Η σημερινή πραγματικότητα τώρα αποτυπώνεται με απλές γραμμές βλέπω πως όσο πιο ισχυρό εθνικό Κράτος έχουμε, τόσο πιο ισχυρή και πιο ομογενοποιημένη είναι η εθνική κοινωνία. Ταυτόχρονα, πιο ασφαλές είναι το ίδιο το άτομο, που μπορεί έτσι να ολοκληρώνεται και να ασκεί τα ατομικά του δικαιώματα. Αντίθετα, όσο παραδινόμαστε στην παγκοσμιοποίηση, τόσο πιο πολυπολιτισμική, ανοικτή κοινωνία έχουμε, τόσο πιο πολύ κυριαρχούν οι αγορές και τόσο πιο πολύ εντείνεται η ροπή προς τον ατομικισμό και την ατομική ασυδοσία, τελική κατάληξη της οποίας είναι κυριαρχία όλο και πιο λίγων επί των πολλών σε παγκόσμια κλίμακα.
Από την πλευρά της οικονομίας, εμείς είμαστε φιλελεύθεροι, έχοντας όμως υιοθετήσει τις αρχές της μικτής οικονομίας που δεν έχει καμία σχέση με τον νεοφιλελευθερισμό, δηλαδή κάποιες οικονομικές δραστηριότητες πρέπει να ανήκουν στο Κράτος, ενώ όλες οι υπόλοιπες στον ιδιωτικό τομέα. Η κατάσταση αυτή πρέπει να λειτουργεί σαν ζυγαριά, άλλοτε προς την πλευρά του Κράτους και άλλοτε προς την πλευρά της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, έτσι ώστε να υπάρχει πάντα ισορροπία στον οικονομικό τομέα.
Όπως η εθνική πολιτική, η οποία, έχοντας ως γνώμονα την ασφάλεια της χώρας, δεν πρέπει να υπακούει σε κομματικές λογικές ή σε ανύπαρκτες εξωτερικές φιλίες, αφού σε διεθνές επίπεδο δεν υπάρχουν φιλίες αλλά μόνο συμφέροντα, έτσι και η σύγχρονη οικονομική πολιτική δεν πρέπει να λειτουργεί με βάση τις χθεσινές χρεοκοπημένες ιδεολογίες αλλά με οδηγό την εκάστοτε ενδεδειγμένη λύση, που μεγιστοποιεί το όφελος για τη χώρα.
Βασικός στόχος και όραμα είναι η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας μας, έτσι ώστε να μην στηρίζεται μόνο στον τριτογενή τομέα, στο εμπόριο, στις υπηρεσίες και στον φθηνό τουρισμό που υπερβαίνουν το 80% του ΑΕΠ μας. Να πάψουμε να ζούμε με δανεικά υποθηκεύοντας το μέλλον μας σε δανειστές. Να παράγουμε πλούτο και να σταθούμε στα πόδια μας, στηρίζοντας τον ισχνό πρωτογενή μας τομέα (γεωργία, κτηνοτροφία αλιεία) και τον αδύναμο δευτερογενή, με κέντρο βάρους τη μεταποίηση, την υψηλή τεχνολογία και τη βιομηχανία.
Πρέπει να παραχθεί πραγματικός πλούτος, αφού χωρίς παραγωγή πλούτου, θα συνεχίσουμε να βυθιζόμαστε στο σπιράλ της παρακμής. Παράλληλα, μέσα απ’ αυτήν την αλλαγή πρέπει να αξιοποιηθούν οι νέοι μορφωμένοι Έλληνες που φεύγουν στο εξωτερικό, κλιμακώνοντας το δημογραφικό μας πρόβλημα. Να αξιοποιηθούν όλοι αυτοί που εγκαταλείπουν την χωρά μας, όχι μόνο για την αναζήτηση μίας θέσης εργασίας αλλά, επιπλέον, επειδή δεν υπάρχουν οι συνθήκες για να υπηρετήσουν την επιστήμη τους και να εκπληρώσουν τα όνειρά τους. Να ολοκληρωθούν ως άνθρωποι.
Οι προτάσεις είναι απόρροια επίπονης έρευνας που έχει στο επίκεντρο το Εθνικό Συμφέρον και την Ευημερία των πολιτών!
* Οικονομολόγος, MSc Φοιτητής στις Διεθνείς Σχέσεις, τη Στρατηγική και την Ασφάλεια, Γραμματέας ΝΕΔΗΚ Λεμεσού.
