
Καθόλου δεν είναι πρωτόγνωρα τα όσα ζούμε και ακούμε τον τελευταίο καιρό. Όμως η Δημοκρατία πρέπει να βαθαίνει με τα χρόνια. Δεν πρέπει δηλαδή να ακούμε πράματα που με τον άλφα ή βήτα τρόπο τα ακούσαμε ή τα ζήσαμε στο παρελθόν. Άλλο δηλαδή να ακούς λίγο πριν κλείσει η δεκαετία του 1980 πως αναμένεται παρέμβαση καταλύτης στο κυπριακό (αναφερόταν τότε μάλιστα ως όνομα πιθανού καταλύτη το όνομα του Γερμανού Καγκελάριου Βίλλυ Μπραντ) καί άλλο να το ακούς είτε το 2000, είτε πολύ περισσότερο το 2023. Με ελαφρά διαφοροποίηση! Με την νέα επωνυμία «ενεργότερη εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Ακούω μάλιστα στους διαδρόμους της Κύπρου, να αναφέρονται και ονόματα, Άγκελα Μέρκελ, Μισιέλ Μπαρνιέ. Είτε κανείς πρέπει να πάψει να παρακολουθεί την πολιτική που αργά και σταθερά εξελίσσεται σε θεατρική σκηνή, ή αν διαθέτει ψήγματα ακόμα λογικής και ευθύνης να ψιθυρίζει έστω τις απόψεις του. Να τις φωνάξεις είναι αδύνατον, δεδομένης της ασύλληπτης φλυαρίας, Μέσων ενημέρωσης δήθεν, είτε αυτά ονομάζονται κανάλια είτε ακόμα και μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ενεργός εμπλοκή της ΕΕ λοιπόν. Με διορισμό μάλιστα εκπροσώπου για το πρόβλημα μας από το συμβούλιο της ΕΕ. Στον αιώνα που θα μπει σε πολλές δεκαετίες από τώρα που μιλάμε, δεν πρόκειται να γίνει αυτό. Γιατί; Διότι πρώτα απ’ όλα δεν μας εμπιστεύονται. Δεύτερο διότι πρέπει να συμφωνήσουν στην ιδέα 27 κράτη, τρίτο να συμφωνήσουν στο ποιος θα είναι αυτός ή αυτή και τέταρτο, αυτός ή αυτή να δεχτεί να πάρει ξένα κάρβουνα στα χέρια του. Αφήνω κατά μέρος το ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να δεχτεί να συναντήσει εκπρόσωπο ενός οργανισμού που τον θεωρεί ως δικό μας club. Ανεξάρτητα αν ισχύει αυτό. Απόδειξη των πραγματικοτήτων αυτών είναι κυρίως η αποσιώπηση από το ίδιο το προεδρικό της πολυδιαφημισθείσας προεκλογικά μεγαλεπήβολης ιδέας, και που τώρα αντί για διορισμό εκπροσώπου του συμβουλίου μας μιλάν για «ενεργότερη εμπλοκή της EE.»
Και είναι σωστή η σκέψη για διασύνδεση των ευρωπαϊκών «θέλω» της Τουρκίας με θετικές εξελίξεις στο Κυπριακό. Όμως και εδώ είναι αργά. Τι έκαναν επ’ αυτού την τελευταία δεκαετία είτε ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είτε ο τότε υπουργός των Εξωτερικών και νυν Πρόεδρος; Διασύνδεση δεν θα γίνει κυρίως γιατί ο πρόεδρος δεν πρόκειται, ούτε θέλει, ούτε μπορεί, να δώσει στη Τουρκία άνοιγμα κεφαλαίων, απελευθέρωση βίζας, ή πολύ περισσότερο αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης ΕΕ- Τουρκίας. Με οποιοδήποτε αντάλλαγμα; Ακόμα και με λύση του κυπριακού; Διακινδυνεύω να πω ναι. Διότι άλλο τι λύση θέλω (θέλει ο πρόεδρος) και άλλο τι λύση δημοσία υποτίθεται αναζητεί. Κι εδώ είναι που η αξιοπιστία μας αμφισβητείται.
Ήλθε πρόσφατα η κ. Ντι Κάρλο. Φτάσαμε στο σημείο να λέμε πως πηγές (;) αναφέρουν ότι η δέσμευση του Γενικού Γραμματέα στα Ψηφίσματα είναι ένδειξη της προσήλωσης του στη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Αυτό μετέδιδε το κρατικό ραδιόφωνο την Τετάρτη 15 Μαρτίου. Και επιπρόσθετα αποσιωπούσε τα της συνάντησης Ντι Κάρλο με τον κ. Τατάρ.
Ο οποίος, επέμενε στη κυριαρχική ισότητα και στη συνεργασία των «μερών».
Υπάρχει διέξοδος; Μπορεί να υπάρξει κάτι που να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά του Κυπριακού;
Ναι υπάρχει! Άλλωστε ποια η σημασία της αρθρογραφίας αν δεν έχεις κάτι να προτείνεις.
Ο Πρόεδρος λέει ότι θα πάει στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και έτοιμος μάλιστα και αύριο να πάει στη νέα Υόρκη.
Μα καλά υπάρχει Πρόεδρος που δεν πήγε, και μια και δυό και δέκα φορές σ’ αυτές τις πρωτεύουσες; Τι άραγε να ελπίζει; Αγνοώ.
Να πάει υποστηρίζω και εγώ. Και καταλαβαίνω ότι κάποια από τα κλειδιά της επίλυσης βρίσκονται σ’ αυτές τις χώρες. Μένει όμως κάτι πίσω. Υπάρχει χώρος όπου επίσης κρύβεται ένα από τα μεγάλα κλειδιά του Κυπριακού. Και αυτός ο χώρος είναι η Κύπρος. Αν θέλει επίλυση του Κυπριακού ο πρόεδρος πρέπει να πάει και στο Λευκόνοικο, στη Γιαλούσα, στο Ριζοκάρπασο, στα Λιβερά, στη Μύρτου. Στους καφενέδες που συχνάζουν οι Τουρκοκύπριοι. Να εξηγήσει ποια λύση είναι που θέλει. Και γιατί αυτό θα είναι καλό για όλους. Αλλά και στα χωριά της ελεύθερης Κύπρου. Με ίδιο περιεχόμενο. Ποια λύση αναζητούμε και γιατί;
Το να διερχόμαστε τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι καλό. Αλλά το να αγνοούμε αυτούς τους οποίους αφορά είναι κακό.
takishg@gmail.com