Για ακόμα μια φορά η εργοδοτική πλευρά τήρησε αδιάλλακτη, σκληρή και άτεγκτη στάση πυροδοτώντας εργασιακή αναταραχή με αφορμή το θέμα της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής (ΑΤΑ).
Οι εργοδότες μπήκαν στον κοινωνικό διάλογο με στόχο να καταργήσουν την ΑΤΑ και έμειναν μέχρι τέλους αυστηρά προσηλωμένοι σ’ αυτή τη θέση, αγνοώντας προκλητικά τον πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος δημόσια δήλωσε αρκετές φορές πως, η κυβέρνηση του «διαπραγματεύεται για το πως μπορεί να αποκατασταθεί η ΑΤΑ». Μια προεδρική ορθή θέση, την οποία η ΟΕΒ λέει, πως δεν την άκουσε ποτέ.
Δυστυχώς ούτε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ούτε ο υπουργός Εργασίας αξιοποίησαν σωστά την ελευθερία και ευχέρεια κινήσεων που απλόχερα τους έδωσε το συνδικαλιστικό κίνημα για σταδιακή επαναφορά της ΑΤΑ σε χρονοδιάγραμμα που θα καθόριζε η ίδια η κυβέρνηση.
Από την αρχή της διαπραγμάτευσης ανέχονταν τους διάφορους τακτικισμούς των εργοδοτών, οι οποίοι με διάφορα προσχήματα έσπρωχναν την τελική διαβούλευση στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου.
Και σήμερα τόσο ο πρόεδρος της Δημοκρατίας όσο και ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ (που ατυχώς επιμένει πως στον ιδιωτικό τομέα μόνο το 20% λαμβάνει ΑΤΑ), επιρρίπτουν την ευθύνη της απεργιακής κινητοποίησης στο συνδικαλιστικό κίνημα. Δεν κολλάει στη λογική αυτή η απεργία μας, μας είπε ο Αβέρωφ.
Αλήθεια γιατί η διαπραγμάτευση ξεκίνησε στις 7 Νοεμβρίου 2022 και όχι νωρίτερα; Και τον Απρίλη και τον Ιούνη της περασμένης χρονιάς οι συντεχνίες απέστειλαν κοινές επιστολές στο υπουργείο Εργασίας για το επείγον της υπόθεσης που έπρεπε να διευθετηθεί πριν την κορύφωση του προεκλογικού.
Γιατί δεν ξεκίνησε αυτή η διαπραγμάτευση νωρίς τον Σεπτέμβρη ή τουλάχιστον τον Οκτώβρη;
Όταν στις 7 Νοεμβρίου 2022 έγινε η πρώτη κοινή συνάντηση εργοδοτών και συντεχνιών υπό τον Κυριάκο Κούσιο, ο γράφων, (ως μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας της ΣΕΚ), υπέδειξε προς τον υπουργό Εργασίας, πως υπάρχει χρόνος και δυνατότητα ο διάλογος να ολοκληρωθεί μέσα στο Νοέμβριο, γιατί αν μπει και ο Δεκέμβρης τα πράγματα θα δυσκολεύουν. Δεν έγινε αποδεκτή η εισήγηση. Ο υπουργός καθόρισε ένα δικό του χρονοδιάγραμμα ως τις 20 Δεκεμβρίου που σπρώχτηκε με εργοδοτική μαεστρία ως τις 12 Ιανουαρίου που κηρύχθηκε το αδιέξοδο. Ή που δεν υποβλήθηκε η ποθητή μεσολαβητική πρόταση.
Υπό το φως αυτών των ημερολογιακών γεγονότων είναι ντροπή σήμερα κυβέρνηση, κυβερνών κόμμα και εργοδότες να μέμφονται το συνδικαλιστικό κίνημα για την παναπεργία της 26ης Ιανουαρίου.
Όσο κάποιοι εθελοτυφλούν και δεν βλέπουν την αλήθεια κατάματα τα προβλήματα δεν πρόκειται να λύνονται. Απλά θα διαιωνίζονται και θα διαιωνίζονται, και ο τόπος θα υποφέρει από ακραίες εργοδοτικές συμπεριφορές.
Υ.Γ.1: Αλήθεια πως γίνεται στον ιδιωτικό τομέα να λαμβάνει ΑΤΑ μόνο το 20% όταν υπάρχει συνδικαλιστική πυκνότητα πέραν του 40%; Υπάρχουν, εφαρμόζονται, ελέγχονται και ανανεώνονται με συνέπεια συλλογικές συμβάσεις που καλύπτουν το πιο πάνω ποσοστό.
Επίσης εκτός οικονομικής λογικής και αντίληψης βρίσκονται δηλώσεις υποψηφίων προέδρων για την ΑΤΑ που κινούνται εκτός της φιλοσοφίας της.
Υ.Γ.2: Παραμονές προεδρικών εκλογών επέρριψαν όλη την ευθύνη στις συντεχνίες και άφησαν συνειδητά στο απυρόβλητο την εργοδοτική πλευρά, η οποία όπως δήλωσε κατ’ επανάληψη ο Κυριάκος Κούσιος τηρούσε διαρκή άτεγκτη στάση. Συγχαρητήρια για την απονομή της δικαιοσύνης που απένειμαν…
*Υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομικών Μελετών της ΣΕΚ.
