Πρόεδρος κόμματος, στις προεκλογικές γύρες που κάνουν όλοι πλέον, συναντάται –αυθόρμητα ή όχι, δεν έχει σημασία– με κάποιους μαθητές. Πιάνει κουβέντα στο πόδι με έναν από αυτούς, ο οποίος του είπε πως ότι δεν πέρασε στις Πανελλήνιες εξετάσεις για να μπει σε πανεπιστήμιο κι εκείνος –ο πολιτικός– αποκρίνεται αμέσως λέγοντάς του «σε έκοψε η Κεραμέως» (σ.σ. υπουργός Παιδείας της τωρινής κυβέρνησης), με υποβόσκουσα αποδοκιμαστική απορία. Καλημέρα μας απ’ όπου κι αν μας ακούτε και καλωσορίσατε στην Ελλάδα.
> Δεν έχει τόση σημασία ποιος είναι ο πρόεδρος κόμματος – εύκολα το μαντεύει κάποιος. Σημασία έχει αυτό το «σε έκοψε η …». Δηλαδή, δεν σκέφτηκε ο καημένος ότι μπορεί ο νεαρός να μην πέρασε στο πανεπιστήμιο επειδή δεν πήγε καλά στις εξετάσεις, ή δεν διάβασε όσο έπρεπε. Αμέσως έβγαλε το συμπέρασμα, ότι για την αποτυχία του δεν ευθύνεται αυτός, ο μαθητής, αλλά κάποιος άλλος. Κατά προτίμηση ένας πολιτικός του αντίπαλος.
> Όλο αυτό είναι μία ακριβής περίληψη του ορισμού του λαϊκισμού. Της πιο σοβαρής, ίσως, πολιτικής αρρώστιας όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στις περισσότερες άλλες χώρες της Ευρώπης. Νομίζω πως ευδοκιμεί και στην Κύπρο. Ε;
> Η είδηση όμως, που έχει σημασία, βγαίνει από τα τελευταία στοιχεία της Eurostat για την ανεργία των νέων της Ευρώπης για τον μήνα Φεβρουάριο, φέρνει στην πρώτη–πρώτη θέση την Ελλάδα με ποσοστό 29,7%. Πολύ κοντά είναι η Ισπανία με 29,3%, η Ιταλία 22,4%, η Ρουμανία 22,3 και η Σουηδία 22,2%. Γενικά, είναι πολύ ψηλά σε όλη την ΕΕ τα ποσοστά ανεργίας των νέων. Τις καλύτερες επιδόσεις έχουν Γερμανία 5,7%, Τσεχία 7,2%, Ολλανδία 7,8% (που έχει από τα καλύτερα εκπαιδευτικά συστήματα στην Ευρώπη), η Σλοβενία 9,3 και η Βουλγαρία 9,4%.
> Για την Κύπρο, σε αντίθεση με όλες τις άλλες χώρες, δεν καταγράφονται στοιχεία για τους 2 πρώτους μήνες του 2023 – δεν γνωρίζω γιατί. Όπως και να ’χει, τον Δεκέμβριο του 2022 έκλεισε με το ποσοστό ανεργίας ανάμεσα στους νέους (κάτω των 25) να είναι στα 18,6%, που επίσης είναι πολύ υψηλό.
> Το θέμα της ανεργίας των νέων δεν έχει να κάνει μόνο με την γενική οικονομική κατάσταση μιας χώρας, αλλά και με πολλούς άλλους παράγοντες. Στη δική μας περίπτωση, εδώ στο νότο, παίζει ρόλο και το κατά πόσο οι γονείς αφήνουν πραγματικά τα παιδιά τους να «πετάξουν» Δεν είναι μόνο ότι τα «καθοδηγούν» προς συγκεκριμένες επαγγελματικές επιλογές, αλλά κυρίως ότι τα θέλουν κοντά τους. Ακόμα κι αν ξέρουν ότι αυτό μπορεί να τα εμποδίσει να ανοίξουν τους ορίζοντές τους και αλλού, ακόμα και να κτυπηθούν, να ταλαιπωρηθούν. Κατά κανόνα, αυτά τα παιδιά είναι που τελικά προκόβουν. Κι ας στεναχωριούνται οι γονείς που δεν τα έχουν όλη μέρα, κάθε μέρα, δίπλα τους, κοντά τους…
> > Στην πόλη Σαντίζ του Ιράν, δύο γυναίκες μπήκαν σε ένα κατάστημα τροφίμων χωρίς να φοράνε χιτζάμπ, τη μαντήλα τους στο κεφάλι, όπως προστάζει ο ισλαμικός νόμος της χώρας. Ένας άνδρας, μόλις τις είδε, άρπαξε μια μεγάλη γαβάθα με γιαούρτι και το πέταξε στο πρόσωπο των δύο γυναικών. Ειδοποιήθηκε αμέσως η Αστυνομία –που ήταν και κοντά– και συνέλαβε τις δύο γυναίκες για παράβαση του νόμου για το χιτζάμπ.
> Μιλώντας με λέξεις. Από τον ποιητικό Στράτο Φαναρά, που οι περισσότεροι τον ξέρουμε ως πρόεδρο της εταιρείας δημοσκοπήσεων Metron Analysis και την επικοινωνιακή του καθοδήγηση προς λίγους πολιτικούς που του το ζήτησαν – μερικοί από τους οποίους δεν ήθελαν να τον ακούσουν:
> «Θέλουμε να σταθούμε κομψά, πρωτότυπα σε μια σελίδα να κερδίσουμε εντυπώσεις με τη φόρμα μας
αφού στο περιεχόμενό μας κανείς δεν δίνει σημασία μπορείς για μας να κάνεις κάτι;
> Δε ξέρω, δεν είμαι σίγουρος το μόνο που σκέφτομαι είναι πως αν σας στοίχιζα για μια φορά
στα δεξιά αντί για αριστερά μπορεί να κάνατε μια κάποια εντύπωση μα ύστερα μπορεί να σας μετατοπίζουν όλοι κατά το δοκούν σαν τα νοήματά τους».
