«Μετά από έντονο προβληματισμό, έχουμε καταλήξει ότι η Διοίκηση θα μπορούσε, ενδεχομένως, κατά την κρίση της, να προχωρήσει σε αναγωγή της βαθμολογίας συγκεκριμένων μαθημάτων (επί συγκεκριμένων ερωτήσεων) τα οποία είναι κοινά και στα οποία έχουν παρακαθίσει το σύνολο των μαθητών/ μαθητριών ή τα οποία είναι κοινά ανά κλάδο μάθησης (εάν υπάρχει). Εναπόκειται στη Διοίκηση να κρίνει κατά πόσο διαπιστώνονται συγκεκριμένοι λόγοι που να της επιτρέπουν να ενεργήσει με αυτό τον τρόπο, και για το καλώς νοούμενο συμφέρον των μαθητών/μαθητριών. Τέτοιοι παράγοντες θα μπορούσαν να αποτελέσουν η εισαγωγή θεμάτων ή ύλης στο εξεταστικό δοκίμιο που δεν διδάχθηκαν, ο υψηλός βαθμός δυσκολίας σε συγκεκριμένα εξεταστικά θέματα ή οι λανθασμένες διατυπώσεις ερωτήσεων ή οι διατυπώσεις ερωτήσεων με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε να μην ήταν εύλογα αντιληπτή η απάντηση σε αυτές. Κατά την άποψή μου, οποιαδήποτε αλλαγή των βαθμολογιών (προς τα πάνω) μέσω της μεθόδου της αναγωγής των βαθμολογιών, ως μέτρο που θα ληφθεί με απόφαση της Διοίκησης, θα μπορούσε να είναι εφικτή, νοουμένου ότι αυτή θα γίνει με ισότιμο τρόπο, για το σύνολο των μαθητών/ μαθητριών και, νοουμένου ότι μόνο ευμενή αποτέλεσμα θα έχει για τους μαθητές/ μαθήτριες».
Ντροπή! Μόνο αυτό πρέπει να αισθάνονται κάποιοι στο υπουργείο Παιδείας. Το κείμενο το οποίο διαβάσατε πιο πάνω, αποτελεί απόσπασμα της γνωμάτευσης της Νομικής Υπηρεσίας (ΝΥ) αναφορικά με τις τετράμηνες εξετάσεις. Πρόκειται για την γνωμάτευση την οποία απέκρυβαν επί τρεις ολόκληρες εβδομάδες. Σε αυτό το χρονικό διάστημα, επαναλάμβαναν με φορτικό τρόπο ότι η ΝΥ πρόσφερε λύση για το δεύτερο τετράμηνο (αυτήν την οποία προώθησαν στην Βουλή) αλλά έδενε τα χέρια τους ως προς την όποια αλλαγή στο πρώτο τετράμηνο. Εκεί, δηλαδή, όπου διεπράχθη το τερατούργημα το οποίο θυματοποίησε χιλιάδες μαθητές.
Χθες, όμως, η γνωμάτευση δόθηκε (επιτέλους) στα μέλη της Επιτροπής Παιδείας. Έσκασε σαν βόμβα στα χέρια τους. Αφού ανακάλυψαν ότι υπήρχε (και υπάρχει) τρόπος να λυτρωθούν οι μαθητές από την θυματοποίηση, εξαιτίας, της εμμονής και της ανικανότητας του υπουργείου Παιδείας και του προηγούμενου πολιτικού προϊστάμενού του.
Το περιεχόμενο της γνωμάτευσης είναι απείρως αποκαλυπτικό. Η κ. Έλενα Παπαγεωργίου, ανώτερη δικηγόρος της Δημοκρατίας, η οποία υπογράφει την γνωμάτευση, πρώτα απαντάει θετικά στο ερώτημα που υπέβαλε το υπουργείο Παιδείας για την αλλαγή στη βαρύτητα της βαθμολόγησης του δευτέρου τετραμήνου. Στη συνέχεια, απαντάει αρνητικά στο ερώτημα του ΥΠΑΝ ως προς το ενδεχόμενο αναδρομικότητας για το πρώτο τετράμηνο.
Η κ. Παπαγεωργίου, όμως, προχωρά από μόνη της και αποκαλύπτει ότι το ΥΠΑΝ δεν ζήτησε από την ΝΥ να εισηγηθεί άλλους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να ικανοποιηθεί το καλώς νοούμενο συμφέρον των μαθητών. Ρώτησε απλώς και μόνο για την αναδρομικότητα και τελεία! Η ίδια, ωστόσο, εν τη σοφία της, εισηγείται υπαλλακτικό τρόπο (όπως αναφέρεται στο απόσπασμα στην αρχή του άρθρου).
Είναι θλιβερή η στάση του ΥΠΑΝ. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι δεν ήθελαν να αγγίξουν το πρώτο τετράμηνο. Αυτό καταδεικνύει το γεγονός ότι δεν ζήτησαν εισηγήσεις περί αυτού από την ΝΥ, απέκρυψαν την γνωμάτευση, απέκρυψαν την εισήγηση της ΝΥ για την αναγωγή και δημιούργησαν την εικόνα ότι η ΝΥ τους έδενε τα χέρια και δεν μπορούσαν να πράξουν το παραμικρό για το πρώτο τετράμηνο.
Ποιος φέρει την ευθύνη γι’ αυτήν την εγκληματική συμπεριφορά; Η υπουργός Παιδείας (θέλουμε να πιστεύουμε πως όχι διότι κάτι τέτοιο θα ήταν τραγικό) ο γενικός διευθυντής, ο διευθυντής Μέσης Εκπαίδευσης, άλλοι τεχνοκράτες ή όλοι μαζί; Δεν μπορούμε μετά βεβαιότητας να γνωρίζουμε αλλά μπορούμε να υποψιαστούμε μερικούς… Άλλωστε, μια χθεσινή ανάρτηση (δημοσιεύεται στο τέλος του άρθρου) του προέδρου των οργανωμένων γονέων λέει πολλά…
Είναι απάνθρωπο αυτό που έγινε. Πρώτα θυσίασαν χιλιάδες μαθητές στο βωμό ενός θεσμού που βοούσε από χρόνια ότι ήταν επιζήμιος, τουλάχιστον όπως εφαρμοζόταν. Όταν επιτέλους, υποχρεώθηκαν να αναγνωρίσουν το έγκλημα, σκοπίμως απέφυγαν να διαγράψουν την αδικία. Προτίμησαν να σφραγίσουν με βουλοκέρι την θυματοποίηση των παιδιών στο πρώτο τετράμηνο.
Χρόνια τώρα βλέπαμε ότι στο συγκεκριμένο υπουργείο είχαν μαζευτεί για χρόνια πολλές μετριότητες, που λειτουργούσαν δίκην βαθέως κράτους. Αυτό δικαιολογεί και τη διαρκή κατρακύλα της Παιδείας μας. Είναι καιρός ο νέος Πρόεδρος να βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο. Προεκλογικά έδωσε (και πολύ σωστά) τεράστια σημασία στο κεφάλαιο Παιδεία. Ξεκάθαρα, λοιπόν, του υποδεικνύουμε ότι δεν πρόκειται να πετύχει πολλά αν δεν καθαρίσει τη σαβούρα που έχει μαζευτεί εκεί.
Σήμερα, μετά από την εκκωφαντική αποκάλυψη του περιεχομένου της γνωμάτευσης της ΝΥ, το βάρος της ευθύνης μετατίθεται ολόκληρο στην Βουλή. Πρώτα στην Επιτροπή Παιδείας και μετά στην Ολομέλεια. Έστω και την υστάτη, σκεφτείτε τα αθώα παιδιά και σώστε τα!
Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΓΟΝΕΩΝ
Γενικός Διευθυντής Υπουργείου Παιδείας, αρμόδιο άτομο διαβούλευσης και επαφής Υπουργείου με Νομική Υπηρεσία.
15 Μαρτίου: Με περισσό θράσος, αυτοβούλως, αυθαίρετα και παράτυπα μας απέστειλε επιστολή όπου μας έλεγε πως το Υπουργείο έχει ελέγξει όλα τα δοκίμια και πως όλες οι διαδικασίες και τα αποτελέσματα είναι άψογα. Σε ό,τι αφορά την πρόταση μας για αναγωγή στα μαθήματα που παρουσίασαν πρόβλημα απορρίπτεται γιατί κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται!
16 Μαρτίου: Νομική Υπηρεσία προς Γενικό Διευθυντή: Ναι, είναι καθόλα νόμιμο και θα μπορούσε σε συγκεκριμένα μαθήματα του Α τετραμήνου να γίνουν αναγωγές βαθμολογιών προς τα πάνω.
«Κάποιοι μας δουλεύουν ψιλό γαζί».
