Έχουν περάσει σχεδόν 40 χρόνια που οι περιβαλλοντικές οργανώσεις σε μια πρωτοφανή για τα δεδομένα της τότε εποχής συσπείρωση και δυναμική, εμπλέκοντας και τη διεθνή οργάνωση Greenpeace κατάφεραν να εξαναγκάσουν τον αγγλικό στρατό να σταματήσει τις στρατιωτικές ασκήσεις στην περιοχή και να γλιτώσει ο Ακάμας από την καταστροφή.
Τέσσερεις δεκαετίες μετά, βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν, ο Ακάμας δεν κινδυνεύει πλέον από τις οβίδες των Άγγλων, αλλά από τις ορέξεις των επιχειρηματιών, οι οποίοι τον έχουν βάλει στο στόχαστρο τους και αναμένουν τις κατάλληλες συνθήκες για να ξεκινήσουν την καταστροφή του που αυτοί θα αποκαλέσουν ανάπτυξη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η απερχόμενη κυβέρνηση δεν ήταν μόνο ευάλωτη σε αυτές τις πιέσεις, αλλά είχε ακριβώς την ίδια προσέγγιση. Μια ματιά να ρίξουμε γύρω μας αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της τεράστιας καταστροφής που έγινε στο περιβάλλον, τα τελευταία δέκα χρόνια, πάντα με το πρόσχημα της ανάπτυξης λόγω της οικονομικής κρίσης του 2013.
Το σχέδιο για το πάρκο και αυτό των κοινοτήτων, όπως έντεχνα έχουν διαμορφωθεί, θα αποτελέσουν το βατήρα για μια γενικευμένη «ανάπτυξη» σε όλη την περιοχή, στην οποία το πάρκο θα αποτελεί τον «οικολογικό κήπο» των ξενοδοχείων που θα βρίσκονται στην περιφέρεια του.
Είναι φανερό ότι για τους κ.κ. Α. Νεοφύτου και Ν. Χριστοδουλίδη, ως ιδεολογικοί συνεχιστές της απερχόμενης κυβέρνησης, η προστασία του περιβάλλοντος όχι μόνο δεν ανήκει στις προτεραιότητες τους, αντίθετα τους δημιουργεί σοβαρά εμπόδια στην υλοποίηση των σχεδιασμών τους. Κανείς δεν αμφιβάλει ότι τυχόν εκλογή τους στο προεδρικό αξίωμα, όχι μόνο για τον Ακάμα, αλλά και για ολόκληρη την Κύπρο οι πολιτικές τους για το περιβάλλον θα συνεχίσουν να είναι καταστροφικές.
Την Κυριακή θα μας δοθεί η δυνατότητα να εξασκήσουμε το δικαίωμα της άμεσης ή έμμεσης, επιλογής του ανθρώπου που θα θέλαμε να κυβερνήσει αυτό τον τόπο για τα επόμενα πέντε χρόνια.
Για τους σκεπτόμενους ανθρώπους πάντα θα υπάρχουν οι προβληματισμοί ότι κάποια πράγματα θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα, ή εδώ συμφωνώ αλλά στο άλλο διαφωνώ. Απόλυτα φυσιολογικό, γιατί μιλούμε πάντα για σκεπτόμενους ανθρώπους και όχι φανατικούς οπαδούς. Όμως, πέρα από αυτό, υπάρχει ο ορθολογισμός και οι προτεραιότητες, και ο ορθολογισμός λέει αν βάλεις τις προτεραιότητες πάνω στη ζυγαριά και αυτές βαρέσουν περισσότερο στη μια μεριά θα πρέπει να το σκεφτείς σοβαρά, γιατί διαφορετικά ο κίνδυνος να χάσεις το δάσος για το δέντρο γίνεται πολύ μεγάλος. Τα υπόλοιπα θα προσπαθήσεις να τα κάνεις καλύτερα στην πορεία.
Ο Ανδρέας Μαυρογιάννης έχει παρουσιάσει ένα συγκροτημένο και περιεκτικό πρόγραμμα για το περιβάλλον και με ειδική βέβαια αναφορά στον Ακάμα, το οποίο συνδέει άμεσα με τον πολεοδομικό σχεδιασμό, και προτείνει πολιτικές και εργαλεία που θα διαχειρίζονται τα διάφορα θέματα.
Συνοψίζοντας τα πιο πάνω και λαμβάνοντας υπόψη την αποδεδειγμένη εντιμότητα του ανθρώπου, στοιχείο που διασφαλίζει ότι το πρόγραμμα του θα εφαρμοστεί αναλλοίωτο στο μέγιστο δυνατό βαθμό, θεωρώ ότι η συγκεκριμένη υποψηφιότητα είναι η μόνη που μπορεί να γεννήσει ελπίδα ότι το περιβάλλον σε αυτό τον τόπο μπορεί να έχει καλύτερες μέρες.
* Αρχιτέκτονας
