Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ έχει την ευθύνη της εφαρμογής των νόμων. Είναι η αποστολή της αποτρεπτική, αλλά ταυτόχρονα έχει την ευθύνη να μην επιτρέπει εκτροπές από την νομοθεσία. Στα πλαίσια αυτά και με αφορμή τα πρόσφατα επεισόδια στη διάρκεια αγώνα καλαθόσφαιρας στη Λευκωσία, έχουν διαμορφωθεί και ανακοινωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση του χουλιγκανισμού. Από την ανακοίνωση των μέτρων είναι προφανές πως η Αστυνομία θα φορτωθεί την περισσότερη ευθύνη για την υλοποίησής τους. Αναλαμβάνει την εφαρμογή των μέτρων αυτών, που στόχο έχουν να αντιμετωπιστούν οι εκδηλώσεις βίας στους αθλητικούς χώρους. Στόχο έχουν να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο του χουλιγκανισμού. Ενόψει τούτου έχει, μεταξύ άλλων, αποφασιστεί η συγκρότηση αντιοχλαγωγικης μονάδας, που θα υπάγεται στην ΜΜΑΔ.
ΔΕΝ είναι, όμως, μόνο όσα διαδραματίζονται στα γήπεδα, που αποτελούν πρόβλημα. Παρόμοιες συμπεριφορές εντοπίζονται και σε άλλους χώρους. Ενόψει της γιορτής του Πάσχα, ξεκίνησε ένα «κυνηγητό» για το μη άναμμα λαμπρατζιών. Αυτό δεν αφορά το έθιμο, αλλά την τάση που έχουν κάποιοι νεαροί να ανάβουν φωτιές και να προκαλούν ζημιές. Περαιτέρω, παρακολουθούμε κατά καιρούς βανδαλισμοί σε σχολεία, καταστροφές με μεγάλες ζημιές. Τις προάλλες στο Λύκειο Αγίας Φύλας, μεγάλος αριθμός μοτοσυκλετιστών συγκεντρώθηκαν έξω από το σχολείο για να «τιμήσουν»- άκουσον, άκουσον- το καινούργιο… έθιμο των 100 ημερών πριν καταταγούν στο στρατό! Και οι γιορτασμοί περιελάμβαναν οχληρία, κάψιμο ελαστικών και μιας μοτοσυκλέτας. Όχι δική τους, αλλά κλοπιμαίας.
ΕΙΝΑΙ σαφές πως ο χουλιγκανισμός δεν υπάρχει μόνο στα γήπεδα, αλλά και εκτός. Υπάρχει παντού. Εάν δεν προκαλέσουν επεισόδια, ζημιές εντός των αθλητικών χώρων, θα το πράξουν κάπου αλλού. Το έχουμε παρακολουθήσει πολλές φορές κι αυτό. Συνεπώς, ο χουλιγκανισμός, ως μια αντικοινωνική ακραία εκδήλωση και συμπεριφορά, είναι εντός και εκτός γηπέδων, εντός και εκτός των σχολείων.
Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ των φαινομένων αυτών, δεν αφορά μόνο την Αστυνομία, που ασφαλώς είναι βασικό εργαλείο στην μεγάλη προσπάθεια να καταπολεμηθεί το φαινόμενο αυτό. Αφορά ολόκληρη την κοινωνία, τον καθένα από εμάς. Αφορά τους γονείς, το σχολείο, αλλά και τα ίδια τα παιδιά. Πρόκειται για ένα αντικοινωνικό φαινόμενο, που πρέπει συντονισμένα και συλλογικά να αντιμετωπιστεί. Δεν θέλουμε περισσότερη Αστυνομία στην καθημερινότητα μας. Κυρίως, όμως, δεν θέλουμε τον χουλιγκανισμό και τις ακραίες συμπεριφορές κάποιων ανεγκέφαλων. Εάν δεν λάβουμε σοβαρά υπόψη την ανάπτυξη του φαινομένου, θα αντιληφθούμε στο μέλλον ότι θα φθάσουμε σε σημείο, που θα είναι ανεξέλεγκτο και μη αντιμετωπίσιμο. Δεν το θέλουμε αυτό!