Με αφορμή το δυστύχημα-έγκλημα των Τεμπών, διάφοροι αρθρογράφοι όλων των αποχρώσεων βάλλουν κατά τον ιδιωτικοποιήσεων ασχολούμενοι με τα συμπτώματα του ΚΑΚΟΥ κράτους και των ΚΑΚΩΝ πολιτικών αντί με τις ασθένειες του. (Λίγο-πολύ όπως την αναγωγή των προβλημάτων της κακής κρατικής εκπαίδευσης στα …τετράμηνα!)

 

Βέβαια, αποφεύγουν επιμελώς να μας πουν:

  1. Γιατί όλα πρακτικά τα δημοκρατικά κράτη κινδύνευσαν να πτωχεύσουν λόγω του ότι ΑΠΕΤΥΧΑΝ ως επιχειρηματίες;
  2. Γιατί στην Κύπρο ουδείς κρατικός οργανισμός ή κρατική/δημόσια υπηρεσία ή κρατική εταιρεία ήταν/ είναι παραγωγική (αποτελεσματική, αποδοτική και ποιοτική);
  3. Γιατί ακόμη και αυτές που ιδρύθηκαν σχετικά πρόσφατα, όπως πχ Συμβούλια Αποχετεύσεων ή Επιχειρήσεις Υγειονομικής Συλλογής, Επεξεργασίας και Ταφής Απορριμμάτων, ΟΚΥπΥ κ.ά., έχουν χίλια προβλήματα και πολύ χαμηλή παραγωγικότητα (χαμηλή αποτελεσματικότητα, χαμηλή αποδοτικότητα και χαμηλή ποιότητα);

Γιατί οι διάφοροι πολιτικάντηδες και αρθρογράφοι δεν ασχολούνται και δεν απαντούν στα θεμελιώδη ερωτήματα:

  1. Όταν ένα κράτος είναι ΑΝΙΚΑΝΟ ΝΑ ΡΥΘΜΙΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΟΠΤΕΥΣΕΙ τους διάφορους τομείς της οικονομικής (και της κοινωνικής) δραστηριότητας, ΠΩΣ θα επιτύχει ως επιχειρηματίας;
  2. Όταν δεν είναι ικανό το κράτος να κάμει τον επιχειρηματία, είναι δυνατό να ρυθμίσει τον εαυτό του; Αρκεί να κοιτάξετε την κρατική εκπαίδευση, την κρατική ΙΦΠ, την κρατική Κοινωνική Πρόνοια!
  3. Όταν ένα κράτος είναι ανίκανο να διεξάγει αποτελεσματικά ένα διαγωνισμό ανάθεσης / πώλησης κρατικής περιουσίας, ΠΩΣ θα την διοικήσει/διευθύνει παραγωγικά;
  4. Όταν για να ρυθμίσει και να εποπτεύσει έναν τομέα της οικονομίας/της κοινωνίας χρειάζεται το κράτος πολύ λιγότερο προσωπικό ψηλότερης μόρφωσης και αδυνατεί να το διοικήσει και να το διευθύνει αποτελεσματικά, ώστε να τηρήσει τους ρυθμιστικούς κανόνες, ΠΩΣ θα διοικήσει και διευθύνει παραγωγικά έναν ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ οργανισμό/επιχείρηση με μεγάλη ιεραρχική πυραμίδα και με μονιμότητα που θα προσπαθήσει να «κάνει» τον επιχειρηματία στον ίδιο τομέα;
  • Ας αποδεχθούμε επιτέλους το γεγονός (δόγμα σχεδόν!) ότι το κράτος ΕΚ ΦΥΣΕΩΣ είναι χαμηλής παραγωγικότητας.
  • Ας προσπαθήσουμε να το κάνουμε αποτελεσματικότερο και ποιοτικότερο στη ΡΥΘΜΙΣΗ (πράγμα σχετικά ευκολότερο, αφού σχεδόν σε όλα αποφασίζει η μεγάλη μας οικογένεια της ΕΕ) και ιδιαίτερα στην ΕΠΟΠΤΕΙΑ, που οφείλουμε να κάμουμε εμείς ΠΡΙΝ μας ελέγξει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην οποία, φυσικά, συμμετέχουμε παντοιοτρόπως και πριν πάθουμε …ζημιά!

Αυτό είναι το στοίχημα!

Τι χρειάζεται για να το πετύχουμε;

  1. Καλές νομοθεσίες και αποτελεσματικοί κανονισμοί με ΔΕΙΚΤΕΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ (τους περιβόητους Key Performance Indicators -KPI), αποτελεσματικοί μηχανισμοί μέτρησης των δεικτών και αποτρεπτικές ποινές.
  • Αυτό προϋποθέτει αδιάφθορους κυβερνητικούς αξιωματούχους (ΠτΔ, υπουργούς, υφυπουργούς, ανεξάρτητους αξιωματούχους, μέλη Δημόσιων Συμβουλίων, κοκ), μορφωμένους και ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΥΣ αδιάφθορους δημόσιους λειτουργούς και μορφωμένους και αδιάφθορους νομοθέτες.
  1. Ορθή στελέχωση των μονάδων ρύθμισης και εποπτείας.
  2. Αποτελεσματική εκτελεστική διοίκηση και διεύθυνση των μονάδων ρύθμισης και εποπτείας.
  3. Γρήγορη, αποτελεσματική απονομή δικαιοσύνης.

Πριν αρχίσουν οι οπαδοί του …κρατισμού και οι (ερυθροί, πράσινοι, γαλάζιοι και μαύροι) …σοσιαλίζοντες να μας παραθέτουν «πετυχημένους» κρατικούς οργανισμούς και πετυχημένες δημόσιες υπηρεσίες, τους προκαλούμε να κοιτάξουν να δουν γιατί και πώς κάποιοι (λίγοι) κρατικοί οργανισμοί/εταιρείες επιβιώνουν.

Με λύπη θα τους πληροφορήσουμε ότι ουσιαστικά επιβιώνουν είτε λόγω μονοπωλίου είτε ΛΟΓΩ ΟΛΙΓΟΠΩΛΙΟΥ!

  • Εκμεταλλεύονται οι ιδιωτικές εταιρείες τη χαμηλή παραγωγικότητα του κρατικού ανταγωνιστή τους για να έχουν πολύ ψηλή απόδοση με πολύ χαμηλότερη κεφαλαιουχική βάση – κοινώς …θησαυρίζουν οι μέτοχοι κι οι διευθυντές τους.

Αυτή είναι η πραγματικότητα και στην Κύπρο και αλλαχού!

  • Τέλος, ας μην ξεχνούμε ότι στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη ανοικτή οικονομία, η μαύρη τρύπα των κρατικών δαπανών τραβά προς τα κάτω την οικονομία μιας χώρας μειώνοντας την ανταγωνιστικότητα της! Αποτέλεσμα: ένας φαύλος κύκλος κατηφορικού έλικα (σπιράλ) χωρίς πάτο!
  • Ας κοιτάξουμε λοιπόν όσο είναι ακόμη καιρός να βελτιώσουμε τη ρύθμιση και ιδιαίτερα την κρατική εποπτεία σε ΟΛΑ τα επίπεδα – κεντρικό και αυτοδιοίκησης!

*Σύμβουλος Εκτελεστικής Αριστείας, πρώην ΑΕΔ cyta, συνσυγγραφέας του βιβλίου Executive Excellence–Combine Leadership and Management to Create and Deliver Value (2019 Rethink Press)