«Τώρα θα ξενιτευτώ πληγωμένος, στην έκφραση των γιασεμιών»
Όποιες και αν είναι οι ασχολίες σας, ακόμα και αν πηγαίνετε περίπατο στο δάσος ή ξεκουράζεστε, πρέπει να αποφεύγετε οτιδήποτε μοιάζει με στασιμότητα και να βάλετε μέσα σας μια κατάσταση τακτικής και αρμονικής δραστηριότητας, δηλαδή να κάνετε έτσι ώστε όλα τα ρεύματα και οι ενέργειες που βρίσκονται μέσα σας και έξω από εσάς, να συμφωνούν και να συγκλίνουν προς την πηγή της ζωής, προς το φως.
Να μια και μοναδική εργασία που πρέπει να έχει ο μαθητής στο μυαλό του. Στον κόσμο έρχεται ένα νέο φως για να ξαναδώσει νόημα σε οτιδήποτε κάνουμε. Αυτό το φώς είναι μια άλλη κατανόηση της λέξης «εργασία». Φτάνοντας ο άνθρωπος στο φως, σημαίνει ότι έχει αρχίσει την εργασία, που είναι μια εργασία του πνεύματος, της σκέψης, για να εξαγνιστούν τα πάντα, να εναρμονιστούν, να φωτιστούν τα πάντα. Πριν, βέβαια, φτάσουν οι άνθρωποι μέχρι εκεί, πρέπει πρώτα να περάσουν από βαριές φυσικές εργασίες, κοπιαστικές, όπως ακριβώς είναι η περίπτωση των περισσότερων σήμερα. Η φύση δεν ανέχεται τα όντα που δεν κάνουν τίποτα. Καθένας οφείλει να αναλάβει κάτι, να είναι κινητοποιημένος.
Ένα μόριο που περιφέρεται δίχως να κάνει τίποτα δεν είναι αποδεκτό, πρέπει να συμπεριληφθεί σε ένα σύνολο, σ’ ένα σύστημα. Εκείνοι που περιδιαβαίνουν έτσι χωρίς κάποιον προσανατολισμό, χωρίς σκοπό, χωρίς τίποτα, προσελκύονται και καταπνίγονται από άλλα κέντρα τρομακτικά, κι αυτό είναι το τέλος τους. Πρέπει, λοιπόν, πάντα να αγωνιζόμαστε εναντίον των δυνάμεων της αδράνειας. Στην πραγματικότητα κάθε εργασία μπορεί να γίνει πνευματική. Για μένα, καθετί είναι εργασία. Η λέξη εργασία είναι μέσα στο μυαλό μου ημέρα και νύχτα και προσπαθώ να χρησιμοποιήσω τα πάντα για την εργασία. Δεν πετάω τίποτα, χρησιμοποιώ.
Ακόμα και αν φαινομενικά μένω ακίνητος δίχως να κάνω τίποτα, με τη σκέψη εργάζομαι για να στέλνω τη ζωή, την αγάπη και το φως παντού μέσα στο σύμπαν. Κάντε το κι εσείς, γιατί μόνο τότε θα βρείτε, επιτέλους, το νόημα της ύπαρξης σας. Αντί να αφήνετε τη σκέψη σας να περιπλανάται οπουδήποτε, πρέπει να της δώσετε μια δουλειά. Είτε περιμένετε στη στάση ή στον οδοντίατρο, προσανατολίστε τη σκέψη σας σ’ αυτή την κατεύθυνση για να συνεχίζετε την εργασία σας για το φως. Με τι νομίζετε ότι απασχολούν τη σκέψη τους οι άνθρωποι στο δρόμο ή στο λεωφορείο; Ο ένας σκέφτεται να εκδικηθεί τον άλλον που τον έβρισε, ο άλλος πώς να πάρει τη γυναίκα του καλύτερου του φίλου, ο άλλος πώς να πάρει τη θέση του συναδέλφου του.
Όλοι έχουν κάτι στο μυαλό τους, σίγουρα, μόνο που είναι άσχημο, βλαβερό, είναι για να ικανοποιήσουν τις προσωπικές τους επιθυμίες ή για να τακτοποιήσουν τους λογαριασμούς τους με τους γείτονες. Πολλοί από τους ανθρώπους είναι βουτηγμένοι σε συνηθισμένες ή εγκληματικές ασχολίες. Εγώ το βλέπω αυτό. Δεν είναι άλλωστε δύσκολο αφού τα πάντα αντανακλώνται: Αυτό που σκεφτόμαστε, αυτό που επιθυμούμε, δεν υπάρχει τίποτα πιο ξεκάθαρο από αυτό. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι μπορούν να το κρύψουν. Όχι, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο αυτό βγαίνει προς τα έξω και κυρίως όταν θέλουμε να το κρύψουμε. Ναι, αξίζει τον κόπο να αφήνετε μερικές ασχολίες που δεν σας φέρνουν τίποτα και να δίνετε περισσότερο χρόνο σε πνευματικές δραστηριότητες. Γιατί μέσα από αυτές ακριβώς τις δραστηριότητες θα μπορέσετε επιτέλους να αναπνεύσετε, να αναγεννηθείτε.
Οι άνθρωποι δουλεύουν βέβαια, μαστορεύουν για να κερδίσουν τη ζωή τους, όμως δεν είναι αυτό η αληθινή εργασία. Σπέρνουν, ιδρώνουν, κουράζονται και φαντάζονται ότι εργάζονται επειδή είναι απασχολημένοι με το να εξασφαλίζουν το καθημερινό τους ψωμί.
*Παθολόγος – Βελονιστής – Παραψυχολόγος (πρόεδρος Παγκύπριου Ομίλου Παραψυχολογίας)
