Την περασμένη βδομάδα, με αφορμή τους σοβαρούς βανδαλισμούς που σημειώθηκαν από χούλιγκαν των γηπέδων, αποφασίστηκαν από Πρόεδρο Δημοκρατίας και υπουργό Δικαιοσύνης, μία σειρά μέτρων. Τα οποία αφορούν όλα την Αστυνομία: Συγκρότηση αντιοχλαγωγικής ομάδας, με αποκλειστικά καθήκοντα αστυνόμευση αγώνων, επιτήρηση οργανωμένων κατά τις μετακινήσεις τους από την Αστυνομία, εντατικοποίηση σωματικών ελέγχων από την Αστυνομία, τροποποίηση διάφορων νομοθεσιών που έχουν να κάνουν με αστυνομικούς ελέγχους και διάφορα άλλα, που σημαίνει πως όταν διεξάγεται ποδοσφαιρικός αγώνας, όλη σχεδόν η αστυνομική δύναμη θα χρειάζεται να ασχολείται με τον αγώνα ή τους αγώνες που διεξάγονται παράλληλα.
Κι αν οι χούλιγκαν δεν εκτονωθούν στα γήπεδα, θα εκτονωθούν κάπου αλλού. Για αυτό, συστάθηκε ειδική ομάδα η οποία τούτες τις μέρες θα διενεργεί ελέγχους σε λαμπρατζιές, ενόψει της γιορτής του Πάσχα. Τις μέρες, μάλιστα, της Μεγάλης Παρασκευής και του Μεγάλου Σαββάτου, θα ζητηθεί ενίσχυση από τη ΜΜΑΔ.
Το λύσαμε λοιπόν κι αυτό. Παρ’ όλα αυτά, όλο και κάτι μας ξεφεύγει. Ο κακός χαμός, λένε, έγινε χθες έξω από το Λύκειο Αγίας Φύλας, όταν κάμποσοι μοτοσυκλετιστές μαζεύτηκαν έξω από το σχολείο για να «τιμήσουν» το «έθιμο» των 100 ημερών πριν καταταγούν στο στρατό. Οι «εορτασμοί» περιλάμβαναν οχληρία αλλά και κάψιμο ελαστικών καθώς και μίας μοτοσυκλέτας η οποία, όπως διαπιστώθηκε αργότερα, ήταν κλοπιμαία.
Κι όπως μας διδάσκουν τα γεγονότα, η βία ξεφυτρώνει εκεί που δεν την περιμένεις. Ακόμα και σε μια διάλεξη σε χώρο πανεπιστημίου, όπως είδαμε πριν λίγες μέρες όταν κουκουλοφόροι εισέβαλαν σε αίθουσα όπου γινόταν συζήτηση με θέμα τα φύλα. Ακόμα και κατά την έναρξη του σχολικού έτους, όταν κάποιοι αποφασίζουν να ρίχνουν κοτόπουλα από τα μπαλκόνια του σχολείου για το «καλό» της νέας σχολικής χρονιάς.
Το είδος αυτό, της νεανικής κυρίως αντικοινωνικότητας, μπορεί να εκδηλωθεί με οποιαδήποτε αφορμή. Είναι σαν μια χύτρα που βράζει ζητώντας εκτόνωση. Είναι, λοιπόν, η διόρθωση της κατάστασης που βλέπουμε να διαμορφώνεται αποστολή της Αστυνομίας; Ενδεχομένως, η Αστυνομία να έχει ρόλο στην καταστολή, στην κατάσβεση της φωτιάς. Η οποία όμως φωτιά, κανείς δεν ξέρει πότε, πού και πώς θα εκδηλωθεί. Κι η Αστυνομία, σίγουρα, δεν μπορεί να είναι παντού κι όλες τις ώρες. Κι ούτε κι οι πολίτες μπορούν να ζουν σε ένα αστυνομοκρατούμενο τόπο. Το θέμα είναι να βρούμε, τι φταίει; Πώς φτάσαμε ως εδώ; Πώς μπορούμε να προλάβουμε το κακό; Γιατί οι νέοι έχουν τόσο θυμό μέσα τους; Μέχρι πού μπορούν να φτάσουν; Ξεκινώντας από αυτό το τελευταίο ερώτημα ίσως τρομάξουμε αν αντιληφθούμε μέχρι πού μπορούν να φτάσουν τα πράγματα.
