Για όσους δεν το πήραν πρέφα, τους ενημερώνω εγώ που τυγχάνω θεοφοβούμενος (ο αθεόφοβος) για να ενημερωθείτε κι εσείς. Σήμερα λοιπόν, ημέρα των εκλογών, είναι η Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Και μην ρωτήσει κανείς ποιος είναι ο Τελώνης και ποιος ο Φαρισαίος διότι δεν προτίθεμαι να απαντήσω, επικαλούμενος το δημοσιογραφικό απόρρητο.
Όμως, για να δείτε πως η σχέση μου με τα θεία δεν είναι τυχαία και ότι έχει βάθος (μια ζωή του ύψους ή του βάθους), να σας ενημερώσω επίσης, πως την επόμενη Κυριακή (δηλαδή την δεύτερη εκλογική αναμέτρηση) είναι η Κυριακή του Ασώτου. Τυχαίο κι αυτό; Μ’ αυτά και μ’ αυτά μισοκλείνει ένας κύκλος διακυβέρνησης ανοίγει ένας δεύτερος κύκλος και αν εκλεγεί ο Νίκος Χριστοδουλίδης θα τον αντιγράψει ενώ αν εκλεγεί ο Αβέρωφ Νεοφύτου θα τον τετραγωνίσει. Και για όσους το πήραν επιπόλαια, τους παραπέμπω στη δήλωση του Αβέρωφ ότι θα περάσει πρώτος την πρώτη Κυριακή και θα εκλεγεί Πρόεδρος την δεύτερη Κυριακή.
Αν είχαμε άλλη μια βδομάδα θα εκλεγόταν Πρόεδρος απ’ τον πρώτο γύρο και θα ερχόταν πρώτος στον δεύτερο γύρο. Όμως, η αλήθεια είναι ότι ο Αβέρωφ, παρά την αισιοδοξία των τελευταίων ημερών, φοβάται τον Νίκο Χριστοδουλίδη επειδή μιλά τη γλώσσα του λαού. Και λέει, ας πούμε: «Φίλες και φίλοι, αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα, έχουμε τις ίδιες προσδοκίες». Μα την πίστη μου, όλα τα περίμενα αλλά να αντέγραφε και τα προβλήματά μας, δεν το περίμενα. Από που ως που αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα; Και από που ως που έχουμε τις ίδιες προσδοκίες; Προσωπικά δεν προσδοκώ να εκλεγώ Πρόεδρος, για διάφορους λόγους. Πρώτον και κύριο, αγαπώ τον τόπο μου. Αλλά, ας επανέλθουμε στο μήνυμα του Νίκου Χριστοδουλίδη: «Μαζί διαμορφώσαμε ένα σύγχρονο πρόγραμμα διακυβέρνησης…». Στον Γιαννάκη Κασουλίδη απευθυνόταν; Διότι αυτουνού αντέγραψε την εξαγγελία και το πρόγραμμα διακυβέρνησης. Και το κορυφαίο που είπε: «Είμαι αποφασισμένος να δουλέψω σκληρά…». Επιτέλους θα δουλέψει και μάλιστα σκληρά.
Πάντως, παρόλη την αισιοδοξία του, ο Νίκος Χριστοδουλίδης έχει και κάποια έγνοια. Ειδικά μετά που ο ιατροδικαστής Μάριος Ματσάκης τάχθηκε υπέρ του Αβέρωφ, θορυβήθηκε. Διότι, σου λέει, μήπως ο Ματσάκης έκανε τη νεκροψία και κατέληξε στη διάγνωση ότι η δυναμική μας είναι πεθαμένη και δεν έχουμε προοπτική. Διότι, ένα πράγμα είναι να πατάς επί ζωντανών πτωμάτων και άλλο να κερδίζεις τις εκλογές. Και από ότι πληροφορείται η στήλη, πάγωσε το αίμα του Νίκου Χριστοδουλίδη όταν άκουσε την ομιλία Αβέρωφ στην τελευταία του προεκλογική. Ειδικά όταν χρησιμοποίησε την αναφορά του Κασουλίδη (όταν ήταν υποψήφιος το 2008) ότι «όντως το φράγμα του φόβου έσπασε, το κύμα της υποστήριξης μεγαλώνει». Ο άλλος υποψήφιος (όπως αποκαλούσε τον Χριστοδουλίδη) νόμισε ότι τον κτύπησε τσουνάμι, όταν άκουσε πως «το κύμα ξεκίνησε στο Παραλίμνι και την ελεύθερη Αμμόχωστο, έγινε ποτάμι στην Πάφο και στη Λάρνακα, ορμητικός χείμαρρος στη Λεμεσό, και θάλασσα, λαοθάλασσα, στη Λευκωσία».
Καλή ψήφο σε όλους και όπως έλεγαν και οι παλαιότεροι «τα μακρά κοντά γινήκαν».
ΒΑΣ ΒΑΣ
Συγκινητική η Πρώτη Κυρία
Το ήμαρτον μου να το πω, συγκινήθηκα με τις πρόσφατες δηλώσεις της πρώτης Κυρίας Άντρης Αναστασιάδη, η οποία ανάμεσα σε άλλα, είπε: «Με τον Νίκο περάσαμε κρίση στον γάμο μας». Δεδομένου ότι ο Νίκος είναι ηθικών αρχών και χριστιανικών πεποιθήσεων, αυτό που μπορώ να υποθέσω είναι ότι για την κρίση ευθύνεται η κρεβατομουρμούρα. Διότι τον Νίκο, όχι τον Χριστοδουλίδη (δεν μιλάμε δα για αντιγραφές) αλλά τον Αναστασιάδη, μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς ότι εκσφενδόνιζε τασάκια, έπινε κανένα…τσάι παραπάνω, εξοργιζόταν με το τίποτε, έκανε λίγο καυστικό χιούμορ, έστελνε τους δημοσιογράφους στο δαίμονα, αλλά δεν είχε άλλα χούγια ακόμη και όταν του έβαζαν το πιστόλι στον κρόταφο.
Όπως διαβάσαμε λοιπόν, η Πρώτη Κυρία δεν δίστασε να αναφερθεί στο γάμο της και στην κρίση που πέρασαν με τον Νίκο Αναστασιάδη υπογραμμίζοντας πως: «Όποιος πει ότι δεν πέρασε κάποια κρίση θα είναι ψέμα αλλά με την κατανόηση και το διάλογο ξεπερνιούνται». Εδώ που τα λέμε, ο Νίκος Αναστασιάδης είναι ένα κομμάτι μάλαμα, σκέτο χρυσάφι 24 καρατίων. Ούτε χρυσό διαβατήριο να ήταν. «Σε μια διαφωνία, κάνουμε και οι δυο υποχωρήσεις», είπε. Καλά κάνει ο Νίκος Αναστασιάδης που υποχωρεί. Μόνο στο Kυπριακό να κάνει υποχωρήσεις; Εκεί που έμεινε σταθερός ήταν στην στήριξη του προς τον Αβέρωφ Νεοφύτου. Τέτοια σταθερότητα ούτε η Ομόνοια παρουσίασε.
Αλλά και ο Αβέρωφ άδραξε την ευκαιρία και πήρε φόρα, φτάνοντας στο σημείο να διερωτηθεί κατά πόσον πίσω από έναν πρωτάρη υποψήφιο κρύβονται αποτυχημένες συνταγές και ευκαιριακές συμμαχίες εξουσίας; Πρωτάρης ο Νίκος Χριστοδουλίδης; Μα το επιτελείο του Αβέρωφ δεν βλέπει ποιους έχει πίσω του ο Νίκος Χριστοδουλίδης; Και μην βιαστεί να απαντήσει «πίσω μου σ’ έχω σατανά», διότι θα σκοτωθούμε. Σατανάς ο Μάριος Καρογιάν; Ή ο Νικόλας; Ή η Ελένη (και κάθε Ελένη, όπως λέει και το τραγούδι); Ή ο Σιζόπουλος; Άκου «πρωτάρης»! Λες και μιλάμε για σεξ. Βεβαίως οι εκλογές δεν σχετίζονται ευθέως με το σεξ, αλλά αναλόγως του ποιος θα εκλεγεί μπορεί να πηδήξει όλα τα εμπόδια (και όχι μόνο) οπόταν κάποια έμμεση σχέση υπάρχει.
Αλλά και ο Πρόεδρος δεν έκατσε με σταυρωμένα χέρια, αλλά αλώνισε όλη την Κύπρο κόβοντας κορδέλες και μόνο το γήπεδο της Τσετίνκαγια δεν εγκαινίασε. Μέχρι και στην παλιά μου γειτονιά πήγε. Από ότι μου είπαν, στάθμευσε μια λιμουζίνα έξω από το σπίτι της μακαριστής ράφτρας, δίπλα απ’ το πατρικό μου, και οι επιβαίνοντες ζήτησαν να μιλήσουν μαζί της. Οι γειτόνισσες, τους ενημέρωσαν πως εδώ και εννέα χρόνια μετακόμισε στας αιωνίους μονάς, οπόταν ζήτησαν την κόρη ή άλλο συγγενή της. Ήθελαν να ρωτήσουν αν της έμεινε καμιά κορδέλα. Δεν άφησε κορδέλα για κορδέλα ο Πρόεδρος και έψαχναν από το παζάρι.
Ξέφυγε και ενός συνοδού και αντί να πει «θέλουμε κορδέλα», είπε «την θέλει ο Κορδέλας», παραπέμποντας στον Πρόεδρό μας. Ο οποίος, ειδικά τις τελευταίες μέρες φωνασκεί περισσότερο από τη Σωτηρούλα. Όμως, μερικές φορές, πίστεψε με κύριε Πρόεδρε, επιβάλλεται απλώς να είμαστε Κύριοι. Τίποτε άλλο.
ΒΑΣ ΒΑΣ
