Το Διοικητικό Δικαστήριο αποδέχθηκε την προσφυγή του Ν. Π. και έκρινε αντισυνταγματική τη διάκριση στο δικαίωμα για σύνταξη χηρείας που Νόμος πρόβλεψε μόνο υπέρ των γυναικών.
Το ιστορικό της υπόθεσης ανάγεται στο έτος 2014, όταν ο αιτητής, υπέβαλε αίτηση για σύνταξη χηρείας λόγω του θανάτου της συζύγου του, που είχε αποβιώσει τότε.
Η Υπηρεσία Κοινωνικών Ασφαλίσεων απέρριψαν το αίτημα γιατί στην περίπτωση του αιτητή, δεν πληρούνται οι εκ της σχετικής νομοθεσίας προβλεπόμενες προϋποθέσεις που ίσχυαν μόνο υπέρ των γυναικών.
Ο αιτητής αντέδρασε δια του Δικηγόρου του Ανδρέα Σ. Αγγελίδη και καταχώρησε κατά της πιο πάνω απόφασης στο Ανώτατο Δικαστήριο προσφυγή. Τότε ανακλήθηκε από τη διοίκηση η προαναφερθείσα απορριπτική απόφαση μετά και υπό σχετικές γνωματεύσεις της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας και έγινε νέα μελέτη του θέματος. Ωστόσο, οι Καθ’ ων η Αίτηση προχώρησαν εκ νέου σε απόρριψη του αιτήματος για σύνταξη χηρείας επικαλούμενη το νέο Νόμο του 2019.
Τούτο αντίθετα και στο γεγονός ότι υπήρξαν ήδη δύο αποφάσεις του Διοικητικού Δικαστηρίου, με τις οποίες το άρθρο 41(2) του αρχικού Νόμου κηρύχθηκε ως αντισυνταγματικό και οι οποίες, ελλείψει καταχώρησης έφεσης, έχουν καταστεί τελεσίδικες και άρα δεσμευτικές για τη διοίκηση.
Διεπίστωσε ανισότητα κατά φύλο, ενόψει της προεκτεθείσας συμπεριφοράς και/ή των προαναφερθεισών ενεργειών και άρα κώλυμα για τη Διοίκηση από του να εφαρμόζει τη διάταξη του άρθρου 41(2) του αρχικού Νόμου που κρίθηκε αντισυνταγματικό. Το δεδικασμένο δεν επέτρεπε στην Υπηρεσία Κοινωνικών Ασφαλίσεων να συνεχίζει να επιχειρηματολογεί υπέρ της συνταγματικότητας της εν λόγω διάταξης και κατ’ επέκταση υπέρ της προσβαλλόμενης πράξης. Στάση που κρίθηκε από το Δικαστήριο περαιτέρω, ως εκ των προαναφερθεισών ενεργειών των Καθ’ ων η Αίτηση, ως πρόσθετη παραβίαση των αρχών της καλής πίστης και της χρηστής διοίκησης.
*Πρώην Βουλευτής – Δικηγόρος
