Για τους μη Βρετανούς η βασιλική οικογένεια είναι μια σκέτη διασκέδαση. Με τα τερτίπια τους οι γαλαζοαίματοι προσφέρουν πλούσιο υλικό για κάθε είδους σχόλια. Επιπλέον, έχουν γυριστεί δεκάδες σειρές, ταινίες και ντοκιμαντέρ με αποτέλεσμα να ξέρουμε τα πάντα για αυτούς. Χώρια οι πληροφορίες που δίνουν οι ίδιοι τροφοδοτώντας τα μέσα ενημέρωσης που διψούν για βασιλικό κουτσομπολιό.
Οι Βρετανοί μάλλον και αυτοί φαίνεται να περνούν καλά με τον Οίκο των Ουίνδσορ, αν κρίνει κανείς και από τα υψηλά ποσοστά δημοτικότητας που έχει η βασιλική οικογένεια. Η διαφορά, όμως με τους υπόλοιπους είναι πως εκείνοι χρυσοπληρώνουν για να διαιωνίζεται ένας θεσμός, που δεν εξυπηρετεί σε τίποτα ουσιαστικό. Υπάρχει, στα αλήθεια σήμερα κανένας που να πιστεύει πως είναι ο βασιλιάς ή η βασίλισσα που εγγυάται τη σταθερότητα και τη δημοκρατία;
Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2021 από τον ετήσιο προϋπολογισμό του παλατιού του Μπάκιγχαμ, το κόστος της βασιλικής οικογένειας ανέρχεται σε περίπου 86 εκατομμύρια στερλίνες το χρόνο. Ωστόσο, σύμφωνα άλλες εκτιμήσεις που λαμβάνουν υπόψη τους παραμέτρους όπως η ασφάλεια, ανεβάζουν αυτό το ποσό στα 300 εκατομμύρια στερλίνες.
Θα περίμενε κανείς πως τόσα χρήματα αυτοί οι άνθρωποι που το μόνο τους καθήκον είναι να τρέχουν από εκδήλωση σε εκδήλωση, θα ήταν ικανοποιημένοι με τα πλούτη και τις ανέσεις που απολαμβάνουν. Και όμως. Όπως αποκάλυψε η εφημερίδα Guardian, που είναι φανατικά υπέρμαχος της κατάργησης της βασιλείας, ο Κάρολος και η αείμνηστη μητέρα του έχουν λάβει πληρωμές που ισοδυναμούν με περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο λίρες από την εκμετάλλευση κτημάτων γης και περιουσίας.
Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτά τα χρήματα προέρχονται από κτήματα αμφιλεγόμενης ιδιοκτησίας, που δεν ανήκουν στη βασιλική οικογένεια. Επομένως, τα έσοδα από την εκμετάλλευσή τούς δεν πρέπει να καταλήγουν στις βασιλικές τσέπες, που ήδη είναι γεμάτες, αλλά στο δημόσιο, ώστε να επωφελείται το κράτος αλλά και οι πολίτες. Το οποίο δημόσιο να σημειωθεί ότι ζημιώνει και από το γεγονός πως η βασιλική οικογένεια δεν πληρώνει φόρους για τα κτήματα που εκμεταλλεύεται.
Η συζήτηση για την χρησιμότητα και κατά συνέπεια και την κατάργηση της βασιλείας στη Βρετανία έχει πάντως ξεκινήσει. Ειδικά οι νεότεροι σε ηλικία δεν θα έλεγαν «όχι» στη μοναρχία καθώς υποστηρίζουν πως ο επικεφαλής της χώρας πρέπει να είναι εκλεγμένος. Ο θεσμός υποχωρεί γιατί πρόκειται για παρωχημένο και οι φωνές εναντίον του όλο και αυξάνονται.