Την εβδομάδα που πέρασε, είχαμε στο Ευρωκοινοβούλιο την έκθεση για την Τουρκία, η οποία δεν αποτελεί νομοθεσία αλλά αποτυπώνει τις θέσεις του Ευρωκοινοβουλίου με ενδεχόμενες προτάσεις. Με την έγκριση της έκθεσης από την Ολομέλεια (381 υπέρ, 107 εναντίον και 171 αποχές ανάμεσα τους και η δική μου), προέκυψαν τόσα αντιφατικά σε Κύπρο κι Ελλάδα –σε ΜΜΕ κι από συναδέλφους μου–, που αν δεν είχα ο ίδιος γνώση της πραγματικότητας, θα είχα χάσει τον μπούσουλα μου. Από τη μια, θριαμβολογίες για «κόλαφο», «καταπέλτη» και «χαστούκι» για την Τουρκία κι από την άλλη υπερβολές και θεατρινισμοί. Το γελοίο είναι να βλέπεις αυτόν που πριν δύο μήνες αξιολογούσε το ίδιο ουσιαστικά κείμενο ως «πολύ καλό» και τώρα «ανακάλυψε» πως είναι «πολύ κακό» και το καταψήφισε. Μάλιστα, όταν πριν δύο μήνες τέθηκε το κείμενο στην αρμόδια Επιτροπή κι ακολούθησαν οι «θετικές αξιολογήσεις», είχα τότε πρωτοστατήσει αναδεικνύοντας τα θετικά αλλά και τα σοβαρά ατοπήματα της έκθεσης προσδοκώντας στον προβληματισμό συναδέλφων.
Συνοπτικά, στην έκθεση υπάρχουν αρκετές αναφορές για το τυραννικό καθεστώς στην Τουρκία με εργαλειοποίηση της δικαστικής εξουσίας από το κόμμα του Ερνοτογάν, μαζικές και κατάφορες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, φυλάκιση αντιφρονούντων, καταπίεση λαών εντός Τουρκίας και άλλα, τα οποία τεκμηριώνουν μια χώρα με ισλαμιστικό καθεστώς. Αρκετές σωστές αναφορές αφορούν και τα εθνικά θέματα π.χ. καταδίκη της «Γαλάζιας Φαντασίωσης» και πλήρης αναγνώριση νόμιμων κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα, αποχώρηση τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, τερματισμός εποικισμού και σφετερισμού ελληνοκυπριακών περιουσιών στα κατεχόμενα, σεβασμός στα κυριαρχικά δικαιώματα/ κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας και στις αποφάσεις Ευρ. Δικαστηρίων, θέμα αγνοουμένων, βεβήλωση της πολιτιστικής/ θρησκευτικής κληρονομιάς στα κατεχόμενα κ.ά. Ταυτοχρόνως, όμως, περιέχονται σοβαρά ατοπήματα. Η έκθεση αποδίδει στρατηγικό ρόλο στην Τουρκία για την ευρωπαϊκή άμυνα κι ασφάλεια, καλεί για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας, χωρίς η Τουρκία να έχει εκπληρώσει πρώτα τις υποχρεώσεις προς την ΕΕ που αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία βάσει της υφιστάμενης Συμφωνίας Τελωνειακής Ένωσης, ζητά επανέναρξη του Διαλόγου Υψηλού Επιπέδου ΕΕ-Τουρκίας ακυρώνοντας το υφιστάμενο «πάγωμα», καλεί όπως τουρκικά προϊόντα περιλαμβάνονται στα «Made in Europe» ως η Τουρκία να ανήκει στην ΕΕ κ.ά.
Επιπλέον, υπάρχει μια τεράστια παράλειψη για την οποία επικρατεί σιωπή στο εσωτερικό. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των «27» κρατών-μελών ομόφωνα καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Τουρκία, επισημαίνουν ότι η λύση στην Κύπρο θα πρέπει να εφαρμόζει το ευρωπαϊκό κεκτημένο, δηλαδή τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ανεξαιρέτως και όλη την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Αυτή η καθοριστική αναφορά για το ευρωπαϊκό κεκτημένο, που ο ίδιος περιέλαβα στις τροπολογίες, έχει απαλειφθεί σκόπιμα και επικρατεί σιωπή εσωτερικά επειδή έγινε αποδεκτή «παθητικά», προφανώς κατόπιν κομματικών υποδείξεων.
Στο βαθμό που η έκθεση καθιστά την Τουρκία τυραννικό καθεστώς εντός και παραβάτη επεκτατιστή εκτός, με αποτυχία στα κριτήρια για ενταξιακό καθεστώς, δύο επιλογές υπάρχουν: Είτε να της επιβληθούν κυρώσεις, είτε τερματισμός του ενταξιακού της καθεστώτος. Κανένα από αυτά δεν τέθηκε στην Έκθεση, αλλά αντιθέτως προτείνεται στρατηγική συνεργασία και έτσι έκρινα ότι δεν μπορούσα να απορρίψω τα τόσα θετικά αλλά ούτε να αποδεχτώ τα αρνητικά.
