Η ιστορία είναι η κιβωτός των διδαγμάτων που οι άνθρωποι οφείλουν να μελετούν για να αντλούν τις πορείες του μέλλοντος που θα τους οδηγήσουν με αξιοπρέπεια και τόλμη να αποφασίσουν τη μοίρα τους. Τη μοίρα των παιδιών τους. Τη μοίρα της πατρίδας τους. Γιατί η μοίρα δεν είναι απόφαση θεών ή άλλων δυνάμεων, αλλά ιστορική οφειλή που εξαρτάται από τον νουν και τις ενέργειες των ανθρώπων, κατά τον πατέρα της σκέψης, τον Ηράκλειτο. Και τα επιχειρήματα γεννώνται από τα άπειρα γεγονότα των λαών που διαλογίζονται με σωφροσύνη και γενναιότητα.
Η νίκη του Μαραθώνα του 490 π.Χ. ήταν η εξέλιξη της στρατηγικής σοφίας του Μιλτιάδη. Η ναυμαχία της Σαλαμίνας οφείλεται στην ιδιοφυΐα και την αποφασιστικότητα του Θεμιστοκλή. Η νίκη των Λεύκτρων ήταν αποτέλεσμα της σκέψης του Επαμεινώνδα. Η ανεπανάληπτη δόξα των Θερμοπυλών ήταν το ηθικό στεφάνωμα της εφαρμογής της θέλησης της πατρίδας από τον Λεωνίδα. Οι παγκόσμιες νίκες των τελευταίων δεκαετιών του 4ου π.Χ. αιώνα προέκυπταν από την σκέψη και δράση του μεγαλύτερου στρατηλάτη των αιώνων, του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το επίτευγμα της πρώτης χιλιετίας του 1ου αιώνα ήταν η οικουμενική στρατηγική και η διπλωματική δεινότητα ηγετών της βασιλεύουσας, που ζούσαν τους ρόλους που ο χρόνος τους έδινε. Η απελευθέρωση της Ελλάδας ξεπηδούσε από την συνείδηση της ιστορίας, τη σοφία και την ανδρεία του Κολοκοτρώνη και των παλληκαριών που έτρεχαν στα πεδία των μαχών με σύνθημα την ιδέα που επέβαλλε στις ψυχές τον αδυσώπητο αγώνα με νόημα της ζωής την επιλογή «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ», του Διάκου, του Κανάρη, του Μιαούλη.
Να θυμηθούμε τη δήλωση του ναυάρχου, όταν τα παιδιά της Κυψέλης τον ρώτησαν πώς κατόρθωσε την πυρπόληση της ναυαρχίδας του Καρά Αλή κι απάντησε: «Να παιδιά μου ένα πρωί ξύπνησα κι είπα: “Καπετάν Κωνσταντή σήμερα θα πεθάνεις”».
Στη νίκη του ’40 οδήγησε η άρνηση του Μεταξά να δεχθεί το τελεσίγραφο του Γκράτσι την αυγή της Δευτέρας 28ης Οκτωβρίου. Η νίκη του κυπριακού Ελληνισμού ήταν η συνέπεια του Διγενή στα εύορκα προστάγματα της θέλησης των Ελλήνων της Κύπρου. Που έγραψαν με τα έργα τους τις παρακαταθήκες της ιστορίας όπως την ήθελαν για να περηφανεύονται οι αιώνες. Στις 7 εξεγέρσεις εναντίον της τουρκοκρατίας των 308 χρόνων. Τις 32 διεκδικήσεις με συλλαλητήρια στη διάρκεια της αγγλοκρατίας. Η ΕΟΚΑ ήταν η συνέχεια στις υπαγορεύσεις της ιστορίας. Νίκησαν οι αγωνιστές γιατί γαλουχήθηκαν με τα νάματα των πατέρων.
Κι η ιστορία εμεγαλύνθη με τους ηρωισμούς στην κρεμάλα των 9 αγωνιστών, την αντοχή των 3.362 στα κρατητήρια, των 1.114 καταδίκων, των 300 ανταρτών, των 25.000 της πρώτης γραμμής της μαζικής παλληκαριάς του λαού και της συνολικής συμμετοχής του λαού στον αγώνα με τη βροντή «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ».
Νικήσαμε γιατί δεν κρυφτήκαμε στα καβούκια μας σαν τα σαλιγκάρια. Γιατί ανταγωνιστήκαμε με τον θάνατο. Γιατί πέσαμε στα πεδία των μαχών. Γιατί ο λαός πίστεψε στην ιστορία του και την επανέλαβε, με τον αγώνα του για ελευθερία και την Ένωση.
Και νικηθήκαμε, όταν οι πολιτικοί των Αθηνών και της Λευκωσίας δεν άκουσαν την προειδοποίηση του Διγενή πως η αποδοχή των συμφωνιών που υπέβαλαν οι Άγγλοι, θα έσερνε την πατρίδα μας σε διπλό δουλικό ζυγό, τουρκικό και αγγλικό (επιστολή 28ης Σεπτεμβρίου 1958). Νικηθήκαμε, γιατί υποταχθήκαμε στην πολιτική του κατευνασμού που ήθελαν οι Άγγλοι, οι Τούρκοι και οι κερδοσκόποι. Κι αρχίσαμε την υποχώρηση από τη 19η Φεβρουαρίου 1959 και τη συνεχίζουμε κατά παρακαταθήκη 63 χρόνια εκ των οποίων τα 48 είναι χρόνια τουρκοκρατίας.
Έλληνες και Ελληνίδες, έχουμε καταντήσει ηττοπαθείς και ηττημένοι και γι’ αυτό φταίμε κι εμείς. Με τους τεμενάδες στον επιδρομέα, τις χειραψίες με τον κατακτητή. Με τον εθνοκτόνο κατευνασμό της πολιτικής που δεν ντρέπεται να μετατρέπεται σε ευτελή ραγιά, να υποκλίνεται, να ξεχνά τις επιταγές της ιστορικής σοφίας, να αρνείται τον αγώνα, να αρνείται τη διαφώτιση των πολιτών που κυβερνά και καταντά να χρηματοδοτεί την κατοχή με 30 εκατομμύρια με υποκλίσεις στα όργανα της κατοχικής πανουργίας. Ενώ όφειλε να αντιδρά, να μάχεται, να απαιτεί και η συνολική συνείδηση να ανθίσταται. Να ντρέπεται να υποκλίνεται στα κατοχικά όργανα που ευημερούν στα σπίτια μας, στις περιουσίες μας. Υπενθυμίζω τις εξεγέρσεις των Τουρκοκυπρίων εναντίον του Ντενκτάς και των διαβεβαιώσεων ότι ήθελαν τη δημοκρατική αναβίωση και τη δικαιοσύνη στην Κύπρο. Η αντίσταση των Τουρκοκυπρίων αναλύεται και οδηγεί την πολιτική μας επάνοδο στην αξιοπρέπεια.
Εξάλλου, 48 χρόνια η πολιτική ανέχεται την τουρκική κατοχή και συνεχίζει την ανοχή της και τώρα με τη δήλωση του Γκάουλαϊτερ της τουρκοκρατίας θα επεκτείνει τις αποστολές οπλισμού, αντί να προετοιμαστούμε για την αντίσταση στον επικείμενο πόλεμο που παρασκευάζει η Τουρκία, αντί να μετατρέπουμε την πατρίδα σε άπαρτο κάστρο, κατασκευάζουμε δρόμους με αμύθητες δαπάνες των χρημάτων του φορολογούμενου κόσμου που καταβροχθίζουν επιτήδειοι.
