Είναι τόσο δύσκολο να γίνει αντιληπτό από κάποιους στον ΔΗΣΥ -και σε επαγγελματικούς κλάδους του λιανικού εμπορίου- ότι είναι πιο εξυπηρετικό, πιο λειτουργικό και πιο έντιμο για τον ανώνυμο καταναλωτή να έχει πρόσβαση σε συγκριτική καταγραφή των τιμών κάπου 350 ή και παραπάνω προϊόντων ευρείας χρήσης, αντί της παραχώρησης ευχέρειας στις υπεραγορές να ετοιμάζουν η κάθε μια το δικό της καλάθι προϊόντων (πολύ λιγότερων εννοείται), με δημοσιοποίηση των τιμών μόνο για αυτά;
Και πού θα ξέρουμε αν οι χαμηλότερες τιμές στα στενάχωρα καλάθια των υπεραγορών δεν ανεβάζουν αντανακλαστικά τις τιμές σε άλλα προϊόντα, που εξ ανάγκης αγοράζουμε για τις καθημερινές ανάγκες; Ποιος θα αποκλείσει την εσωτερική διεπιδότηση τιμών, η οποία υποψιαζόμαστε ότι κάνει θραύσεις και σήμερα, μέσω των διαφόρων προσφορών;
Πώς θα ξέρουμε εκ των προτέρων αν αυτά τα λίγα προϊόντα που θα βάζουν στο καλάθι τους οι υπεραγορές δεν έχουν κάποιο προβληματάκι; Πλησιάζουν στη λήξη τους, πχ, ή δεν τα προτιμούν οι καταναλωτές ή είναι νεοεμφανιζόμενα -μη δοκιμασμένα- στην αγορά, ή είναι εκτός εποχής, εισάγονται από χώρες με αμφισβητούμενες προδιαγραφές, κλπ.
Και με ποια δεδομένα θα διαλέξει ένας οικογενειάρχης το καλάθι αυτής της υπεραγοράς και όχι μιας άλλης, αφού τα προϊόντα μέσα στα καλάθια θα διαφέρουν και θα είναι δύσκολη η σύγκριση μεταξύ τους; Αν επιλέξει το Α καλάθι, επειδή το βρήκε ελκυστικό ως προς τις τιμές των προϊόντων του, και την πάθει από τις ψηλές τιμές των υπόλοιπων προϊόντων που θα βάλει στο δικό του πραγματικό καλάθι από την ίδια υπεραγορά, σύμφωνα με τις ανάγκες της οικογένειας του;
Το e-kalathi που πρότεινε η Κυβέρνηση δεν θα λύσει το πρόβλημα του πληθωρισμού στα τρόφιμα (τον οποίο άλλωστε μόνο εν μέρει προκαλούν οι τελικοί πωλητές) και δεν γνωρίζουμε σε ποιο βαθμό θα υποχρεώσει τα σημεία πώλησης να ανταγωνιστούν ουσιαστικά. Ή έστω, να ανταγωνιστούν περισσότερο, αφού όλοι λένε πως ήδη υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός. Το e-kalathi όμως είναι ξεκάθαρο πως αποτελεί ένα χρήσιμο εκ των πραγμάτων εργαλείο σύγκρισης τιμών. Το πόσο βολικό ή βοηθητικό θα αποδειχθεί, μένει να το δούμε.
Ως ιδέα, δεν νοείται να το απορρίπτουν οι επαγγελματίες του κλάδου, αλλά ούτε και οι βουλευτές μας. Πού, αλήθεια, είναι το πρόβλημα αν ξέρω τις τιμές των προϊόντων που ενδιαφέρουν εμένα -και όχι την υπεραγορά- πριν επιλέξω σε ποιο κατάστημα θα πάω; Γιατί άραγε ξέρουμε τις τιμές των αεροπορικών εταιρειών για τις πτήσεις που μας ενδιαφέρουν και δεν πρέπει να ξέρουμε τις τιμές των τροφίμων που αγοράζουμε; Γιατί υπάρχει και λειτουργεί μια χαρά στην ιστοσελίδα του Υπ. Εμπορίου η συγκριτική παράθεση των τιμών στα πρατήρια βενζίνης; Γιατί μπορούμε να συγκρίνουμε τιμές σε ξενοδοχεία και άλλα καταλύματα, στην Κύπρο και παντού, και δεν μπορούμε να το κάνουμε για το λιανικό εμπόριο; Γιατί δημοσιοποιούνται οι τιμές ανά προϊόν που προσφέρουν κυπριακές υπεραγορές μέσω ηλεκτρονικού εμπορίου και δεν μπορούν -λόγω διοικητικού κόστους, τάχα- να δημοσιοποιούνται οι τιμές των φυσικών καταστημάτων στο Υπουργείο Εμπορίου;
Η Βουλή θα μείνει σοβαρά εκτεθειμένη αν διευκολύνει τους παίκτες του λιανικού εμπορίου να συντηρήσουν την τιμολογιακή τους συσκότιση. Κι αν αμφισβητούν την ύπαρξη αυτής της συσκότισης, ας βάλουν -ή ας υποχρεωθούν από τον νομοθέτη να βάλουν- τιμές πάνω σε όλες τις συσκευασίες, όχι μόνο στα ράφια. Προς διευκόλυνση συγκρίσεων.
ΥΓ1 Κι ας μην κλαψουρίζουν κάποιοι ότι θα πληγούν οι μικρές επιχειρήσεις. Τώωωωραααα;
ΥΓ2 Άλλωστε, ό,τι ζημιά ήταν να πάθουν οι μικροί από το e-kalathi ίσως την έπαθαν ήδη, από όλους αυτούς τους αντιδρούντες που χρησιμοποιούν το επιχείρημα της «καταστροφής» των μικρών υπεραγορών επειδή θα δημοσιοποιούν ψηλότερες τιμές από τους μεγάλους της αγοράς…
