Κάθε προσπάθεια (οποθενδήποτε και αν προέρχεται), που στοχεύει στην εξοικονόμηση ενέργειας, είναι προς την ορθή κατεύθυνση και ως εκ τούτου πρέπει να χαιρετίζεται.
Και τούτο γιατί το θέμα της εξοικονόμησης ενέργειας προσλαμβάνει για την Κύπρο χαρακτήρα εθνικού προβλήματος, αφού παρά τη σχεδόν ολόχρονη ηλιοφάνεια, η Κύπρος είναι απόλυτα εξαρτώμενη του πετρελαίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον τόπο και την οικονομία. Δυστυχώς, σχεδόν όλη η ενέργεια (94,9%) που καταναλώνεται στην Κύπρο προέρχεται από τη χρήση προϊόντων πετρελαίου. Αυτό το στοιχείο από μόνο του είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό και λέει πολλά.
Εδώ και περισσότερο από δύο δεκαετίες, οικονομολόγοι, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι και άλλοι φορείς με δημόσιες παρεμβάσεις τους υποδεικνύουν προς την πολιτεία πως, πρέπει να βρει τους τρόπους να απεξαρτηθεί από το πετρέλαιο και να ελαχιστοποιήσει την εξάρτηση της Κύπρου από τον «μαύρο χρυσό». Ήδη, αυτή την εποχή ως αποτέλεσμα της αύξησης των διεθνών τιμών του πετρελαίου, η Κύπρος βρίσκεται σε τροχιά διαρκούς αύξησης του πληθωρισμού.
Πρέπει λοιπόν σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε (ήδη φρονώ ότι αργήσαμε), πώς θα χρησιμοποιήσουμε πιο αποτελεσματικά την ενέργεια, έτσι ώστε να καταναλώνουμε λιγότερο, χωρίς βέβαια να επιβαρύνουμε αρνητικά το επίπεδο της ποιότητας της ζωής. Άλλωστε λιγότερη κατανάλωση και αξιοποίηση άλλων μορφών ενέργειας θα ισοδυναμεί με λιγότερη ρύπανση.
Γράφοντας τα πιο πάνω δεν αγνοούμε πως, έστω και με αρκετή καθυστέρηση, γίνονται κάποια πράγματα που είναι προς την ορθή κατεύθυνση, όπως είναι π.χ. οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί για την προώθηση του ποδηλάτου και του ηλεκτρικού αυτοκινήτου, όπως επίσης και τα σχέδια για χρηματοδότηση προγραμμάτων για την ενεργειακή αναβάθμιση κατοικιών κ.λπ.
Πέραν όμως των πιο πάνω θα πρέπει να γίνουν και πολλά άλλα, όπως είναι π.χ.:
(α) Η κατάρτιση και επιμόρφωση των καταναλωτών, σε θέματα εξοικονόμησης ενέργειας. Αυτό πρέπει να γίνει από το υπουργείο Ενέργειας, σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας. Μπορεί και πρέπει να γίνει από τις μικρές ηλικίες, γιατί πρέπει να δημιουργηθεί ανάμεσα στους πολίτες κουλτούρα που θα αντέχει σε βάθος χρόνου.
(β) Επενδύσεις στην πράσινη τεχνολογία, χρηματοδότηση οικιακών και εμπορικών καταναλωτών για αποθήκευση ενέργειας, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός πως, η σωστή αποθήκευση της ενέργειας μπορεί να συμβάλει και στην εξοικονόμησή της.
(γ) Η φορολογική πράσινη μεταρρύθμιση μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο, παραχωρώντας φορολογικά και άλλα κίνητρα προς όσους αποδεδειγμένα και τεκμηριωμένα εξοικονομούν ενέργεια.
Για όλα τα πιο πάνω πρέπει να σχεδιαστούν και να ανακοινωθούν συγκεκριμένα προγράμματα που θα είναι απλά και κατανοητά στον κάθε πολίτη και τα οποία θα υλοποιηθούν μέσα σε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα.
Μέχρι να γίνουν όλα τα πιο πάνω, ενθαρρύνουμε αρθρογραφικά όλα τα οργανωμένα σύνολα, το κάθε νοικοκυριό ξεχωριστά, αλλά και τον κάθε πολίτη, να εφαρμόσουν στην καθημερινή τους ζωή πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας, όπως είναι π.χ. το σβήσιμο κάποιας λάμπας που δεν χρειάζεται ή η πρόσβαση στον φούρνο της γειτονιάς με τα πόδια ή με το ποδήλατο και όχι με το αυτοκίνητο.
Κάθε ευρώ που εξοικονομείται αποτελεί ένα μικρό λιθαράκι στην προσπάθεια που καταβάλλεται για ανόρθωση της κυπριακής οικονομίας. Αυτό επιβάλλει το συμφέρον του τόπου, του ατόμου αλλά και του συνόλου.
*Οικονομολόγος – Δημοσιογράφος