Οι υπουργοί Οικονομικών της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πολωνίας και της Ολλανδίας πραγματοποίησαν άλλη μία συνάντηση, στο Βερολίνο την περασμένη Πέμπτη, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας που αποκαλείται E6, με δηλωμένη πρόθεση την ενίσχυση των προσπαθειών τους για αποτελεσματικότερη ανταγωνιστικότητα, ανθεκτικότητα και στρατηγική αυτονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμα και χωρίς τη συνδρομή άλλων κρατών – μελών.

Οι έξι υπουργοί Οικονομικών επαναβεβαίωσαν με δηλώσεις τους σε μεγάλα διεθνή πρακτορεία τη δέσμευσή τους για ισχυρότερη, αποτελεσματικότερη και πιο εξωστρεφή Ευρώπη, ικανή να ανταποκριθεί στις οικονομικές και γεωπολιτικές προκλήσεις και κυρίως στον ανταγωνισμό που υφίσταται από τις ΗΠΑ και την Κίνα.

Μία μέρα πριν την πραγματοποίηση της νέας συνάντησης των Ε6, δημοσιεύτηκαν στο Politico δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών Μάκη Κεραυνού, ο οποίος ίσως για πρώτη φορά δημοσιοποίησε τη διαφωνία της Κύπρου σε αποσπασματικές ενέργειες κάποιων χωρών μελών.
«Δεν θεωρώ ότι μια ξεχωριστή δομή (σ.σ. εντός της ΕΕ) είναι εφικτή, γιατί θα ερχόταν σε σύγκρουση με την κυρίαρχη αντίληψη στα κράτη-μέλη ότι ο κατακερματισμός πρέπει να σταματήσει», ανέφερε.

Ο κ. Κεραυνός υπογράμμισε στο Politico ότι η ΕΕ πρέπει να συνεχίσει προς την κατεύθυνση της ενοποίησης. «Χρειάζεται να ενοποιήσουμε το τραπεζικό σύστημα, τις κεφαλαιαγορές και άλλους τομείς. Οι έξι χώρες, που αποτελούν κινητήρια δύναμη της ευρωπαϊκής οικονομίας, στηρίζουν την ενοποίηση των αγορών. Διαφορετικά, θα πρόκειται για βήμα προς τα πίσω», σημείωσε.

Οι έξι προτεραιότητες

Στη συνάντηση της Πέμπτης στο Βερολίνο (η Γερμανία εμφανίζεται να προωθεί εντονότερα από όλους τη δημιουργία ενός πρωταγωνιστικού πυρήνα κρατών εντός της Ένωσης) οι έξι υπουργοί Οικονομικών φέρονται να συμφώνησαν ότι η κινητοποίηση ιδιωτικών κεφαλαίων αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση της πράσινης μετάβασης, της ψηφιακής οικονομίας, της καινοτομίας και της βιομηχανικής βάσης.
Ειδικότερα, οι έξι βασικές κατευθύνσεις που καθορίστηκαν είναι:

  1. Προώθηση ισχυρότερης ευρωπαϊκής εποπτείας των κεφαλαιαγορών μέσω της ESMA (European Securities and Markets Authority),
  2. Προώθηση της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (Savings and Investments Union),
  3. Μείωση του κατακερματισμού των χρηματοπιστωτικών αγορών,
  4. Διευκόλυνση των διασυνοριακών επενδύσεων, με μείωση της γραφειοκρατίας και των εθνικών περιορισμών,
  5. Καλύτερη χρηματοδότηση ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και ειδικότερα των scale-ups-ραγδαία αναπτυσσόμενων εταιρειών,
  6. Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ έναντι ΗΠΑ και Κίνας.

Ειδικότερα για την αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας, οι υπουργοί Οικονομικών των έξι μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ τόνισαν ότι η Ένωση οφείλει να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα, ιδίως στους τομείς της τεχνολογίας, της καινοτομίας, της βιομηχανίας και της ενεργειακής μετάβασης.

Επισήμαναν, δε, την ανάγκη για αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των ευρωπαϊκών επενδυτικών πόρων και για δημιουργία ευνοϊκότερου επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Στο ίδιο πλαίσιο, συμφώνησαν ότι η ΕΕ πρέπει να ενισχύσει την οικονομική της ανθεκτικότητα και να μειώσει στρατηγικές εξαρτήσεις σε κρίσιμους τομείς.

Συμφώνησαν ακόμα να συνεχίσουν τον στενό συντονισμό τους ενόψει ευρωπαϊκών συζητήσεων σχετικά με την εμβάθυνση της οικονομικής ολοκλήρωσης και τη χρηματοδότηση των στρατηγικών προτεραιοτήτων της Ένωσης.
Προσπαθώντας να καθησυχάσουν μικρότερες χώρες που φοβούνται την περιθωριοποίησή τους κατά τη λήψη μεγάλων αποφάσεων, οι έξι υπουργοί διοχέτευσαν σε μεγάλα πρακτορεία τη διαβεβαίωση ότι η πρωτοβουλία τους αποσκοπεί στην ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύνολό της, χωρίς να παραβιάζονται το θεσμικό πλαίσιο και οι διαδικασίες της ΕΕ.

Η «ενισχυμένη συνεργασία»

Θυμίζουμε ότι τον περασμένο Φεβρουάριο, μετά από άτυπη Σύνοδο Κορυφής κοντά στις Βρυξέλλες, έγινε γνωστό ότι συζητήθηκε μεταξύ των ηγετών η ανάγκη συχνότερης αξιοποίησης της θεσμικής επιλογής της «ενισχυμένης συνεργασίας», προκειμένου να παρακάμπτονται τα βέτο κάποιων χωρών.

Η ενισχυμένη συνεργασία προβλέπεται μέσα από τις συνθήκες της ΕΕ ως ασφαλιστική δικλείδα για την προώθηση αποφάσεων και πολιτικών που δεν εξασφαλίζουν ομοφωνία, νοουμένου ότι εξασφαλίζεται η συναίνεση τουλάχιστο εννέα κρατών. Αν η προϋπόθεση των εννέα κρατών τηρείται, τότε τα εννέα κράτη -ή περισσότερα- μπορούν να προχωρήσουν σε λήψη και υλοποίηση κάποιων αποφάσεων προς την κατεύθυνση της μεγαλύτερης ολοκλήρωσης – ενοποίησης.

Μάλιστα, μετά από εκείνη τη Σύνοδο, η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δήλωσε: «Η φιλοδοξία μας πρέπει πάντα να είναι να λαμβάνονται αποφάσεις με συμφωνία των 27 κρατών μελών. Ωστόσο, όπου η έλλειψη προόδου μπορεί να υπονομεύσει την ανταγωνιστικότητα ή την ικανότητά μας να δράσουμε , δεν πρέπει να αντισταθούμε να χρησιμοποιήσουμε τις δυνατότητες που προβλέπουν οι Συνθήκες για ενισχυμένη συνεργασία».