Κάθε τρεις και λίγο το θέμα της αποπαγοποίησης θέσεων και προαγωγών στο δημόσιο βρίσκεται στην επικαιρότητα, καθώς δεν είναι λίγα τα αιτήματα που καταφθάνουν στη Βουλή για διορισμούς. Ναι, στη Βουλή, και συγκεκριμένα στην Επιτροπή Οικονομικών, η οποία από την οικονομική κρίση και στη βάση νομοσχεδίου εδραιώθηκε ως… κυβερνώσα.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο που ετοιμάστηκε τότε, το 2013, λόγω «της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης και των έκτακτων δημοσιονομικών συνθηκών που επικρατούν συνεπεία αυτής», απαγόρευσε στην ουσία την πλήρωση θέσεων, όπως λέει και ο τίτλος του, εκτός κι εάν η Επιτροπή Οικονομικών έδινε τη συγκατάθεσή της για διορισμούς και προαγωγές στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Πριν καν αρχίσουν οι οποιεσδήποτε διαδικασίες, που είναι με τη σειρά τους χρονοβόρες.
Ως εκ τούτου, στα πολλά ζητήματα, νομοθετήματα και άλλα θέματα που αρμοδίως εξετάζει, η Επιτροπή Οικονομικών είναι επιφορτισμένη και με την εξέταση αιτημάτων που φτάνουν ενώπιον της από υπουργεία, ημικρατικούς και την κυβέρνηση για να εγκρίνει στην ουσία την εκκίνηση των διαδικασιών για διορισμούς και προαγωγές.
Αν και έχουν παρέλθει οι δύσκολες συνθήκες του 2013, ο νόμος παραμένει σχεδόν ως είχε, με αποτέλεσμα κάθε τρεις και λίγο να ζούμε το θέατρο του παραλόγου – θέσεις που είναι ήδη εγκεκριμένες στον προϋπολογισμό να χρειάζονται τη σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής για να πληρωθούν. Που ακόμη και όταν δοθεί η έγκριση, η πλήρωση θα πάρει φυσικά το χρόνο της βάσει των διαδικασιών μέσω της ΕΔΥ ή άλλων οργάνων που είναι υπεύθυνα για διορισμούς ατόμων που παρακάθησαν σε εξετάσεις ή και για προαγωγές.
Η όλη διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών είναι συνήθως συνοπτική, ωστόσο, δεν παύει να είναι μια επιπρόσθετη διαδικασία για στελέχωση της δημόσιας υπηρεσίας και του ευρύτερου δημοσίου, με αποτέλεσμα να προκύπτει περαιτέρω καθυστέρηση λόγω των διαδικασιών για πλήρωση θέσεων, που συνήθως παίρνουν μήνες, εάν όχι και χρόνια. Η καθυστέρηση αυτή είναι και ένας από τους λόγους που αρκετές πλέον υπηρεσίες και δημόσιοι οργανισμοί επιλέγουν ευκολότερες και πιο σύντομες λύσεις, όπως είναι η αγορά υπηρεσιών, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται άλλα ζητήματα, καθώς και αναστάτωση στις τάξεις των συντεχνιών.
Είναι και γι’ αυτό που οι συντεχνίες έχουν ήδη συμφωνήσει με την προηγούμενη Κυβέρνηση για αλλαγή της υφιστάμενης διαδικασίας, με την απεμπλοκή της Βουλής, ήτοι της Επιτροπής Οικονομικών στα θέματα πλήρωσης κενών θέσεων. Και η προηγούμενη κυβέρνηση κατέθεσε και σχετικό τροποποιητικό/καταργητικό νομοσχέδιο, για κατάργηση του νόμου. Αυτό πέρσι και μόνο λίγους μήνες μετά την κατάθεση σχετικής πρότασης νόμου επίσης για κατάργηση του νόμου και της απαγόρευσης πλήρωσης θέσεων. Την πρόταση τότε υπέγραφαν μεταξύ άλλων και ο Χάρης Γεωργιάδης, ο οποίος κατά την εξέταση του αιτήματος τις προάλλες για αποπαγοποίηση 2 χιλ. σχεδόν θέσεων εξέφρασε επιφυλάξεις. Κι ας ήταν ο ίδιος που πριν ένα χρόνο περίπου ζητούσε την κατάργηση του συγκεκριμένου νόμου που δίνει σήμερα εξουσία και ρόλο στην Επιτροπή Οικονομικών για το ξεπάγωμα των αρκετών θέσεων που η προηγούμενη Κυβέρνηση περιέλαβε στον φετινό προϋπολογισμό!
Εν ολίγοις, η κριτική που ασκήθηκε στον ΔΗΣΥ για ανακολουθία, κυρίως από τον Μαρίνο Μουσιούττα της ΔΗΠΑ, κρίνεται τουλάχιστον εύλογη. Όπως λογικό κρίνεται και το αίτημα των συντεχνιών, η συμφωνία που έκαναν με την προηγούμενη Κυβέρνηση και καταγράφεται στο καταργητικό νομοσχέδιο να ισχύσει με την ψήφιση του σχετικού νομοθετήματος. Διαφορετικά, τη Βουλή και την επικαιρότητα θα συνεχίζουν να απασχολούν ειδήσεις που δεν θα υπήρχαν καν υπό άλλες περιστάσεις και να αφήνονται ή να χάνονται ξανά τα πιο επείγοντα και σημαντικά, λόγω αχρείαστων διαδικασιών.
