Για να αυξηθεί η επιβατικότητα στα λεωφορεία και για να γίνουν μέρος της καθημερινότητας μας χρειάζεται και πολιτική βούληση
Συμπληρώνονται σύντομα 3 χρόνια από την έναρξη της δεύτερης δεκαετίας (2020-2030) του νέου συστήματος των Δημόσιων Μεταφορών στην Κύπρο. Μια τριετία η οποία δεν έχει ουσιαστικές βελτιώσεις σε σχέση με την πρώτη δεκαετία, παρά τις διαβεβαιώσεις που δίνονταν από όλους τους αρμόδιους.
Σήμερα, μόνο ένα μικρό ποσοστό, γύρω στο 4% – 5% του πληθυσμού, έχουν εντάξει το λεωφορείο, το μόνο μέσο μαζικής μεταφοράς στην Κύπρο, στην καθημερινότητα τους. Τα λεωφορεία χρησιμοποιούνται κυρίως από την πλειοψηφία των μαθητών από χωριά και με ένα μικρότερο ποσοστό των μαθητών στις πόλεις, από τους ηλικιωμένους, τους αλλοδαπούς και στο ελάχιστο από τους εργαζόμενους. Αυτό αποδεικνύει και σήμερα ότι τα μέσα δημoσίων μαζικών μεταφορών συνεχίζουν να είναι παραγκωνισμένα, με το ιδιωτικό αυτοκίνητο να κατέχει ηγετική θέση και να αποτελεί το κυρίαρχο μέσο μεταφοράς στην Κύπρο. Αυτό ορίζεται κυρίως στο γεγονός ότι οι υποδομές στην Κύπρο είναι ελλιπείς, παραμελημένες και με δρομολόγια τα οποία πολλές φορές δεν βοηθούν στην έγκαιρη μετάβαση του επιβάτη στον προορισμό του.
Παρόλα αυτά, θα πρέπει όσοι ενδιαφερόμαστε πραγματικά να γίνει μέρος της καθημερινότητας μας το λεωφορείο, να βοηθήσουμε και με σωστή κριτική να παρεμβαίνουμε εκεί που πρέπει. Μπορούμε και πρέπει να προσπαθήσουμε για να οδηγηθούν τα πράγματα στη σωστή κατεύθυνση.
Για να αυξηθεί η επιβατικότητα στα λεωφορεία και για να γίνουν μέρος της καθημερινότητας μας χρειάζεται και πολιτική βούληση. Χρειάζεται να παρθούν μια σειρά από μέτρα. Χρειάζονται σωστές υποδομές, λεωφορειολωρίδες, να δίδεται προτεραιότητα στο λεωφορείο από όλους μας, πάταξη της παράνομης στάθμευσης, κ.α.
Εκτός από αυτά, χρειάζεται να γίνει και από τις εταιρείες, σε συνεργασία με τα αρμόδια τμήματα του Υπουργείου Μεταφορών, καλύτερος σχεδιασμός των δρομολογίων, με καλύτερο συγχρονισμό του χρόνου διεκπεραίωσης ενός δρομολογίου και να προστεθούν περισσότερα και πιο τακτικά δρομολόγια στις περιοχές όπου κρίνεται πιο αναγκαίο. Αυτές οι ενέργειες πρέπει να υλοποιηθούν το συντομότερο, διαφορετικά ο κόσμος θα αποξενώσει περισσότερο το σύστημα των δημόσιων επιβατικών μεταφορών.
Ως πολίτες αυτού του τόπου οφείλουμε όλοι να στηρίξουμε αυτό το σύστημα και αυτό μπορούμε να το κάνουμε με τη μείωση της χρήσης του ιδιωτικού μας οχήματος και με την ταυτόχρονη αύξηση της χρήσης του λεωφορείου. Για να το πετύχουμε όμως αυτό, οφείλουμε και πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία. Το να χρησιμοποιούμε συνεχώς το ιδιωτικό μας αυτοκίνητο δεν είναι οικονομικά και οικολογικά το καλύτερο. Αν χρησιμοποιήσουμε σωστά το λεωφορείο θα μειώσουμε τα έξοδα μετακίνησης μας (καύσιμα, συντήρηση και στάθμευση του οχήματος), θα πετύχουμε μείωση των δυστυχημάτων και των οδικών παραβάσεων.
Ως συντεχνίες, μαζί με τους εργαζόμενους σε αυτόν τον τομέα, έχουμε επανειλημμένα προειδοποιήσει πως πρέπει να γίνουν οι σωστές ενέργειες, με τη λήψη των ορθότερων αποφάσεων το συντομότερο. Επίσης, σε αρκετές περιπτώσεις δείχνουμε κατανόηση και υπομονή στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε αυτό τον τομέα, στην προσπάθεια μας να βοηθήσουμε στην επιβίωση και ανάπτυξη των δημόσιων επιβατικών μεταφορών. Ένας τομέας ο οποίος απασχολεί παγκύπρια πέραν των 1200 εργαζομένων.
Ως ΣΕΓΔΑΜΕΛΙΝ – ΠΕΟ διαβεβαιώνουμε πως θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε καθημερινά όλα τα θέματα που αφορούν τις δημόσιες μεταφορές και θα παρεμβαίνουμε ανάλογα, τόσο για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, όσο και για την αναβάθμιση του συστήματος, προς όφελος των πολιτών του τόπου μας.
* Κεντρικός Οργανωτικός Γραμματέας ΣΕΓΔΑΜΕΛΙΝ – ΠΕΟ
