Οδεύουμε σιγά – σιγά προς το Μεγάλο Σάββατο και την Αγία και Μεγάλη Κυριακή. Με καθαρή σκέψη, το νου σε εγρήγορση και το βλέμμα στραμμένο ψηλά, (αυτές τις δύσκολες και ύποπτες ώρες), οφείλουμε να αφουγκραστούμε τα όσα δυνατά και αιώνια μηνύματα μας φέρνει η εορτή του Πάσχα.
Αυτή την ώρα πρέπει να βγούμε από την πεζή και βίαιη καθημερινότητα, να ξυπνήσουμε από το λήθαργο, να εγκαταλείψουμε τη φοβία, την αδράνεια και τον εφησυχασμό και να εισέλθουμε με πίστη και ελπίδα στη σφαίρα του Μυστηρίου.
Να πιστέψουμε ότι το Γολγοθά και το μαρτύριο, το πάθος και τη Σταυρική θυσία θα διαδεχθεί η χαρά της Ανάστασης, που ετησίως σμίγει τα μηνύματα και τα αρώματα της με την ελπίδα και το φως που φέρνει πάντα η Άνοιξη.
Οφείλουμε να αντιληφθούμε το μεγαλείο της θυσίας του Θεανθρώπου και να ξυπνήσουμε. Να ξαναπιστέψουμε στις δυνάμεις μας και να ανασυνταχθούμε. Να βρούμε όραμα και ελπίδα και να ρυθμίσουμε την πυξίδα μας σε μία νέα κατεύθυνση. Πιο γνήσια, ανθρώπινη και διεκδικητική.
Ο καθένας από μόνος του και όλοι μαζί ως σύνολο να διεκδικήσουμε τα δίκαια της πατρίδας, της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού που κάποιοι σήμερα, σε κάποια κέντρα εξουσίας, επιδιώκουν τη συρρίκνωση.
Γι’ αυτό πρέπει να επαγρυπνούμε διαρκώς και να διεκδικούμε συνεχώς από τους ισχυρούς της γης να μας επιτρέψουν να ζήσουμε ελεύθεροι σ’ αυτό το ακριτικό κομμάτι Ευρωπαϊκής γης. Απαιτούμε απελευθέρωση, ειρήνη και επανένωση. Η κατεχόμενη γη δεν θα γιορτάσει ούτε φέτος Ανάσταση. Όπως δεν γιόρτασε ούτε και πέρσι, ούτε και πρόπερσι.
Εδώ και 49 χρόνια, κοντά μισό αιώνα, η μισή μας πατρίδα ζει υπό το βάρος της Τουρκικής κατοχής. Η κατεχόμενη πατρίδα πονεί και υποφέρει. Ματώνει και δακρύζει. Ανεβαίνει μαρτυρικά το δικό της Γολγοθά. Όμως καρτερικά αναμένει και υπομένει και προσδοκά την ώρα που θα απελευθερωθεί και θα γιορτάσει τη δικής της Ανάσταση. Εκεί στον Απόστολο Αντρέα, στον Αρχάγγελο της Κερύνειας, στον Απόστολο Βαρνάβα εκεί στη Σαλαμίνα και την πόλη του Ευαγόρα.
Όλοι προσευχόμαστε και προσδοκούμε Ανάσταση και της δοκιμαζόμενης πατρίδας.
Πέραν των πιο πάνω, στο πνεύμα την ημερών του Πάσχα, ας προσπαθήσουμε ο καθένας με το δικό του τρόπο να βοηθήσουμε το συνάνθρωπο μας. Τον άρρωστο, το φτωχό, τον άπορο, τον ανάπηρο, τον άνεργο.
Όλοι οι άνθρωποι τούτες τις ώρες και όχι μόνο, έχουν δικαίωμα στη ζωή, στην ελπίδα, στη χαρά, στην ευημερία. Γι’ αυτό όσοι μπορούν αγόγγυστα, αθόρυβα, σιωπηρά και ταπεινά ας φορτωθούν και λίγο από το σταυρό των αδυνάτων.
Το ανέβασμα στο Γολγοθά, η Σταυρική θυσία, η Ταφή και η Ζωοφόρος Ανάσταση στέλνουν πολλαπλά μηνύματα αφύπνισης, ελπίδας, αισιοδοξίας, αλληλεγγύης και απελευθέρωσης.
*Οικονομολόγος – Δημοσιογράφος
