Ένα μεγάλο στοίχημα για τους υποψηφίους Προέδρους αλλά και για τα επιτελεία τους, στην κούρσα προς τις προεδρικές είναι να καταφέρουν να πείσουν τους νέους να πάνε στις κάλπες για να ψηφίσουν. Οι νέοι δεν εκδηλώνουν και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις εκλογές. Η αδιαφορία και η αποχή που επιλέγουν στηρίζεται πολλές φορές όπως αναφέρουν, στην απογοήτευση τους από χειρισμούς προηγούμενων κυβερνήσεων και στο γεγονός πως έχουν την πεποίθηση ότι τίποτα δεν θα αλλάξει στη χώρα μας. Υπάρχουν και αυτοί που δεν ενδιαφέρονται καθόλου για την πολιτική.
Η αλήθεια να λέγεται, είναι λογικό να νιώθουν απογοητευμένοι οι νέοι και σε ορισμένες περιπτώσεις και απελπισμένοι. Έχουμε ασχοληθεί αρκετές φορές με τις τιμές των ενοικίων, οι οποίες είναι στα ύψη. Δεν έπρεπε να γίνουν ενέργειες για παροχή βοήθειας στους φοιτητές; «Πώς είναι δυνατόν να πληρώνουμε κατά τη διάρκεια των σπουδών μας 400-500 ευρώ –θεωρείται και φθηνό- για ένα μικρό διαμέρισμα»; Εύλογη ερώτηση. Οι νέοι βγαίνουν από το Πανεπιστήμιο με πτυχία, μάστερ, διδακτορικά και πασχίζουν να βρουν μια δουλειά με έναν αξιοπρεπή μισθό και αξιοπρεπείς συνθήκες. Είναι αναγκασμένοι να μένουν με τους γονείς τους διότι αν μείνουν μόνοι τους δεν θα τα βγάζουν πέρα. «Πώς είναι δυνατόν να πληρώνεις 500 ευρώ ενοίκιο με μισθό 800-1000 ευρώ», ρωτούν. Ακόμη μια εύλογη ερώτηση. Μπορούν να δώσουν απαντήσεις οι υποψήφιοι; Κυρίως, μπορούν να δώσουν λύσεις;
Μπορεί η υφιστάμενη κατάσταση και οι χειρισμοί των αρμοδίων να μην ωθούν τα νεαρά άτομα προς την κάλπη, ωστόσο, για να γίνει το βήμα ώστε να αρχίσουν να αλλάζουν τα πράγματα προς το καλύτερο είναι απαραίτητη η συμμετοχή τους στις εκλογές. Εξάλλου, αν τα νέα μυαλά δεν στείλουν τα δικά τους μηνύματα στους πολιτικούς πώς θα προχωρήσει μπροστά η Κύπρος;
Ίσως οι στόχοι που θέτουν οι υποψήφιοι, το πρόγραμμα διακυβέρνησης το οποίο παρουσιάζουν να μην αρμόζει στα θέλω των νέων και να μην γίνεται πιστευτό, αλλά είναι γεγονός πως οι δυσάρεστες καταστάσεις δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζεται χρόνος, δουλειά, αποφασιστικότητα, συλλογικότητα. Η αδράνεια σίγουρα δεν θα φέρει την αλλαγή, αλλά θα συνεχίσουν τα κακώς έχοντα και ίσως να γίνουν και χειρότερα τα πράγματα.
Οι αποφάσεις, τις οποίες λαμβάνει ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και το Υπουργικό Συμβούλιο που αυτός διορίζει, επηρεάζουν τις ζωές όλων μας. Η εμπιστοσύνη πολλών απέναντι στους πολιτικούς έχει κλονιστεί και οι υποσχέσεις τους δεν συγκινούν και τόσο τους νέους πολίτες. Το ξέρω δεν είναι λίγες οι φορές που λένε πολλά και κάνουν λίγα. Υπάρχουν και οι περιπτώσεις που κάνουν ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που υποσχέθηκαν.
Αφού όλα αυτά εξοργίζουν και απέχουν παρασάγγας από τα θέλω και τα πιστεύω τους τότε θα ήταν καλύτερα οι νέοι να συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία. Τίποτα δεν θα αλλάξει από μόνο του, χρειάζονται μάχες!
