στο τέλος της ημέρας, όπως εξελίσσεται το σκηνικό, να ευνοηθεί και για την Προεδρία της Βουλής, αφού υπό κάποιες προϋποθέσεις μπορεί να προκύψει και αυτό το σενάριο.
ΕΛΑΜ αναλόγως εξελίξεων
Το ΕΛΑΜ, προς το παρόν, προσανατολίζεται να κατέλθει με δικό του υποψήφιο στον πρώτο γύρο. Πιθανότερη επιλογή θεωρείται ο Χρίστου, χωρίς να αποκλείεται ο Πελεκάνος. Λίνος Παπαγιάννης ή Σωτήρης Ιωάννου θα είναι ο ένας κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και ο άλλος πρόεδρος Επιτροπής.
Αναλόγως των εξελίξεων, το ΕΛΑΜ μπορεί να αναπροσαρμόσει την απόφασή του. Δεν στηρίζει Αννίτα Δημητρίου ούτε βουλευτή του ΑΚΕΛ, ενώ μόνο του μαζί με το ΔΗΚΟ δεν μπορούν να εκλέξουν τον Νικόλα Παπαδόπουλο στον δεύτερο γύρο, εκτός αν εξασφαλίσουν ψήφους από άλλους χώρους.
Το ΑΛΜΑ του Οδυσσέα Μιχαηλίδη αναζητεί ρόλο στο σκηνικό που εξελίσσεται, αποκλείοντας Αννίτα Δημητρίου και Νικόλα Παπαδόπουλο, αλλά βλέποντας θετικά μια πιθανή συμπόρευση με το ΑΚΕΛ. Αν το ΑΚΕΛ στηρίξει Νικόλα Παπαδόπουλο, λογικά θα κατέλθει αυτόνομα. Η Άμεση Δημοκρατία, με τέσσερις βουλευτές, παραμένει προς το παρόν άγνωστος «Χ».